เห็นสภาพผู้ประสบอุทกภัยในพื้นที่ 12 จังหวัดภาคใต้ ช่วงต้นเดือนม.ค.2560 เป็นอะไรที่น่าสงสารยิ่ง
เห็นความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน ที่ต้องอพยพหนีน้ำท่วมกันวุ่นในหลายๆพื้นที่ บางครอบครัวต้องเอาตัวรอดแลกกับการทิ้งข้าวของ เอาเป็นว่า“ใครไม่โดนไม่รู้” ถึงความยากลำบาก
เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่“คนไทยไม่ทิ้งกัน” วันนี้เราจะเห็นพี่น้องประชาชนคนไทยทั้งประเทศ ร่วมกันบริจาคทั้งสิ่งของ เงินทอง รวมทั้งกลุ่มจิตอาสา ที่ลุกขึ้นมาช่วยพี่น้องชาวใต้กันเต็มที่ สภาพน้ำท่วมที่ปรากฎบอกได้เลยรอบนี้“สาหัสมาก”ในรอบ30-40ปี
สิ่งที่น่าภาคภูมิใจวันนี้เราเห็นผู้คนทุกสาขาอาชีพ ออกมาช่วยเหลือพี่น้องชาวใต้กันอย่างไม่รีรอ ตั้งจุดรับบริจาคกัน นี่แหละที่เขาเรียกว่า“คนไทยไม่ทิ้งกัน”
สิ่งที่ตามมาหลังน้ำลดนั่นคือ“การฟื้นฟู”เป็น เรื่องใหญ่ที่รัฐบาลต้องเข้าไปช่วยเหลือและดูแลอย่างจริงจัง ที่สำคัญต้อง“ทั่วถึง”และ“เป็นธรรม” เพราะเขาเดือดร้อน มีครอบครัวจำนวนไม่น้อยต้องอาศัยเพื่อนบ้านเป็นแหล่งพักพิง
ความเสียหายถัดมาเป็นเรื่องของถนน สะพาน สนามบิน โรงเรียน โรงพยาบาล วัด สถานที่ท่องเที่ยว เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ต้องซ่อมแซม
ทุกครั้งที่มีการซ่อมแซมโดยเฉพาะสาธารณูปโภคของรัฐบาล มักมีคำนินทาบ่อยครั้งเกี่ยวกับการใช้งบประมาณ
ฉะนั้นเรื่องนี้ผู้มีอำนาจต้องเข้มงวดเอาจริงเอาจัง อย่าปล่อยให้ใครต่อใคร เป็น“อีแอบ”มาหาผลประโยชน์จากสถานการณ์ครั้งนี้
ที่ต้องพูดออกมาอย่างนี้ เพราะเริ่มมีกระบวนการที่แปลกๆเกิดขึ้น โดยเฉพาะการรับงานของหน่วยงานราชการบางแห่ง ประเภทซ่อมแซม ปรับปรุงเครื่องจักร เสนองบไปหลัก 100 ล้านบาท คิดว่าน่าจะเอาอยู่ทำงานได้พอมีกำไร แต่กลับถูกเจ้าของหน่วยงาน“ตีกลับ” สั่งเสนอใหม่ขอเป็น 300 ล้านบาท
โอ้..แม่เจ้าเดี๋ยวนี้เขาเอากันอย่างนี้แล้วหรือ เพิ่มเงินไม่ต้องเพิ่มงาน ไม่รับเปอร์เซ็นต์แต่รับเงินทอน 2 เท่าอย่างนั้นหรือ ฉะนั้นอยากฝากผู้มีอำนาจช่วยดูแลงบซ่อมแซมหลังน้ำลดด้วยก็แล้วกัน









