ผู้บริหารทำงานวันละ 14 ชั่วโมง นอนแค่ 4 ชั่วโมง ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจ! CFO ServiceNow ชี้ เป็นตัวอย่างที่แย่ ทำพนักงานเข้าใจผิดว่ายิ่งอดนอนยิ่งทุ่มเท
KEY POINTS
- ผู้นำที่ทำงานหนักและนอนน้อย ถือเป็นแบบอย่างที่ไม่ดี เพราะอาจสร้างค่านิยมให้พนักงานเข้าใจว่าต้องทำตามเพื่อความก้าวหน้าในองค์กร
- การทำงานให้มีประสิทธิภาพในระยะยาวต้องมาพร้อมกับการพักผ่อนที่เพียงพอ เหมือนนักกีฬาที่ต้องการเวลาฟื้นตัวเพื่อรักษาสมรรถภาพ
- การสร้างสมดุลระหว่างงานและชีวิตส่วนตัวช่วยให้ผู้นำทำงานได้ดีขึ้น ทั้งในด้านการตัดสินใจ การควบคุมอารมณ์ และการเป็นหัวหน้าที่ดี
วัฒนธรรมการทำงานที่ยกย่องคนทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาพัก อาจกำลังสร้างมาตรฐานที่ผิดให้กับองค์กร CFO ของ ServiceNow เตือนว่า ผู้บริหารที่ภูมิใจว่าตัวเองทำงานวันละ 14 ชั่วโมงและนอนเพียง 4 ชั่วโมง กำลังส่งสัญญาณที่ไม่ดีให้พนักงาน เพราะการพักผ่อนเป็นส่วนหนึ่งของประสิทธิภาพการทำงาน เช่นเดียวกับนักกีฬาที่ต้องให้ร่างกายฟื้นตัวเพื่อรักษาสมรรถภาพในระยะยาว
ทำงานหนัก นอนน้อย ไม่ใช่เครื่องพิสูจน์ความเก่งของผู้นำ
ในโลกการทำงาน ผู้บริหารจำนวนไม่น้อยยังมองว่าการทำงานหนักเป็นเวลานานและนอนหลับเพียงไม่กี่ชั่วโมง คือเครื่องหมายของความทุ่มเท โดยเฉพาะในตำแหน่งระดับสูงที่ต้องรับผิดชอบการตัดสินใจและขับเคลื่อนธุรกิจให้เดินหน้าต่อไปได้ แต่แนวคิดนี้อาจไม่ได้ส่งผลดีต่อองค์กรอย่างที่หลายคนคิด เพราะพฤติกรรมของผู้นำไม่ได้มีอิทธิพลแค่กับตัวเอง แต่ยังกลายเป็นแบบอย่างให้คนในทีมด้วย
จีนา มาสตันตูโอโน (Gina Mastantuono) ประธานและประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน (CFO) ของ ServiceNow บริษัทซอฟต์แวร์ระดับ Fortune 500 กล่าวถึงประเด็นนี้ระหว่างร่วมเสวนาในงาน Fortune Most Powerful Women Summit ที่เมืองซานตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมองว่า ผู้บริหารที่ภูมิใจว่าตัวเองทำงานวันละ 14 ชั่วโมง และนอนเพียง 4 ชั่วโมง เพราะเชื่อว่านั่นแสดงถึงความขยันและความทุ่มเท กำลังสร้างตัวอย่างที่ไม่ดีให้กับพนักงานใต้บังคับบัญชา
“เรามักมีความคิดว่า หากคุณต้องทำงานวันละ 14 ชั่วโมง และนอนเพียง 4 ชั่วโมง นั่นแสดงว่าคุณทำงานหนักที่สุด และสมควรได้รับผลตอบแทนมากที่สุด แต่แท้จริงแล้ว นี่เป็นตัวอย่างที่แย่มากสำหรับคนรอบตัวเรา” มาสตันตูโอโน สะท้อนความเห็นของเธอ
ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่การห้ามผู้บริหารทำงานหนัก แต่คือการตั้งคำถามว่า เหตุใดการอดนอนและการไม่มีเวลาพัก จึงยังถูกมองว่าเป็นสิ่งที่น่าชื่นชม ทั้งที่พฤติกรรมเหล่านี้อาจทำให้พนักงานเข้าใจโดยปริยายว่า หากอยากเติบโตในองค์กร ก็ต้องยอมใช้ชีวิตแบบเดียวกัน
บทเรียนจากนักกีฬา: Recovery คือส่วนหนึ่งของ Performance
มาสตันตูโอโนหยิบวิธีคิดของนักกีฬาระดับสูงมาเปรียบเทียบกับการทำงาน โดยชี้ให้เห็นว่า นักกีฬาไม่ได้ฝึกซ้อมอย่างหนักตลอดเวลา แต่ให้ความสำคัญกับการพักฟื้นร่างกายไม่แพ้การฝึก เพราะการจะรักษาสมรรถภาพและทำผลงานได้ดีอย่างต่อเนื่อง จำเป็นต้องมีช่วงเวลาที่ร่างกายได้ฟื้นตัวด้วย
เธออธิบายว่า กล้ามเนื้อไม่ได้เติบโตขึ้นในช่วงที่เราออกกำลังกายหรือยกน้ำหนัก แต่เกิดขึ้นในช่วงที่เรานอนหลับและปล่อยให้กล้ามเนื้อได้พักฟื้น เช่นเดียวกับการทำงานที่ไม่สามารถเร่งประสิทธิภาพด้วยการเพิ่มชั่วโมงทำงานเพียงอย่างเดียว
