"เลือกตั้ง-ข้าว-ใต้" 3เรื่องใหญ่ที่รัฐไร้คำตอบ

แถมตนเองและพรรคพวกยังใช้เป็นประเด็น กล่าวร้ายป้ายสีฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองอีกต่างหาก

หนึ่ง คือ ปัญหาเรื่องการจัดการเลือกตั้ง ผมคิดว่าปัญหานี้ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย หรือหาช่องทางกฎหมายเพื่อจัดเลือกตั้งให้ได้ หรือจัด ฮ.ไปรับไปส่งผู้สมัคร ใช้สถานที่ในค่ายทหาร หรือค่าย ตชด. หรือเอากำลังทหารมา รปภ. (ทั้งๆ ที่รัฐบาลและผู้สนับสนุนแสดงท่าทีชิงชังรังเกียจกรณีทหารมามีส่วนเกี่ยวข้องทางการเมือง)

แต่ปัญหาที่แท้จริง คือ คนจำนวนหนึ่งซึ่งก็ไม่น้อย เชื่อว่าเลือกตั้งตอนนี้ยังไม่ดี (2 ก.พ.) จึงใช้วิธีขัดขวางการเลือกตั้ง ฉะนั้นมันจึงเป็นปัญหาการเมืองที่รัฐบาลต้องแก้ ไม่ใช่โยนให้ กกต.แก้แล้วลอยแพ กกต.

แน่นอนว่า กกต.ต้องจัดการเลือกตั้ง แต่เมื่อจัดแล้วมีปัญหาอย่างที่เป็นอยู่ ทั้งติดล็อคทางกฎหมายและติดล็อคมวลชนที่ขัดขวาง แล้วจะให้ กกต.ทำอะไรอีก แต่คนที่ไม่ได้ทำอะไรในเรื่องนี้ เช่น นักวิชาการบางกลุ่ม ก็มานั่งพูดนั่งวิจารณ์กันง่ายๆ ว่า กกต.มีหน้าที่จัดเลือกตั้งก็จัดไปสิ หาทางจัดให้ได้ แต่พอจัดแล้ววุ่นวาย มีคนตาย อย่างตอนเลือกตั้งล่วงหน้า ก็หันมาด่า กกต.

จริงๆ ก่อนวันเลือกตั้งล่วงหน้า มีการขอกำลังเจ้าหน้าที่ไปดูแล โดยมอบให้ ศรส. (ศูนย์รักษาความสงบ) เป็นคนจัดการ มีข่าวว่าหน่วยงานความมั่นคงเขาเสนอจุดล่อแหลมที่ต้อง รปภ.เป็นพิเศษไป (รวมทั้งพื้นที่บางนา ลาดกระบัง) แต่ก็ไม่เห็นขยับส่งกำลังไป ด่านตรวจอาวุธก็หาย สุดท้ายมีคนตาย อย่างนี้จะโทษใครดี

ถึงวันนี้รัฐบาลก็ยังไม่ได้ทำอะไร ทั้งๆ ที่เป็นปัญหาทางการเมือง จะพูดคุยเจรจาหรือจะใช้มาตการทางกฎหมายก็เลือกเอาสักอย่าง ไม่ใช่นั่งเฉยๆ แล้วด่าฝ่ายตรงข้าม แต่ไม่ได้มีคำตอบอะไรให้กับสังคม

สอง คือ เรื่องจำนำข้าว มีการซิกแซกให้แบงก์รัฐ 2 แบงก์ปล่อยกู้กันเอง คาดว่าเพื่อนำเงินไปจ่ายชาวนา อ้างว่ารัฐบาลไม่เกี่ยว แต่รัฐบาลกลับตีปี๊บล่วงหน้าว่าสัปดาห์ที่จะถึงนี้ชาวนาได้เงินแน่ แล้วก็โบ้ยปัญหาไปให้ฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง อย่างรัฐมนตรีพาณิชย์ถึงกับพูดกลางวงประชุมชาวนาว่า ถ้าไม่มีขบวนการไปขวาง (กปปส./ปชป.) ป่านนี้จ่ายเงินได้ไปนานแล้ว

อยากทำความเข้าใจสักนิดว่า การจ่ายเงินชาวนาได้หรือไม่มันเป็นปัญหาแค่ส่วนเดียวของนโยบายจำนำข้าว เพราะปัญหาใหญ่ที่แท้จริงคือการวางนโยบายที่ผิดพลาด ทำให้เกิดช่องทางการทุจริตรั่วไหล คุณภาพข้าวไทยตกต่ำ เสียแชมป์ส่งออกข้าว แนวคิดที่ว่านำข้าวมากองรวมไว้มากๆ แล้วจะได้เป็นผู้กำหนดราคาข้าวของโลกนั้น มันได้พิสูจน์แล้วว่าล้มเหลว ตรงนี้ต่างหากที่เป็นปัญหาที่ยังไม่มีคำตอบจากรัฐบาลว่าจะยังดันทุรังเดินหน้าหาเสียงและใช้นโยบายนี้ต่อไปหรือไม่

อย่าลืมว่าถึงวันนี้ชาวนาฆ่าตัวตายไป 10 คนแล้ว!

สาม คือ ปัญหาภาคใต้ เร็วๆ นี้กำลังจะมีงานใหญ่ เป็นงานแถลงข่าวและพบปะสื่อมวลชนไทยของ ดาโต๊ะซัมซามิน อดีตผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองมาเลเซีย ในฐานะผู้อำนวยความสะดวกการพูดคุยสันติภาพระหว่างรัฐบาลไทยกับบีอาร์เอ็น เป็นการพบปะสื่อไทยในวาระ 1 ปีของการพูดคุยสันติภาพ และวันที่ 28 ก.พ. (วันครบรอบ 1 ปี) จะมีเวทีที่ ม.อ.ปัตตานี

งานนี้เข้าใจว่ามาเลเซียเป็นตัวตั้งตัวตีเอง เพราะเลขาธิการ สมช.แทบไม่รู้เรื่อง และให้รายละเอียดอะไรไม่ได้ ฝ่ายรัฐบาลไทยดูจะเป็นเพียงผู้รับรองและดูแลการเดินทางให้เท่านั้น เนื่องจากตลอดหลายเดือนตั้งแต่มีการชุมนุมเป็นต้นมา รัฐบาลไม่เคยสนใจปัญหาใต้ ไม่เคยมีรัฐมนตรีลงไป และแทบไม่เอ่ยถึงด้วยซ้ำ ทั้งๆ ที่มีคนตาย เด็กตาย ผู้หญิงตาย กระทั่งพระยังถูกยิงตายไปแล้ว 2 รูปในห้วงเวลาไม่ถึง 2 เดือนของปี 57

การพูดคุยเจรจานั้น หลายคนเชื่อว่าล้มไปแล้ว เพราะบีอาร์เอ็นออกแถลงการณ์ชัดเจนว่าไม่คุยแล้ว ถ้ามีคนไปคุยถือเป็นตัวปลอม ไม่ใช่บีอาร์เอ็น หรือนั่นเป็นแถลงการณ์ปลอม...

ที่น่าสนใจคือเรากำลังเปิดประเทศให้มาเลเซียเข้ามาเล่นบท "ผู้นำสันติภาพสู่ชายแดนใต้ของไทย" ในยามที่การเมืองของเรากำลังอ่อนแอหรือไม่...

เรื่องนี้ก็ยังไม่มีคำตอบจากปากใครในรัฐบาล!