ถึงไม่เรียกร้อง สธ.ก็ต้องเยียวยา

จากกรณีโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ถูกระบุว่าติดเชื้อเอชไอวีต้งแต่อายุไม่กี่ขวบ และต้องกินยาต่อเนื่องรวมทั้งอยู่กับความทุกข์ใจว่าเป็นโรคร้ายมา 17 ปีที่ผ่านมา เสียโอกาสทั้งการเรียน การทำงาน และสังคม

000 เวลาต่อมาก็ยิ่งเศร้าใจหนักขึ้นเมื่อไม่มีสัญญาณตอบรับว่าโรงพยาบาลต้นสังกัด หรือกระทรวงสาธารณสุขเองจะแสดงความรับผิดชอบอย่างไร ซึ่งหมายถึงความรับผิดใน 2 ส่วน ทั้งความรับผิดชอบต่อผู้เสียหาย และความรับผิดชอบต่อความไว้เนื้อเชื่อใจ ฝากฝังชีวิตของประชาชนทั้งประเทศ ที่สำคัญมีแต่เสียงลอยลมมาว่าไม่น่าจะดำเนินการเรียกร้องอะไรได้ เพราะเรื่องนี้“หมดอายุความ”ไปแล้ว

000 กระทั่งวานนี้ (5มิ.ย.) จะด้วยเหตุผลกลใดไม่รู้ได้ นพ.ปิยะสกล สกลสัตยาทร รมว.สาธารณสุข แถลงข่าวการหารือแนวทางการเยียวยา น.ส.สุทธิดา ที่ภายหลังตรวจพบไม่ได้ติดเชื้อเอชไอวี ระบุว่าตามที่มีการตรวจยืนยันจากศูนย์วิจัยโรคเอดส์แล้ว ก็ขอแสดงความยินดี และสังคมก็ควรเรียนรู้จากกรณีนี้ว่าไม่ควรตีตราผู้ติดเชื้อเพราะว่าไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจ

000 รวมทั้งได้ตั้งคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริง โดยมี นพ.ประพันธ์ ภาณุภาค ผอ.ศูนย์วิจัยโรคเอดส์ นพ.สุวรรณชัย วัฒนายิ่งเจริญชัย รองปลัดกระทรวงฯ ร่วมเป็นกรรมการตรวจสอบให้แล้วเสร็จภายใน 30 วัน ที่ต้องติดตามต่อคือ 1.จะมีการดูแลผู้เสียหายให้เหมาะสมอย่างไร โดยไม่ต้องอ้างเรื่องอายุความ 2.จะเรียกคืนความมั่นใจและมีคำอธิบายต่อความ“ผิดพลาด”นี้อย่างไร

000 ซึ่ง นพ.ประพันธ์ บอกแนวทางเบื้องต้นว่าจะย้อนไปดูว่าทางโรงพยาบาลที่เป็นผู้ตรวจใช้เทคนิคอะไร มีการตรวจยืนยันผลหรือไม่ เหมาะสมหรือไม่ การดูแลมีมาตรฐานหรือไม่ ซึ่งเทคโนโลยีเมื่อ 17 ปีก่อนมีความแม่นยำ 98% ความไว 99% นั่นหมายความว่ามีโอกาสที่จะให้ผลลวงหรือผิดพลาดได้ 2 ใน 100 คน แต่ก็ต้องตรวจยืนยัน 2 ครั้งด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน

 000 เรื่องนี้เจ้าตัวผู้เสียหายไม่ติดใจเอาความ ไม่เรียกร้องค่าเสียหาย จึงอยู่ที่“ใจ”และความรับผิดชอบของกระทรวงสาธารณสุขล้วนๆ ส่วนจะขอให้น้องรายนี้เป็นพรีเซนเตอร์ต้านโรคเอดส์ ถ้า“คิดผิด”ก็คิดใหม่ได้ เพราะผู้เสียหายรายนี้ไม่ได้มีพฤติกรรมเสี่ยง ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย... ถ้าจะให้รณรงค์ผลกระทบจากความผิดพลาดทางการแพทย์ อาจเหมาะกว่า

..........

อัชชาวดี