พจนานุกรม Oxford เลือก emoji สะท้อน “หน้าที่มีน้ำตาแห่งความปรีดา”
เป็น “สัญลักษณ์แห่งปี 2015” แทน “คำแห่งปี” เพราะเขาสำรวจแล้วพบว่า คนใช้รูปแสดงอารมณ์สื่อสารกันมากกว่าใช้คำ
ส่วนพจนานุกรม Merrian-Webster บอกว่า “คำ” แห่งปีที่คนเข้ามาค้นหามากที่สุดของปีนั้นไม่ใช่ “คำ” ด้วยซ้ำไป หากแต่เป็นตัวต่อท้าย “-ism”
เพราะมีผู้คนสนใจค้นหาความหมายของคำที่ลงท้ายด้วย -ism สูงเป็นพิเศษไม่ว่าจะเป็น socialiam, fascism, racism, feminism, communism, capitalism
และแน่นอนคำว่า terrorism หรือผู้ก่อการร้ายก็ลงท้ายด้วย -ism เช่นกัน
จีนก็สำรวจความเห็นประชาชนเหมือนกันว่า เลือกคำอะไรเป็น “คำแห่งปี”?
เสียงส่วนใหญ่เลือกคำว่า 廉 (เหลียน) แปลว่า “ไม่โกง, ไม่ทุจริต” ซึ่งสอดคล้องกับการรณรงค์ต่อต้าน การฉ้อราษฎร์บังหลวงของประธานาธิบดีสีจิ้นผิง
ผู้นำจีนออกกฎเหล็ก 8 ข้อ ห้ามระดับนำและเจ้าหน้าที่รัฐทำกิจกรรม ที่ส่อไปในทางที่อาจเสี่ยงกับการถูกตีความ ว่าเป็นการเบียดบังเวลาและงบประมาณหลวง
แรกเริ่มนึกว่าเป็นเพียงการสร้างภาพเฉย ๆ แต่สีจิ้นผิงเอาจริง จับเจ้าหน้าที่ระดับสูงรวมถึงที่เคยเป็นสมาชิกพรรคฯ อาวุโสด้วยขึ้นศาล ตัดสินจำคุกเป็นแถว อีกทั้งยังตามไล่ล่าผู้ต้องสงสัยที่หลบหนีไปต่างประเทศ
ถึงวันนี้ เจ้าหน้าที่จีนจะไม่กล้ารับของขวัญราคาแพง ไม่รับไปงานเลี้ยงหรูหรา และไม่เอาตัวเองไปพัวพันกับพฤติกรรมที่เข้าข่ายรับเงินใต้โต๊ะ
ที่ไต้หวัน “คำแห่งปี” คือ 换 (ฮ้วน) หรือ “ความเปลี่ยนแปลง” ละม้ายกับ “Change” ของประธานาธิบดี บารัก โอบามา ตอนหาเสียงก่อนได้เข้ามานั่งทำเนียบขาว
เพราะไต้หวันจะมีการเลือกตั้งใหญ่ในเดือนมกราคมนี้ บรรยากาศจึงเป็นเรื่องของการเรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลง ทั้งในตำแหน่งประธานาธิบดีและผู้แทนราษฎร ซึ่งก็เชื่อว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เพราะประชาชนเบื่อรัฐบาล ต้องการเปลี่ยนให้ฝ่ายค้านเข้ามาบริหารประเทศบ้าง
ที่ญี่ปุ่น “คำแห่งปี” คือตัวหนังสือ คันจิ 安 (อัน) ซึ่งแปลว่า ความสงบ, ความปลอดภัย, ความมั่นคง และบังเอิญเป็นหนึ่งในสามตัวหนังสือที่เป็นชื่อของนายกฯรัฐมนตรี ชินโซะ อาเบะด้วย (安倍晋三)
เหตุหนึ่งที่ทำให้คำว่า “ความสงบ, ความมั่นคง” กลายเป็นคำที่ใช้อย่างแพร่หลายในปีที่ผ่านมาที่ญี่ปุ่น ก็เพราะนายกฯอาเบะ ผลักดันให้ร่างกฎหมายที่เปิดทางให้ญี่ปุ่นมีบทบาททางทหารมากขึ้นได้
ที่สิงคโปร์ โพลล์ของหนังสือพิมพ์ที่นั่นให้คนอ่านเสนอคำที่เป็นที่นิยมที่สุดแห่งปี ได้คำว่า 耀 (ย่าว) แปลว่า แสงสว่างหรือความเรืองรอง เพราะเป็นคำสุดท้ายในชื่อของอดีตนายกฯ ลีกวนยิว （李光耀）ที่เสียชีวิตเมื่อปีที่ผ่านมา ท่ามกลางความเศร้าสลดและอาลัยของคนที่นั่น
แต่คนมาเลเซียกลับเลือกคำ 苦 (ขู่) ที่แปลว่า ขมหรือขมขื่น เพราะมีเรื่องอื้อฉาวการเมือง นายกฯถูกกล่าวหาว่าไม่โปร่งใสเรื่องเงินที่เข้าไปอยู่ในบัญชีส่วนตัว และเงินริงกิตร่วงหล่นลงมาอย่างหนักหน่วง เศรษฐกิจยอบแยบ
คุณคิดว่าในประเทศไทย “คำหรือ ” คืออะไร?
