สมาคมเพื่อนชุมชนจับมือยกระดับรง.เชิงนิเวศ

สมาคมเพื่อนชุมชน จับมือสมาชิกร่วมกันปรับปรุงโรงงานในกลุ่มยกระดับสู่โรงงานเชิงนิเวศปี 2560 หวังดันนิคมฯมาบตาพุด สู่เป้าหมายเมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศในปี2561 ควบคู่กับการส่งเสริมต้นแบบชุมชนเชิงนิเวศและโรงเรียนเชิงนิเวศ

นายชลณัฐ ญาณารณพ นายกสมาคมเพื่อนชุมชน กล่าวถึงการทำงานร่วมของสมาคมเพื่อนชุมชนว่า ได้ประกาศจับมือร่วมกันเพื่อปรับเปลี่ยนทุกโรงงานในกลุ่มสมาชิกให้เป็นต้นแบบโรงงานเชิงนิเวศแห่งแรก ที่ยึดมั่นการประกอบกิจการที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งภายในและภายนอกองค์กรตลอดห่วงโซ่อุปทานอย่างต่อเนื่อง พร้อมส่งเสริมทุกภาคส่วนเข้าสู่เมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศภายในปี 2561

“สมาคมเพื่อนชุมชนได้นำหลักเกณฑ์โรงงานเชิงนิเวศ ที่สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย(สอท.) พัฒนาขึ้นและได้รับการรับรองจาก การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) และกรมโรงงานอุตสาหกรรม มาใช้ปรับเปลี่ยนทุกโรงงานในกลุ่มสมาชิก ทั้ง 42 โรงงาน มุ่งสู่โรงงานเชิงนิเวศ ภายในปีหน้า จากนั้นจะขยายความร่วมมือไปยังโรงงานของสมาชิกสมทบ และโรงงานอื่นๆ ในนิมอุตสาหกรรมมาบตาพุดที่มีอยู่ 120 โรงงาน พร้อมส่งเสริมให้เกิดต้นแบบชุมชนเชิงนิเวศ และโรงเรียนเชิงนิเวศ”นายชลณัฐ กล่าว

นายชลณัฐ กล่าวว่าในส่วนของกรอบการดำเนินการของโรงงานเชิงนิเวศ เกณฑ์การประเมินมีทั้งหมด 14 ด้านประกอบด้วย 1.การใช้วัตถุดิบ 2.การใช้พลังงาน 3.การจัดการด้านขนส่งและโลจิสติกส์ 4.ห่วงโซ่อุปทานสีเขียว 5.การจัดการพื้นที่และภูมิทัศน์สีเขียว 6.การจัดการสารเคมีและวัตถุอันตราย 7.การจัดการน้ำและน้ำเสีย 8.การปล่อยก๊าซเรือนกระจก 9.การจัดการมลภาวะทางอากาศ 10.การจัดการกากของเสีย 11.ความปลอดภัยและสุขภาพของพนักงาน 12.ความหลากหลายทางชีวภาพ 13.การสร้างอาชีพและกระจายรายได้ให้กับชุมชน และ 14.การเปิดเผยข้อมูลและรับผิดชอบต่อชุมชนโดยรอบ

นอกจากนี้ สมาคมฯจะร่วมมือกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ส่งเสริมให้เกิดต้นแบบชุมชนเชิงนิเวศ และโรงเรียนเชิงนิเวศขึ้น เพื่อส่งเสริมดูแลจัดการสิ่งแวดล้อมในชุมชนและโรงเรียน และปลูกจิตสำนึกให้ความรู้ด้านการดูแลสิ่งแวดล้อมแก่ชุมชนและนักเรียน จากนั้นจะขยายความร่วมมือไปยังชุมชนต่างๆในพื้นที่ เพื่อสร้างเครือข่ายชุมชนเชิงนิเวศทั้งระบบ เพื่อยกระดับนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดให้เป็นต้นแบบเมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศภายในปี2561

การก้าวสู่เมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ คือการพัฒนาเศรษฐกิจของทั้งภาคอุตสาหกรรมและภาคชุมชน ควบคู่กับการดูแลทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยคำนึงถึงการดำรงอยู่ของวิถีสังคม และวัฒนธรรมให้อยู่อย่างปกติสุขและยั่งยืน โดยภาคอุตสาหกรรมดำเนินงานด้วยการคำนึงถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น ควบคู่ไปกับการดูแลใส่ใจชุมชน สังคม และสิ่งแวดล้อมให้สามารถอยู่ร่วมกับอุตสาหกรรมได้อย่างเกื้อกูล โดยก่อให้เกิดประโยชน์แก่ทุกฝ่ายอย่างสมดุลซึ่งครอบคลุม 5 มิติ ตือ1.มิติกายภาพ มีการวางแผนการใช้ประโยชน์พื้นที่ที่กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม 2.มิติเศรษฐกิจ มองความคุ้มค่าในการผลิตและความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของทั้งท้องถิ่น ผู้ประกอบการ และชุมชนอย่างมั่นคง

3.มิติสิ่งแวดล้อม การจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดี ลดและป้องกันมลพิษ ใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างคุ้มค่า 4.มิติสังคม เกี่ยวกับคุณภาพชีวิตที่ดีและสังคมที่น่าอยู่ของพนักงานและชุมชนในพื้นที่โดยรอบ 5.มิติบริหารจัดการ เป็นการบริหารจัดการในพื้นที่อย่างมีระบบ โดยการมีส่วนร่วมของผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย