ปี 2559 ที่กำลังจะผ่านพ้น เป็นปีที่ต้องถือว่าพระพุทธศาสนา
อันเป็นศาสนาที่คนไทยส่วนใหญ่นับถือ บอบช้ำมากที่สุดปีหนึ่ง จากปัญหาของพระบางรูป และวิธีการจัดการปัญหาที่ไม่ดีพอ
จะเห็นว่าตลอดปีนี้ มีเรื่องพระผู้ใหญ่ชื่อดังครอบครองรถหรูโบราณอย่างน้อยๆ 2 กรณี และทำไปทำมาก็ทำท่าจะเอาผิดอะไรไม่ได้ เพราะมีบุคคลอื่นรับสมอ้างแทนหมด
อีกคดีหนึ่งที่ดังไม่แพ้กัน ก็คือคดีที่เกี่ยวกับ พระธัมมชโย และวัดพระธรรมกาย อันสืบเนื่องมาจากคดียักยอกทรัพย์สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด โดยพระธัมมชโยถูกออกหมายจับในข้อหาฟอกเงินและรับของโจร แต่ผ่านมากว่าครึ่งปีก็ยังไม่ยอมเข้าพบพนักงานสอบสวนเพื่อรับทราบข้อกล่าวหา
หนำซ้ำหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย ก็ยังไม่สามารถเข้าไปตรวจค้นวัดพระธรรมกายได้ นับจากค้นครั้งแรกเมื่อกลางปีที่ผ่านมา นี่จะสิ้นปีแล้วยังเข้าไปค้นครั้งที่ 2 ไม่ได้เลย
ทั้งสองกรณีทำให้พุทธศาสนิกชนทั่วไปรู้สึกเอือมระอา ทั้งกับพฤติกรรมของคนห่มผ้าเหลือง และศักยภาพของเจ้าหน้าที่ในการดำเนินคดีและบังคับใช้กฎหมาย
ที่หนักไปกว่านั้นคือ พระผู้ใหญ่ที่อยู่ในกระแสข่าวสารของการกล่าวหาในคดีอาญา เป็นถึงผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช
ปัญหาการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชองค์ใหม่ จนถึงปัจจุบันก็ยังค้างคาอยู่ เพราะนายกรัฐมนตรีได้นามไปจากที่ประชุมมหาเถรสมาคมแล้ว แต่ไม่ได้นำขึ้นทูลเกล้าฯ
หนำซ้ำยังมีบางหน่วยงานไปตีความกฎหมายคณะสงฆ์ ว่าสมเด็จพระราชาคณะที่ได้รับการเสนอนาม เป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ใหม่นั้น ต้องได้รับความเห็นชอบจากนายกฯ ก่อนด้วย
ทั้งเรื่องพระ ซึ่งเป็นเรื่องทางสงฆ์ และเรื่องทางคดีกับกฎหมาย ซึ่งเป็นเรื่องทางโลกย์ จึงพัวพันกันยุ่งไปหมด ที่แน่ๆ คือกระบวนการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชติดล็อก ขยับไปไหนไม่ได้
แว่วมาว่า สนช.กลุ่มหนึ่งกำลังล่ารายชื่อเสนอญัตติเพื่อแก้ พ.ร.บ.คณะสงฆ์ ทำนองว่าจะปลดล็อกปัญหานี้ ด้วยการกำหนดให้การสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชเป็น “พระราชอำนาจ” โดยแท้
งานนี้ถ้าเป็นจริง ต้องจับตาเนื้อหาที่จะแก้ให้ดี ว่าจะนำไปสู่การตีความอะไรที่กลายเป็นประเด็นขัดแย้ง ในสังคมไทยจากเรื่องศาสนาหรือไม่...
เรื่องนี้จะเป็นประเด็นร้อนส่งท้ายปีครับ!
