พินิจพันธุ์ : วิทย์กับศิลป์ในภาพหุ่นนิ่งของ ‘พีรเวทย์ กระแสโสม’

พีรเวทย์ กระแสโสม ศิลปินและครูสอนศิลปะ ชวนเราไปสัมผัสกับภาพวาดดอกไม้ที่มีความหมายลึกซึ้งมากกว่าภาพวาดหุ่นนิ่ง (Still Life) ในนิทรรศการ พินิจพันธุ์ สะท้อนความคิดของศิลปินในการมองภาพดอกไม้ใบไม้อย่างพิจารณา ไตร่ตรองอย่างรอบคอบ ถึงขนาดเจาะลึกลงไปในหน่วยที่เล็กที่สุดของชีวิตที่เรียกกันว่า เซลล์ (Cell) เลยทีเดียว

 

 

พีรเวทย์ กระแสโสม

“ผลงานชุดนี้ เป็นการทำงานต่อเนื่องมาจากผลงานในชุด Microscope City หรือ เมืองจุลทรรศน์ เป็นงานวิทยานิพนธ์ตอนเรียนปริญญาโท (สาขาทัศนศิลป์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง)

ผมนำภาพของเซลล์ที่มองเห็นในกล้องจุลทรรศน์มาเป็นไอเดียในการทำงาน พูดถึงเรื่องสิ่งมีชีวิตในระดับที่เซลล์มีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกัน ไม่ว่าจะเป็นพืช สัตว์ มนุษย์ ล้วนมีความเกี่ยวข้องกันทั้งสิ้น

หลังจากนั้นผมนำแก่นของเรื่องมาพัฒนาต่อกับภาพหุ่นนิ่ง หรือ Still Life ภาพวาดในการเรียนศิลปะพื้นฐาน เพื่อเรียนรู้เรื่องการจัดองค์ประกอบ แสงเงาต่างๆ โดยไปศึกษาภาพวาดหุ่นนิ่งของศิลปินที่มีชื่อเสียง 3 คน ได้แก่ วินเซนต์ แวนโก๊ะ (Vincent van Gogh) อองรี มาติส (Henri Matisse) และ โคลด โมเนต์ (Claude Monet)

นำผลงานของศิลปินมาเป็นแรงบันดาลใจแล้วผสานกับไอเดียและความสนใจในเรื่องภาพของเซลล์ที่มองเห็นได้จากกล้องจุลทรรศน์ รวมทั้งภาพธรรมชาติที่ได้พบเห็น นำมาเล่าใหม่”

• การพบกันระหว่างวิทย์กับศิลป์

ถ้าจะคุยให้ลึกเพื่อรู้จักตัวตนของศิลปินให้มากไปกว่านั้น พีรเวทย์บอกว่าคงต้อนย้อนกลับไปสมัยเรียนมัธยมนั้นเลย

“ผมเรียนมาทางสายวิทย์ ผมชอบชีววิทยามาก ชอบศึกษาเรื่องโครงสร้าง รูปร่าง การทำงานของเซลล์ในพืช พอมาเรียนศิลปะ จึงอยากเชื่อมโยงชีวะกับศิลปะมาตั้งแต่เรียนปริญญาตรีที่คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ผมชอบดูหนังสือที่บอกเล่าเรื่องเซลล์ของสิ่งที่มีชีวิตต่างๆ ผมซื้อกล้องจุลทรรศน์มาส่องดูเยื่อของใบไม้ พืชพันธุ์ต่างๆแล้วเก็บข้อมูลเหล่านั้นเอามาใช้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะ”

 

 

 

ด้วยเหตุนี้เราจึงได้เห็น รูปทรง เส้นสายที่สื่อความหมายของเซลล์ รวมไปถึงเม็ดเลือดต่างๆแทรกอยู่ในกลีบดอกไม้ ใบไม้ โดยมีเส้นสีขาวที่ซ้อนทับบ่งบอกถึงความเชื่อมโยงระหว่างสิ่งมีชีวิตในธรรมชาติ

