วันที่ 11 เดือนกันยายนที่ผ่านมา ครบรอบ 15 ปี
ของเหตุการณ์สยองขวัญระดับโลก 9/11 คนอเมริกันไม่น้อยเตือนความทรงจำ ด้วยการส่งรูปและข้อความผ่านโซเชียลมีเดียด้วยคำว่า “Never Forget”
ผมฟังวิทยุ VOA ภาคภาษาไทยวันนั้น มีโอกาสได้ฟังเรื่องเล่าของคนไทย ที่รอดตายในเหตุการณ์นั้นอย่างน่าระทึกอีกครั้ง
คุณกิตตินันท์ ยิ่งเจริญ ข้าราชการกระทรวงพาณิชย์ คือหนึ่งในผู้ที่อยู่ในอาคารเวิร์ลเทรดเซ็นเตอร์ ที่ถูกโจมตีในช่วงเช้าวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 เวลานั้นเขาทำงานอยู่ที่สำนักงานบนชั้นที่ 37
คุณกิตตินันท์บอกว่า ยังคงจำรายละเอียดเหตุการณ์ระทึกขวัญ และความน่าเศร้าจากเหตุการณ์ก่อการร้าย ที่ตึกแฝดของอาคารเวิร์ลเทรดเซ็นเตอร์ ได้เป็นอย่างดี
เช้าวันนั้นเขาไปถึงที่ทำงานตามปกติ, ราว ๆ 8.30 น. ยังไม่มีใครอยู่ในที่สำนักงาน แต่ไม่กี่อึดใจก็ได้สัมผัสถึงแรงสั่นสะเทือนทีผิดปกติ
“พอใกล้ถึงโต๊ะทำงาน ผมมีความรู้สึกว่าพื้นที่เราเหยียบอยู่ มันโยก แก้วกาแฟกระเพื่อม แต่ก็ไม่มีเสียงอะไรเลย ก็เข้าใจว่าต้องเป็นแผ่นดินไหวแน่ ๆ เพราะไม่ได้ยินเสียงระเบิด ระหว่างสับสนว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น ก็มองออกนอกหน้าต่าง ก็เห็นซากปูนต่าง ๆ ที่เครื่องบินชนมันร่วงลงมาผ่านกระจกใส ๆ ก็เลยรู้ว่าเหตุการณ์ไม่ปกติ มีอะไรรุนแรงเกิดขึ้นกับตึกแล้ว ... ระหว่างที่เข้าไปในช่องบันไดหนีไฟ ก็มีคนแน่นแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าสาเหตุเป็นอะไร เพราะโทรศัพท์มือถือใช้ไม่ได้ สัญญาณไม่มี...ลงไปได้ไม่กี่ชั้น ก็มีเรื่องน่าตกใจเกิดขึ้น มีคนตะโกนจากชั้นบน ๆ ว่าขอให้คนเจ็บลงก่อน พวกเราก็พยายามเบี่ยงตัวเพื่อหลบให้คนเจ็บลงบันไดไปก่อน แค่หันไปมองเท่านั้น ปรากฎว่าคนเจ็บนั้นโดนไฟไหม้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ทราบว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ไหม้จนเรียกว่าผิวหนังลอกออกมาเป็นแผ่นดำ ๆ แต่ด้วยอารามความตกใจ เขาก็ต้องลงมาอย่างนี้ ไม่มีคนอุ้มนะครับ เพราะบันไดกว้างเพียง 3-4 ฟุตเท่านั้นเอง และคนก็เบียดกันแน่นอยู่แล้ว ถ้าใครจะอุ้มเขาลงก็คงจะลงไม่ได้เพราะแน่นมาก พอเห็นคนนั้นลงมาแล้ว ผู้หญิงบางคนที่รอที่บันไดหนีไฟด้วยกันก็เริ่มร้องไห้แล้ว แสดงว่าเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงจริง ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หรือเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครทราบ หลังจากนั้นก็มีพนักงานดับเพลิง เดินสวนขึ้นมา ตรงนั้นประมาณชั้น 20 กว่า คิดดูซิว่าชุดพนักงานดับเพลิงหนักแค่ไหน และต้องแบกอุปกรณ์หนัก ๆ อีก ผมยังจำหน้าเขาได้หมดเลย เขาเดินสวน ๆ ขึ้นไป แต่ละคนเริ่มหายใจไม่ออกเพราะเขาเหนื่อย เพราะการเดินขึ้นตึกถึงชั้นที่ 20 ก็เหนื่อยอยู่แล้ว เป้าหมายเขาต้องไปถึงชั้น 70 กว่าที่จะเริ่มปฏิบัติหน้าที่... พนักงานดับเพลิงตายทั้งหมดวันนั้น 300 กว่าคน ชุดแรก ๆ นั้นผมมั่นใจว่าไม่ได้กลับลงมา...”
คุณกิตตินันท์บอกว่าใช้เวลาประมาณ 40 นาที เดินลงมาพร้อมกับผู้คนจำนวนมาก ที่หนีตายผ่านบันไดหนีไฟ ก่อนจะลงมาเห็นชั้นล่างสุดของอาคารเวิร์ลเทรดในสภาพที่ไม่เหมือนเดิม
“พอผมลงมาถึงข้างล่างจะมีเจ้าหน้าที่ไล่ต้อน ไม่ให้หันไปมองข้างหลัง ต้องการให้ออกไปให้เร็วที่สุด พยายามเดินเรียงหนึ่งออกไป แต่พอผมลงมาถึงชั้นหนึ่ง ผมมองดูรอบอาคาร มันเปลี่ยนสภาพหมดแล้ว มันเหมือนหลังสงคราม คล้าย ๆ กับโดนระเบิดโดนไฟ... ตามพื้นก็เริ่มมองเห็นหยดเลือด...”
นั่นคือเหตุการณ์เมื่อ 15 ปีก่อน วันนี้ คุณกิตตนันท์กลับมารับตำแหน่ง เป็นผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ ในสหรัฐอเมริกาอีกครั้ง
“เหตุการณ์วันนั้นเป็นประสบการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิต แต่ก็ถือเป็นวันที่ผมเกิดใหม่ด้วย”
