อันตรายกฎหมายจำกัดตัดสิทธิ์

"ทรราชย์" คนใดคนหนึ่ง คณะใดคณะหนึ่ง ตระกูลใดตระกูลหนึ่ง

>>> "ทฤษฎีแบ่งแยกอำนาจ" บัญญัติไว้ภายใต้รัฐธรรมนูญชาติประชาธิปไตย โดยระบุถึง "หน้าที่" ที่ได้รับมอบมา ไม่ควรที่จะให้ทำหน้าที่ตามอำนาจที่ได้รับมอบมา นั้น กล่าวคือ "อำนาจฝ่ายบริหาร" เป็นสาขาแห่งอำนาจที่มักจะลืมตัวตนเวลาที่ใช้อำนาจ

>>> ในสาธารณรัฐที่มีผู้แทน อำนาจนิติบัญญัติ รัฐสภา เป็นผู้ใช้อำนาจมีความหลากหลายมากพอที่จะรับรู้ "กิเลส" (ความต้องการ) ในหลายรูปแบบ แม้ "กิเลส" จะไม่มากพอ แต่เพียงกระทำขัดวัตถุประสงค์ของอำนาจ เพราะมีกิเลส ก็ถือว่าเป็น "สิ่งชั่วร้าย" *(หนังสือรวบรวมคำพิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐฯ เล่มที่ 381 หน้าที่ 437 หน้าระบุจำเพาะหน้าที่ 444 ) ดังนั้น การสร้าง "เครื่องอุปสรรค" ขวางกั้นเป็นเรื่องจำเป็นที่จะให้เป็นที่แน่ใจว่า "ฝ่ายนิติบัญญัติ" จะไม่ "ล้ำเส้นของอำนาจ" และไปทำหน้าที่ในอีกอำนาจหนึ่ง

>>> การออกกฎหมาย โดยรัฐสภา จึงถือเป็นภัย อันเป็นผลจากอำนาจที่ประจักษ์ชัด ว่า ถ้าปล่อยให้รัฐสภา ผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติ สามารถออกกฎหมาย "เพิกถอนสิทธิพลเมือง" ได้ตามอำเภอใจในไม่ช้าสภาผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติ ก็จะ "ขีดวง" การออกเสียงของประชาชน ไม่ให้เป็นผู้เข้าร่วมออกเสียงและก็จะก่อตั้งระบบปกครองโดยชนกลุ่มน้อย หรือระบบไร้กฎหมายเป็นที่พึ่งพา ถ้าสภาผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติ (ส.ส.รัฐบาล-ส.ว.เลือกตั้ง) สามารถที่จะ "เนรเทศ" คนที่เป็นฝ่ายตรงข้าม (ส.ว.สรรหา) และสร้างความวุ่นวายตามอำเภอใจตนได้โดยไม่มีการพิจารณาความผิดหรือพิจารณาคดีไม่มีใครที่จะปลอดภัย หรือเขา (ส.ว.สรรหา) จะเป็นเพียงแค่ "เหยื่อบริสุทธิ์" ของผู้ปกครอง

>>> การจะให้รัฐสภา รู้จักกับคำว่า "เสรีภาพ" ก็จะเหมือนกับเป็นการหัวเราะเยาะสามัญสำนึกของคนเท่านั้น (หนังสือรวบรวมคำพิพากษา ศาลสูงสุดสหรัฐฯ เล่มที่ 381 หน้าที่ 437 หน้าที่ระบุโดยเฉพาะเจาะจง หน้าที่ 445 (381 U.S.437, 445)

>>> วรรคตอนในบทบัญญัติแห่งกฎหมายจำกัดตัดสิทธิพลเมือง จึงเป็นเพียงความมุ่งหมายที่จะเสริมให้เกิดความสมบูรณ์แก่หลักการทั่วไปของการใช้อำนาจแบ่งเป็นหลายฝ่ายและสะท้อนความเชื่อของผู้ร่างรัฐธรรมนูญว่า รัฐสภา ไม่เหมาะที่จะทำหน้าที่ทางการเมืองโดยอิสระอย่างศาล และคณะลูกขุนเพื่อทำหน้าที่ตัดสินแก่ผู้ที่ถูกลงโทษ และกำหนดโทษอย่างเหมาะสมแก่บุคคลใดที่ละเมิดกฎหมาย

>>> ต้องยอมรับว่า รัฐสภา จำนวนสมาชิกและองค์กร และจากความคุ้นเคยที่ไม่เป็นอิสระของสมาชิกรัฐสภา จึงไม่สมควรที่จะตั้งให้เป็นผู้มีอำนาจตัดสินด้วยความระแวดระวัง และความไม่เป็นกลาง

>>> สหรัฐอเมริกา ซึ่งสมาชิกรัฐสภา อ้างถึงบ่อยครั้ง นั้น สหรัฐ ไม่ประสงค์ให้มีกฎหมายจำกัดตัดสิทธิพลเมือง ผู้ร่างรัฐธรรมนูญ จึงหาวิธีป้องกันภัยอันตราย ด้วยการจำกัดหน้าที่ของฝ่ายนิติบัญญัติ ให้มีหน้าที่เป็นเพียงผู้ออกกฎหมาย (หน้าที่โดยเฉพาะที่อยู่ในเขตอำนาจฝ่ายนิติบัญญัติ ที่จะออกกฎเกณฑ์โดยทั่วไปเป็นหลักของรัฐบาลในสังคมการบังคับใช้กฎหมายเป็นหน้าที่ของฝ่ายอื่น) *“ครั๊นช์” เล่มที่ 6 หน้าที่ 87 หน้าที่อ้างอิง เฉพาะหน้าที่ 136 (Fletcher v. Peck, 6Cranch 87, 136) (381 U.S.437, 447) จากหนังสือรวบรวมคำพิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐฯ เล่มที่ 381 หน้าที่ 437 หน้าที่ระบุเจาะจง หน้าที่ 447

>>> ที่ประเทศไทย ผู้ออกกฎหมายกำลังจะเนรเทศ ตัดสิทธิ์ ส.ว.เลือกตั้ง เพียงเพราะไม่ใช่พวกตัวเอง...