เคลียร์ใจกันแล้ว! “ก้าวไกล-สหพันธ์ข้าราชการฯ” ย้ำไม่เคยเสนอตัด “บำนาญ”

เมื่อวันที่ 14 ก.ย. 2565 ที่รัฐสภา นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ส.ส.บัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคก้าวไกล พร้อมด้วยสหพันธ์ข้าราชการบำนาญแห่งประเทศไทย ร่วมกันแถลงข่าวภายหลังได้แลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับงบประมาณ “บำนาญ” ของข้าราชการ โดยทั้ง 2 ฝ่ายได้เสนอแนวทางสวัสดิการมั่นคงที่เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจ และสังคมในปัจจุบัน พร้อมกับแสดงความกังวลถึงการบริหารงบประมาณแผ่นดินของรัฐบาลที่ผ่านมา อาจทำให้ประเทศไม่มีเงินจ่ายบำนาญได้ในอนาคต

นายพิธา กล่าวว่า ที่ผ่านมามีการบิดเบือนว่าพรรคก้าวไกลต้องการตัดเงินบำนาญข้าราชการ ในช่วงเดือน มิ.ย.ที่ผ่านมาในช่วงการพิจารณางบประมาณในวาระ 1 และได้มีการส่งข้อความกันทางไลน์ในวงกว้างว่า พรรคก้าวไกลมีนโยบายที่จะลดเงินบำนาญหรือไม่ และได้มีคำถามจากเครือข่ายข้าราชการบำนาญจากทั่วประเทศ ถามมายังพรรคก้าวไกลว่า พรรคจะปรับลดเงินบำนาญตามที่มีการปั่นกระแสกันในไลน์หรือไม่ โดยในครั้งนั้นได้ส่งจดหมายชี้แจงไปว่า พรรคก้าวไกลไม่มีอคติกับข้าราชการบำนาญ กลับกัน เราเข้าใจและเห็นใจ มีหลายคนที่เป็นข้าราชการบำนาญมาในวันนี้ด้วย และยืนยันว่า บำนาญไม่ได้เป็นปัญญา แต่การหารายได้ของประเทศที่น้อยลง และไขมันในงบที่ตัดไม่ลงเป็นปัญหา ถ้าเราไม่ชี้ให้เห็นตอนนี้ อีก 8 ปีจะมีปัญหาจริง ๆ เราเตือนตั้งแต่ยังไม่สายเกินไป

นายพิธา กล่าวอีกว่า เป็นโอกาสดีที่วันนี้ได้รับเกียรติจากสหพันธ์ข้าราชการเข้าแลกเปลี่ยน ทำความเข้าใจหาทางออกร่วมกัน และเล็งเห็นความสำคัญสำหรับงบรัฐสวัสดิการของประชาชนที่ได้ควรได้รับเช่นกัน เราทำได้จริงถ้าเศรษฐกิจเติบโต มีการลงทุนจากต่างประเทศ เก็บภาษีได้จากชนชั้นร่ำรวย และเปลี่ยนงบกองทัพ งบอาวุธ เป็นงบสวัสดิการประชาชน ต่อสู้กับความเหลื่อมล้ำและความยากจน

“เพราะฉะนั้นขอสรุปเรื่องที่เราหารือกันสั้น ๆ ครับว่า พรรคก้าวไกลไม่ได้ต้องการตัดงบบำนาญ แต่เรากลัวรัฐบาลหาเงินมาจ่ายบำนาญให้กับพ่อแม่ข้าราชการบำนาญไม่ได้ เราต้องการที่จะขยายเศรษฐกิจให้ใหญ่ขึ้น เพิ่มขนาดเค้กทั้งก้อนและจัดสรรให้มีความเท่าเทียมกัน ไม่ได้ต้องการไปตัดเค้กของใคร” นายพิธา กล่าว

หัวหน้าพรรคก้าวไกล กล่าวทิ้งท้ายว่า อยากจะชี้ให้เห็นพลวัตของรัฐสวัสดิการ หากเด็กและผู้สูงอายุได้รับการดูแลจากรัฐจะช่วยแบ่งเบาภาระคนวัยทำงาน และคนวัยทำงานจะมีพลังในการผลักดันเศรษฐกิจให้ประเทศ เราต้องวางอิฐก้อนแรกใหม่อีกครั้งให้กับรัฐสวัสดิการ อย่าคิดว่าเป็นเรื่องของต้นทุน แต่ให้คิดถึงพลวัตที่เกิดขึ้นกับสังคมในภายภาคหน้า