วันศุกร์ ที่ 16 ตุลาคม 2569

Login
Login

เติมความสุขด้วยเฟซบุ๊ค

คนเรามีความสุขที่ได้บอกกล่าวให้คนอื่นทราบว่า ตัวตนที่ดีของเรานั้นเป็นอย่างไร เราติดรูปที่ดูดีของตัวเราเองไว้ที่บ้าน แล้วก็ไปติดที่ห้องทำงาน

ยิ่งขอบเขตของการบอกกล่าวนั้นกว้างขวางไปมากแค่ไหน เจ้าของรูปภาพนั้นก็จะรู้สึกถึงความสุขมากยิ่งขึ้น ติดภาพวันรับพระราชทานปริญญาบัตรไว้บ้าน ดูภาพนั้นแล้วก็สุขระดับหนึ่ง แต่พอเอาไปติดไว้ที่ที่ทำงาน มีผู้คนได้เห็นมากขึ้น ก็จะสุขมากขึ้นจากการได้บอกในวงกว้างขึ้น บางคนเติมเต็มความสุขด้วยการไปลงรูปภาพนั้นในหน้าสังคมของหนังสือพิมพ์ พอได้เห็นภาพเดิมที่มองอยู่ทุกวันที่บ้านไปปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์ก็อิ่มอกอิ่มใจเพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง ซึ่งช่วยยืนยันว่าคนเราได้ความสุขจากการบอกกล่าวส่วนของตัวตนของเราที่ตัวเราเองคิดว่าดีให้คนอื่นได้รับรู้

วันนี้เรามีเฟซบุ๊คที่สามารถใช้ป่าวประกาศตัวตนที่ดีของเราให้คนอื่นทราบได้ในวงกว้าง เฟซบุ๊คจึงเป็นช่องทางที่สะดวกและประหยัดอีกช่องทางหนึ่งที่เราจะใช้เติมเต็มความสุขให้กับตัวเราเอง จะมากจะน้อย ก็เป็นความสุขที่ช่วยชดเชยในยามที่คนรอบตัวที่อยู่ในบ้านเมืองเดียวกันช่วยกระหน่ำซ้ำเติมทุกข์เข็ญสารพัดมาทุกวันอย่างต่อเนื่องยาวนาน แต่ระวังอย่าหาทุกข์เพิ่มขึ้นด้วยการนำสารพัดเรื่องที่ผู้คนวิวาทกันมาเจือปนในเฟซบุ๊คของเรา ยิ่งนำภาพ นำข้อความที่เราไม่ถูกอกถูกใจมาใส่ไว้มากเท่าใด เฟซบุ๊คของเราก็กลายเป็นป้ายประกาศความย่ำแย่ของตัวเราเองมากขึ้นเท่านั้น ดูมากก็ทุกข์มาก ถ้ามีเพื่อนคนใดที่อินไปกับสารพัดการวิวาทรอบตัวมากจนเกินไป ชอบชิงชัยจนเกินจำเป็น ก็บล็อกไว้ชั่วคราวก่อน ไว้ทุกอย่างกลับเข้าที่เข้าทางแล้วค่อยมาว่ากันใหม่ เก็บไว้เฉพาะเพื่อนฝูงที่ชอบเสนอแต่อะไรดีๆ อย่างสม่ำเสมอ ไปเที่ยวที่ไหนมาก็เอารูปสวยๆ มาแชร์กัน

หลักง่ายๆ คือเก็บเฟซบุ๊คส่วนตัวของเราไว้กับการบอกกล่าวสิ่งที่เราคิดว่าดี เน้นว่าเก็บไว้สำหรับสิ่งที่เราดูแล้วเรารู้สึกว่าเราเป็นสุข อย่าเก็บสารพัดเรื่องทุกข์ โดยเฉพาะความทุกข์จากการชิงชัยแย่งชิงชัยชนะกันจนเกินจำเป็น ความทุกข์จากการดูสิ่งเหล่านั้นเป็นประจำทุกวันไม่ต่างไปจากการดื่มเหล้าจนเมามายทุกวัน ตอนดื่มก็คิดว่าสุข แต่ดื่มเสร็จถึงรู้ว่าทุกข์ พยายามทำให้เฟซบุ๊คของเราบ่งบอกตัวตนที่ดีของตัวเราเอง แต่ต้องมั่นใจว่าตัวตนที่เราคิดว่าดีนั้น จะไม่ไปล่อเป้าให้คนอื่นมาโพสต์อะไรต่อมิอะไรที่เราเห็นแล้วกลายเป็นทุกข์ไปได้ ทำแค่นี้ท่านก็จะมีที่ที่ท่านสามารถหลบมาหาความสุขเล็กๆ น้อยๆ ได้ในยามยากเข็ญเช่นทุกวันนี้ คนเราเก่งแค่ไหน อดทนแค่ไหน ก็ต้องการที่พักงานพักใจกันทั้งสิ้น เฟซบุ๊คอาจเป็นที่พักได้สำหรับบางคน ถ้ารู้จักใช้สำหรับเติมเต็มความสุข