“ความจริงผมอยากเรียนศิลปะมาตั้งแต่มัธยมต้นแล้วนะครับ แต่คุณแม่อยากให้เรียนสายวิทย์ พอเข้ามหาวิทยาลัยได้เรียนศิลปะก็ถือว่าโชคดี ทำให้ผมมีมุมมองทางด้านวิทยาศาสตร์มาใช้กับงานศิลปะได้ด้วย”

• คนป่าในเมืองใหญ่

“ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนป่าในเมืองใหญ่ ความหมาย คือ ผมเป็นเด็กชนบทเติบโตมากับธรรมชาติที่ชนบทมากๆ พ่อแม่เป็นเกษตรกรไม่ได้มีฐานะอะไร การที่ได้คลุกคลีกับธรรมชาติเยอะน่าจะเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เราสื่อถึงความผูกพันของฟอร์มของสิ่งที่มีชีวิตซึ่งเป็นที่มาของการทำงานในครั้งนี้ แต่ผมก็ยังเป็นคนที่ชอบชีวิตในเมืองอยู่นะครับ” ศิลปินเล่าถึงบ้านเกิดในจังหวัดสุรินทร์

 

 

 

 

“เรื่องความผูกพัน ความเข้าใจในธรรมชาติ น่าจะบ่มเพาะมาตั้งแต่เด็ก เริ่มจากคุณแม่ไม่อยากให้เล่นนอกบ้านเพราะว่าเด็กชนบทชอบไปเล่นน้ำ ชอบปีนต้นไม้มันอันตราย คุณแม่ก็นำผ้ามุ้งมาขึงเป็นเฟรมให้เรานั่งวาดรูปด้วยกัน แม่ก็ไม่ได้จบอะไรหรอกนะครับ แม่จบป. 4 ช่วงปิดเทอมเราเล่นวาดรูปกัน

สำหรับแม่อาจเป็นการเล่นกับลูก แต่ผมเล่นจริงจัง เล่นไม่หยุดไม่หย่อน สนุกกับการทดลอง เหมือนการเรียนวิทย์ที่ได้ทดลองสิ่งต่างๆ”

ด้วยเหตุนี้นิยามของ “ศิลปะ” ในมุมมองของพีรเวทย์ จึงเป็นเสมือนกับการทดลองสิ่งใหม่

“ศิลปะสำหรับผม คือการทดลองค้นหา เวลาผมมองดูต้นไม้สักต้น ผมไม่ได้มองแค่ดอกไม้ ใบไม้ ผมจะเดินเข้าไปฉีก แหวก เพื่อดูถึงสิ่งที่อยู่ข้างใน อยากจะศึกษาดูว่าภายในนั้นมีอะไร การได้พินิจพิเคราะห์ มองลึกลงไปข้างในของสิ่งมีชีวิตทำให้เราเหมือนได้ค้นพบสิ่งใหม่”

 

 

‘พินิจพันธุ์’ เป็นนิทรรศการศิลปะที่ชวนให้เราเพ่งพิศถึงรายละเอียดเล็กๆที่ซ่อนไว้ในภาพหุ่นนิ่งรูปดอกไม้ที่สวยงาม ในขณะเดียวกันก็ทำให้เราได้รู้จักตัวตนของศิลปินที่สะท้อนแนวคิดทางวิทย์และศิลป์ได้อย่างน่าสนใจ

“เป้าหมาย คือผมทำแล้วต้องมีความสุข ผมไม่ได้ทำงานศิลปะเพื่อขายให้ได้ ไม่ได้ทำเพื่อให้เท่ แต่แก่นของมัน คือ เราต้องอยู่กับศิลปะอย่างมีความสุข”

 

 

ปัจจุบัน พีรเวทย์ กระแสโสม เป็นศิลปินและครูสอนศิลปะอยู่ที่โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม ติดตามชมผลงานของเขาได้ทาง

เฟซบุ๊ก https://www.facebook.com/peerawayt.krasaesom

อินสตราแกรม : peerawayt.krasaesom

https://www.instagram.com/peerawayt.krasaesom/