ขจัดเงื่อนไขการเสียโอกาส

และที่พูดกันมากคือคำว่า "พลิกวิกฤติเป็นโอกาส" และปัจจุบันมีการใช้คำว่า "โอกาส" ในสถานการณ์ต่างๆ โดยเฉพาะเชิงธุรกิจและการพัฒนาประเทศ ซึ่งคำว่า "โอกาส" มีการนำมาใช้ทางการเมืองกันอย่างเข้มข้น โดยกล่าวตำหนิหรือกล่าวโทษอีกฝ่ายหนึ่งว่า ทำให้ประเทศเสียโอกาส หรือทำให้คนไทยเสียโอกาสในเรื่องนั้นและเรื่องนี้ เนื่องจากไปขัดขวางนโยบายหรือเป้าหมายทางการเมืองของอีกฝ่ายหนึ่ง

ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เกิดข้อโต้แย้งทางการเมืองในเรื่องของโอกาสในโครงการบริหารจัดการน้ำ 3.5 แสนล้านบาท และร่างพระราชบัญญัติกู้เงิน 2 ล้านล้านบาท เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ ซึ่งทั้งสองนโยบาย หากมองในเชิงเศรษฐกิจถือว่าเป็นการลงทุนของประเทศที่สำคัญ เนื่องจากประเทศไทยไม่มีการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่มานานนับสิบปี ดังนั้น การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานใหม่เพื่อรองรับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ จึงเป็นเรื่องจำเป็นอย่างมาก หากเราต้องการให้ประเทศพัฒนาไปข้างหน้า

แต่ทั้งสองโครงการเกิดความล่าช้าอย่างมาก เนื่องจากเป็นโครงการใหญ่และมีความซับซ้อนสูง ซึ่งความล่าช้ามีทั้งเกิดจากกระบวนการทำงานของหน่วยงานรัฐเอง และปัจจัยอื่นอีกมาก แต่อย่างไรก็ตามทั้งสองโครงการมีการตรวจสอบในสภาและกลุ่มองค์กรต่างๆ เพราะเห็นว่าหากดำเนินการตามรัฐบาลแล้วจะเกิดปัญหาตามมามากมาย ดังนั้นจึงมีกระบวนการยื่นให้มีการตรวจสอบจากศาลปกครอง และอาจรวมไปถึงศาลรัฐธรรมนูญในบางประเด็น และความเคลื่อนไหวที่ให้มีการตรวจสอบนี้เอง ถูกกล่าวหาว่าทำให้ประเทศเสีย "โอกาส"

การกล่าวหาหรือโต้ตอบ ว่า บางกลุ่มเป็นต้นเหตุให้ประเทศเสียโอกาสนั้น กำลังเป็นประเด็นมากขึ้น เพราะขณะนี้มีคนในรัฐบาลหรือที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล เห็นว่าการเสนอผ่านขั้นตอนต่างๆ ให้มีการตรวจสอบนั้น ทำให้เกิดความล่าช้าและประเทศไทยเสียโอกาส บางคนถึงกับกล่าวว่ามีกลุ่มหรือขบวนการที่ต้องการสกัดกั้นทั้งสองโครงการนี้ ซึ่งนอกจากประเทศจะเสียเวลาในการพัฒนาประเทศแล้ว ยังเสีย "โอกาส" เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น ที่มีระดับการพัฒนาไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว หากว่ารัฐบาลไทยไม่สามารถดำเนินการได้ ก็หมายความว่า "สูญเสียโอกาส"

แน่นอนว่า การพูดว่าเราเสียโอกาส มักจะพ่วงไปกับช่วงเวลาในการดำเนินโครงการ ซึ่งกรณีที่ระบุว่าไทยกำลังเสียโอกาส เนื่องจากสองโครงการใหญ่ต้องช้าออกไปนั้น อาจทำให้ไทยตามไม่ทันคนอื่น และนั่นก็หมายถึงว่าประเทศไทยเสียโอกาสในการพัฒนาประเทศ ทั้งๆ ที่โครงการลักษณะนี้ในหลายประเทศก็ใช้เวลาไม่ต่างกัน เพราะว่ายิ่งเป็นโครงการใหญ่ ก็ยิ่งเกี่ยวข้องกับประชาชนจำนวนมาก ไม่เฉพาะเกี่ยวข้องกับนักการเมืองเท่านั้น และก็ยิ่งทำให้โครงการล่าช้าออกไปด้วย แต่คำถามก็คือความล่าช้าที่เกิดขึ้นในขณะนี้นั้น เป็นจริงหรือไม่

เราเห็นว่า การพัฒนาประเทศคงไม่มีใครอยากจะให้เกิดการเสียโอกาส แต่สิ่งที่ต้องให้ความสนใจมากกว่า "โอกาส" คือ กระบวนการทำงาน ซึ่งหากว่ากระบวนการทำงานหรือการประมูลหน่วยงานรัฐ ดำเนินการอย่างโปร่งใสตามมาตรฐานที่ดีแล้ว เราก็เชื่อว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องโอกาสเกิดขึ้น แต่ปัญหาที่ผ่านมาของรัฐบาลทุกยุค ปรากฏว่ากระบวนการทำงานของรัฐบาลหรือนักการเมืองเอง ที่เป็นอุปสรรคสำคัญในโอกาสต่างๆ ของประเทศ หากมีกระบวนการตรวจสอบที่ดีและดำเนินงานอย่างโปร่งใสแล้ว ก็อาจไม่เกิดปัญหา โทษกันไปมาว่าใครกันแน่...ที่ทำให้ไทยเสียโอกาส