คนเสื้อแดงหายไปไหน? แกนนำ นปช.อยู่ดีมีสุขหรือไม่? ขบวนการต่อต้าน คสช.ทำอะไรกันอยู่?
หลายคนคงอยากรู้
ชัดเจนว่า แกนนำ นปช.ยังอยู่ในช่วง "พักร้อน" และมี "ป้าธิดา" ที่ขยันเขียนทฤษฎีการต่อสู้ของประชาชน ผ่านเฟซบุ๊ค
สำหรับขบวนการเสื้อแดงแปลงร่าง ที่ปรากฏกายให้เห็นกันบ้างแล้ว อาทิเช่น องค์การเสรีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย,ขบวนการแนวร่วมเสรีไทยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นสช.),ขบวนการไทยเสรี,กลุ่มแดงสยาม,กลุ่มภาคีสิทธิมนุษยชนเพื่อประชาธิปไตย,กลุ่มธรรมศาสตร์เสรีเพื่อประชาธิปไตย และองค์กรอื่นๆ
ทุกองค์กรต้าน คสช. เริ่มมีการจัดตั้งแบบ "ปิดลับ" มากขึ้น หลังจากคนเสื้อแดงเคลื่อนไหวแบบอึกทึกครึกโครมกันมานานกว่า 8 ปี
จรัล ดิษฐาอภิชัยนักเคลื่อนไหวมวลชน ที่ผ่านการต่อสู้กับกลุ่มทหารมาตั้งแต่ปี 2513 ในวันนี้ "จรัล" กับมิตรสหายจำนวนหนึ่ง ปักหลักอยู่ในประเทศสวีเดน และฝรั่งเศส
เมื่อวันก่อน "จรัล" ออกคำประกาศส่วนตัวชี้แจงแถลงไขเป็นครั้งแรก ในฐานะผู้ประสานงาน "องค์การเสรีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย"
ก่อนอื่น "จรัล" สรุปภาพรวมของฝ่ายประชาธิปไตย ไม่ว่าจะเป็นรัฐบาล(เครือข่ายทักษิณ),พรรคการเมือง(ตัวแทนทักษิณ),นปช. และกลุ่มเสื้อแดงต่างๆ ไม่เคยมีการสรุปกันอย่างจริงจัง
ด้วยเหตุนี้ ขบวนการคนเสื้อแดง ทั้งบนดินและใต้ดิน จึงถูกคณะทหาร ภายใต้การนำของพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชาเข้าควบคุมสถานการณ์ ตั้งแต่องค์การนำส่วนกลาง ยันหน่วยย่อยในหมู่บ้าน
"สหายร้อย" วัฒน์ วรรลยางกูรให้สัมภาษณ์กับ จอม เพชรประดับ เมื่อไม่กี่วันมานี้ ก็ได้กล่าวถึงขบวนการเสื้อแดงว่า ที่ผ่านมาไม่มีการจัดตั้งที่เข้มแข็ง ไม่มีการทำงานลับ โดยเฉพาะด้านการทหาร"อ่อนหัดที่สุด"
"วัฒน์" เจ้าของบทเพลง "จากภูพานถึงลานโพธิ์" สรุปสั้นๆ ว่า ฝ่ายทหารทำการบ้านเยอะ จึงเข้าชาร์จแกนนำเสื้อแดงได้ถึงระดับหมู่บ้าน มันเป็นความเสียหายครั้งสำคัญของขบวนการ
เช่นเดียวกัน "จรัล" ที่แนะนำว่า "ต้องใช้ปัญญาให้มาก อย่าใจร้อน จะทำอะไรต้องประเมินผลได้ผลเสีย อย่าหวังผลระยะสั้น แต่เสียหายยาวไกล เหมือนที่ผ่านมา"
ด้วยเหตุที่พรรคเพื่อไทย และ นปช. ยังไม่สามารถนำพาประชาชนได้ จึงต้องมีองค์การใดองค์การหนึ่ง เพื่อเป็นหัวหอก จุดประกาย และประสานงานการต่อสู้ทั้งภายในและภายนอกประเทศ
"องค์การเสรีไทยเพื่อสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย"จึงอุบัติขึ้นมา ภายใต้ยุทธศาสตร์"โลกล้อมประเทศไทย"
อย่างไรก็ตาม "จรัล" พูดกับคนเสื้อแดงตรงไปตรงมาว่า"การต่อสู้กับระบอบเผด็จการของ คสช.ครั้งนี้ ยากลำบากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา"
เพราะสถานการณ์รัฐประหารในประเทศไทย เปรียบเทียบไม่ได้กับที่เกิดประเทศอื่นๆ เช่น อิรัก ซีเรีย ยูเครน ฯลฯ และที่สำคัญ "8 ปีที่ผ่านมา ฝ่ายเรามีคนเดินงานต่างประเทศน้อย"
ฉะนั้น การดำเนินยุทธศาสตร์ "โลกล้อมประเทศไทย" จึงไม่ง่าย!
แต่ยังมีเงื่อนไขที่ดีประการหนึ่งคือ มีคนเสื้อแดงอยู่ในหลายประเทศ และแต่ละคนแต่ละกลุ่มย่อมมีบทบาทในการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์นี้
"จรัล" ฝากข้อที่ควรคำนึง สำหรับการเคลื่อนไหวในต่างประเทศ โดยเฉพาะยุโรป และสหรัฐอเมริกา
"แม้เขาถือว่า การชุมนุม เดินขบวนเป็นเสรีภาพ แต่เป็นไปตามกฎหมาย และอย่าลืมว่าประชาคมโลกไม่สนับสนุนการต่อสู้ที่ใช้ความรุนแรง หรือด้วยอาวุธ"
ที่น่าสนใจ "จรัล" ปิดคำแถลงการณ์ส่วนตัวด้วยคำเตือนถึงเพื่อนมิตรที่ว่า "ผมจะไม่จบข้อเขียนสั้นๆ นี้ด้วยคำขวัญใดๆ เช่น ยืนหยัดต่อสู้ต่อไป คือชัยชนะ เผด็จการจงพินาศ และสุดท้าย ประชาชนย่อมได้ชัยชนะอย่างแน่นอน เพราะเปล่งมานับครั้งไม่ถ้วน"
ข้อเขียนข้างต้น "จรัล" ตั้งใจจะวิจารณ์ แกนนำ นปช.บางคน ที่ชอบพล่ามทฤษฎี เป็นนักพูด นักสร้างวาทกรรม นักขายฝัน แต่ไม่เคยลงมือทำการจัดตั้งมวลชนอย่างจริงจัง
"ขอใช้ปัญญากันเถอะสหาย" ถ้อยวลีปิดท้ายคำแถลงของ "จรัล" อาจทำให้ "เจ้าแม่ นปช." ออกอาการกริ้วก็เป็นได้
