กรณีที่ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช. จะตรวจสอบละคร
ซีรีส์ยอดฮิต "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น" โดยเห็นว่ามีเนื้อหาไม่เหมาะสมและอาจจะถูกห้ามออกอากาศ ซึ่งได้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ว่า กสทช. มีกรอบกติกาในการตีความเนื้อหาของละครอย่างไร แต่จากความพยายามจะเข้าไปตรวจสอบเนื้อหาของละครเรื่องนี้ ทำให้สมมติฐานได้ถึงพื้นฐานความคิดของ กสทช. ในการตัดสินว่าอะไรควรหรือไม่ควร และอะไรคือสิ่งที่ขัดกับศีลธรรมอันดีงาม
ท่าทีของ กสทช. ต่อละครเรื่องนี้ ไม่มีความต่างจากหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง อาทิ กระทรวงวัฒนธรรม ซึ่งมักจะมีแบบแผนความคิดที่แน่นอนตายตัวว่าอะไรเป็นพฤติกรรมที่เสื่อมเสีย ห้ามละครนำมาแสดง เพราะเกรงว่าจะเป็นตัวอย่างของเยาวชนให้ลอกเลียนแบบ ซึ่งพฤติกรรมที่เสื่อมเสียมีตั้งแต่เรื่องการเสพติด จนถึงเรื่องพฤติกรรมในครอบครัว แม้แต่เนื้อหาเรื่องการชิงดีชิงเด่นเรื่องคู่รัก หากเห็นว่าเกินระดับที่พอดีแล้ว ก็มักจะมีหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งเป็นเดือดเป็นร้อนเสมอ จนต้องเข้ามาดูแล
กรณีของ กสทช. ในการสอบละครเรื่องนี้ ทำให้เกิดความคิดสองฝ่าย ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่ปัญหาสำคัญคือทำอย่างไรจะมีกรอบกติกาที่ชัดเจนในการกำกับดูแล หากกติกาที่ออกมาต้องตีความกันมาก เหมือนคำว่าศีลธรรมอันดีงาม ซึ่งทุกวันนี้ผู้ผลิตรายการต้องมาตีความกันเองว่าอย่างไหนจะเข้าข่ายมีความผิด และเนื้อหาอย่างไรสามารถดำเนินการได้ แต่ก็มีผู้ผลิตบางรายจงใจทำเนื้อหาทั้งที่รู้อยู่แล้ว ดังนั้น จึงเกิดประเด็นถกเถียงมาตลอดว่าอะไรที่เหมาะสมในการออกอากาศผ่านสื่อสาธารณะ
นอกจากกติกาที่ชัดเจนแล้ว ฝ่ายที่มีหน้าที่ควบคุมดูแล ยังต้องมีการปรับเปลี่ยนให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมด้วย เพราะหากว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงกติกาให้ทันสมัยอยู่เสมอแล้ว ก็มักจะเกิดประเด็นขึ้นมาว่าหน่วยงานที่ดูแลนั้นก้าวไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ดังนั้น จึงเกิดคำถามตามมาหากมีกรณีการลงโทษห้ามออกอากาศหรือตัดเนื้อหาออกไป ว่า หน่วยงานเหล่านี้ล้าสมัยและไม่เข้าใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นของสังคม แต่พยายามกลบหรือปิดกั้นให้ได้มากที่สุด เหมือนกับการซุกปัญหาอยู่ใต้พรม
อันที่จริง ยุคดิจิทัลในปัจจุบัน ที่ทุกคนสามารถแพร่เนื้อหาลักษณะรายการโทรทัศน์ หรือ สื่ออื่นๆ ผ่านช่องทางมากมาย ซึ่งขณะนี้มีปัญหาเรื่องความไม่เหมาะสมในหลายประเด็น โดยเฉพาะช่องโทรทัศน์ที่แพร่ภาพในปัจจุบันผ่านดาวเทียม ในเรื่องที่เกี่ยวกับการเมืองและการขายสินค้า หากตีความกันเรื่องศีลธรรมอันดีงามแล้ว รายการจำนวนมากที่แพร่ภาพอยู่ในขณะนี้ ล้วนแต่มีปัญหาทั้งสิ้น แต่ทำไม กสทช. จึงไม่ดำเนินการใดๆ กับรายการในลักษณะนี้ ซึ่งหากเปรียบเทียบแล้วอาจส่งผลรุนแรงมากกว่าละครเรื่องนี้เสียด้วยซ้ำไป
เราเห็นว่า หาก กสทช. เห็นว่ามีอำนาจในการตรวจสอบก็สามารถทำได้ แต่ต้องแสดงให้ปรากฏว่าใช้มาตรฐานใด และต้องแสดงให้เห็นว่าจะดำเนินการต่อไปอย่างไรกับรายการในลักษณะที่สร้างปัญหาให้เกิดขึ้นในสังคม ดังนั้น ในเมื่อ กสทช. ตื่นตัวเรื่องนี้เป็นพิเศษ ก็ควรดำเนินการให้มีมาตรการไปเลย เพราะเราขาดมาตรฐานกันมานานแล้ว และไม่มีใครเข้าไปจัดการได้ กสทช. ต้องไม่ทำตามที่เป็นกระแสสังคม แต่ต้องพยายามสร้างมาตรฐานที่ดีให้เกิดขึ้นกับวงการสื่อสารของประเทศ