“การฟื้นตัวเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงศักยภาพ ไม่ใช่สิ่งที่มีความสำคัญรองลงมา” เธอบอก
แนวคิดนี้สะท้อนว่า การทำงานให้ได้ดีในระยะยาวไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าใครสามารถฝืนตัวเองได้นานที่สุด แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถในการรักษาสมดุลระหว่างการทุ่มเทกับการฟื้นฟูพลังงานของตัวเองด้วย
มาสตันตูโอโนยังเล่าถึงประสบการณ์ของตัวเองว่า การหันมาใส่ใจสุขภาพและสร้างสมดุลระหว่างงานกับชีวิตส่วนตัวช่วยให้เธอทำงานได้ดีขึ้น ทั้งการรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น การตัดสินใจ และการควบคุมอารมณ์เมื่อต้องเผชิญกับแรงกดดัน
เธอมองว่า เมื่อผู้นำรู้จักดูแลตัวเอง ก็จะสามารถเป็นหัวหน้าที่ดีขึ้น เป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีขึ้น และเป็นพ่อแม่ที่ดีขึ้นได้ด้วย เพราะการดูแลตัวเองไม่ได้ส่งผลดีแค่กับชีวิตส่วนตัว แต่ยังส่งผลต่อคนที่ต้องทำงานและใช้ชีวิตร่วมกับเราด้วย
ผู้นำยุคใหม่เริ่มตั้งคำถามกับวัฒนธรรมทำงานหนักแบบเดิม
แนวคิดของมาสตันตูโอโนสอดคล้องกับมุมมองของผู้บริหารหลายคนที่เริ่มท้าทายวัฒนธรรมการทำงานที่วัดความทุ่มเทจากจำนวนชั่วโมงในออฟฟิศ โดยหันมาให้ความสำคัญกับการจัดการพลังงานและการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ตัวอย่างเช่น สก็อตต์ เคอร์บี (Scott Kirby) ซีอีโอของ United Airlines เคยเปิดเผยตารางชีวิตที่ให้ความสำคัญกับการนอนหลับถึง 8.5 ชั่วโมง การออกกำลังกาย และการอ่านหนังสือ แม้ต้องบริหารสายการบินขนาดใหญ่และเดินทางอยู่เป็นประจำ
ขณะที่ ฮาร์ดิก จักดา (Hardik Jagda) ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของ Proximity Works เลือกทำงาน 6 วันต่อสัปดาห์ตามแนวทางที่ได้รับแรงบันดาลใจจากนักกีฬาโอลิมปิก แต่ย้ำว่าไม่ได้คาดหวังให้พนักงานต้องใช้ตารางชีวิตแบบเดียวกับเขา พร้อมตั้งคำถามกับวัฒนธรรม 996 ที่กำหนดให้พนักงานทำงานตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม สัปดาห์ละ 6 วัน ซึ่งเป็นการทำงานหนักจนขาดการพักผ่อน
อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้บริหารอีกกลุ่มที่เชื่อว่าความสำเร็จในธุรกิจ โดยเฉพาะอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและสตาร์ทอัพ ต้องแลกมาด้วยการทำงานหนักและการทุ่มเทอย่างเข้มข้น สะท้อนให้เห็นว่าความเชื่อเรื่องชั่วโมงทำงานและประสิทธิภาพยังเป็นประเด็นที่ผู้นำแต่ละคนมองแตกต่างกัน
แต่สิ่งที่มาสตันตูโอโนต้องการชี้ให้เห็นคือ การทำงานหนักไม่ควรถูกใช้เป็นมาตรวัดคุณค่าของคนทำงาน และยิ่งไม่ควรกลายเป็นมาตรฐานที่ผู้บริหารใช้กดดันให้คนในทีมต้องทำตาม เพราะการเป็นผู้นำไม่ได้หมายถึงการแสดงให้เห็นว่าเราสามารถอดทนทำงานหนัก แต่ยังหมายถึงการสร้างวัฒนธรรมที่ทำให้คนในทีมทำงานได้ดีและมีการพักผ่อนที่ดีไปพร้อมกันได้
ท้ายที่สุด หากองค์กรต้องการผลงานที่ดีอย่างต่อเนื่อง การพักผ่อนจึงไม่ควรถูกมองว่าเป็นเวลาที่เสียไปจากการทำงาน แต่เป็นส่วนหนึ่งของการรักษาความสามารถในการทำงานให้ได้ในระยะยาว เพราะผู้นำที่ดีไม่ควรเป็นคนที่ทำงานจนแทบไม่เหลือเวลานอน แต่ควรเป็นคนที่ทำให้ทีมเห็นว่า เราสามารถประสบความสำเร็จได้โดยไม่จำเป็นต้องทำลายสุขภาพของตัวเอง
อ้างอิง: Fortune, HindustanTimes, Entrepreneur