มีบางคนที่อยากบอกอะไรที่ตนเองคิดว่าดี แต่ไม่อาจบอกกล่าวกับคนรอบตัวของท่านด้วยสาเหตุใดก็ตาม เฟซบุ๊คอาจไม่ใช่คำตอบที่ดีนัก เพราะถ้าท่านไม่อาจเปิดเผยสิ่งที่ท่านคิดว่าเป็นอีกตัวตนหนึ่งที่ดีของท่าน กับเพื่อนสนิทมิตรสหายได้อย่างสบายใจ บอกแล้วกลัวถูกแอบนินทาว่าเป็นสีนั้นสีนี้ บอกแล้วกลัวถูกแอบว่า ว่าผิดปกติ เป็นบ้าเป็นบอไปเสียแล้ว แต่หลักเดิมยังคงอยู่คือคนเรามีความสุขที่ได้บอกกล่าวตัวตนในเรื่องที่เราคิดว่าดีให้คนอื่นได้ทราบ ยิ่งบอกกล่าวได้กว้างขวางเท่าใด ก็เติมเต็มความสุขได้มากเท่านั้น วิธีเติมเต็มความสุขในสภาพเช่นนี้ที่ง่ายที่สุด คือท่านเปิดเฟซบุ๊คใหม่ขึ้นมาอีกหนึ่งบัญชีผู้ใช้ เปิดโดยใช้อีเมล์ที่ติดต่อใหม่ที่ไม่ใช่ของเดิมที่ท่านใช้อยู่เป็นประจำ ซึ่งหาได้ไม่ยากในทุกวันนี้ ทำให้เฟซบุ๊คใหม่กับเฟซบุ๊คเดิมของท่านไม่เกี่ยวข้องกันเลย หาเพื่อนใหม่ให้หมด ท่านก็จะมีที่ใหม่ที่ท่านบอกกล่าวตัวตนที่ท่านคิดว่าดี แต่บอกกล่าวคนรอบตัวในโลกจริงไม่ได้ ท่านจะได้ความสุขไม่มากก็น้อยจากโลกไซเบอร์ใบนี้ ซึ่งนอกจากเฟซบุ๊คแล้วยังมีเครือข่ายสังคมออนไลน์อีกมากมายที่ท่านสามารถใช้เป็นสถานที่บอกอะไรดีๆ เกี่ยวกับตัวท่านโดยไม่ต้องกังวลใจกับคำครหานินทาจากคนรอบตัว อย่างไรก็ตามต้องระลึกไว้เสมอว่าทุกอย่างที่ท่านนำไปใส่ไว้ในโลกไซเบอร์ไม่อาจนำกลับคืนมาได้ สิ่งเหล่านั้นจะอยู่บนโลกไซเบอร์ตลอดไป

ถ้านึกไม่ออกว่ามีอะไรดีๆ บ้างนอกเหนือไปจากเรื่องเดิมๆ ที่เราติดรูปไว้เต็มบ้านแล้ว ต้องบอกว่าคนเรามีโอกาสที่จะเห็นเหตุการณ์พิเศษเป็นเรื่องดีๆ ได้มากกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกวัน จึงไม่น่าแปลกใจที่เราเห็นภาพเพื่อนฝูงไปเที่ยวที่ต่างๆ จากเฟซบุ๊คอยู่เป็นนิจ การบอกกล่าวตัวตนของเราในเหตุการณ์พิเศษมักให้ความสุขกลับมามากกว่าตัวตนของเราในกิจวัตรประจำวัน แต่ยิ่งสูงอายุมากขึ้นเท่าใด เหตุการณ์พิเศษที่ให้ความสุขย่อมลดน้อยลงไปเป็นธรรมดา ไปเที่ยวกันแทบทุกที่ ทุกประเทศแล้ว จนการไปเที่ยวไม่ใช่เหตุการณ์พิเศษอีกแล้ว หนทางหนึ่งที่จะเติมเต็มความสุขได้คือหาทางทำให้กิจวัตรประจำวันกลายเป็นเรื่องพิเศษให้ได้ ซึ่งความสามารถนี้เพิ่มขึ้นตามอายุ เพียงแต่เราจะดึงความสามารถนั้นออกมาใช้หรือไม่เท่านั้นเอง ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในยามยากนี้หาได้จากเฟซบุ๊คใกล้ตัวโดยบอกกล่าวความพิเศษที่เราได้จากวันธรรมดาวันหนึ่งเท่านั้นเอง แค่แชร์ภาพเส้นทางที่ทำให้ฉันโชคดีถึงบ้านก่อนรถติดมหาศาลให้คนอื่นได้เห็นก็เป็นสุขได้แล้วสำหรับทุกวันนี้