สู่ความเป็นหนึ่ง

กลายเป็นศิลปวัฒนธรรมที่งดงามและน่าตื่นตาตื่นใจของแต่ละชาติให้เราได้ชื่นชมกัน

การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมจึงมีให้เราเห็นเป็นประจำ ไม่นับคอนเสิร์ตของศิลปินดังจากทั่วโลกที่แทบจะมาประเทศไทยกันทุกเดือน แต่ศิลปะการแสดงอย่างบัลเลต์ โอเปร่า ก็มีให้คนที่ชื่นชอบศิลปะการแสดงและศิลปวัฒนธรรมได้เสพกันมากขึ้นเช่นกัน

ตัวอย่างที่ละครเพลงที่จะมาแสดงในบ้านเราก็คือ Phantom of the Opera ซึ่งเป็นละครเพลงที่เปิดการแสดงมายาวนานที่สุดในบรอดเวย์ ได้สร้างความประทับใจให้คนดูมาแล้วทั่วโลกด้วยฉากและการแสดงที่อลังการและตื่นเต้นไปกับทุกบททุกตอน

ละครเพลง Phantom of the Opera เปิดให้ชมในหลายประเทศทั่วโลก จนแทบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของละครเพลงโดยเฉพาะในนิวยอร์กที่โรงละครบรอดเวย์เปิดให้ชมไปแล้วถึง 7,486 รอบ สร้างความประทับใจให้ผู้ชมมาแล้วนับล้านคน

ผมเชื่อว่าความรู้สึกของผู้ชมส่วนใหญ่คงรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับการแสดงทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นนักแสดง นักร้อง ฉาก เวที ฯลฯ ซึ่งถือว่าเป็นสุดยอดของศิลปะละครเวทีที่สืบทอดมายาวนาน สร้างความประทับใจไม่รู้ลืมให้ผู้ชมจนแทบจะลืมราคาบัตรเข้าชมอันแสนแพงไปเสียสนิท

ศิลปะการแสดงเหล่านี้จะว่าไปแล้วก็ไม่ได้มีเทคนิคอะไรแปลกใหม่เป็นพิเศษ เพราะมีรูปแบบที่พัฒนาขึ้นมาเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว ความสำเร็จของละครเพลงเหล่านี้จึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับผู้กำกับที่เก่งกาจ หรือนักแสดงระดับแนวหน้า แต่เกิดจากทุกสิ่งทุกอย่างที่ดีที่สุดผสมผสานกัน ทั้งๆ ที่แต่ละคนล้วนเป็นคนธรรมดาๆ ไม่แตกต่างจากเรา แต่พวกเขาฝึกฝนเพื่อความเป็น “ที่สุด” ด้วยกัน จึงมีผลงานที่สุดยอดสืบทอดกันมานับสิบๆ ปีได้

ผู้อ่านหลายท่านอาจคิดว่าศิลปะการแสดงเช่นนี้ประสบความสำเร็จได้ไม่ยากเพราะอาศัยสื่อในการโฆษณาประชาสัมพันธ์เป็นหลัก เช่นค่ายเพลงก็มีสื่อทีวีและวิทยุของตัวเองในการโปรโมท แต่ผมคิดว่าไม่ใช่ เพราะทุกวันนี้เราก็ยังเห็นค่ายเพลงอินดี้เล็กๆ ถือกำเนิดขึ้นมาได้โดยไม่มีสื่อของตัวเอง และทุกวันนี้เราก็ไม่ได้เสียเงินซื้อเพลงทั้งอัลบั้ม แต่จ่ายเป็นเพลงหรือโหลดฟรีผ่านอินเทอร์เน็ตเป็นหลัก

สิ่งที่ผมคิดเปรียบเทียบก็คือนิตยสารที่เราซื้ออ่านกันเป็นประจำ หากถามว่าเราเลือกซื้อแต่ละเล่มด้วยสาเหตุใด คนส่วนใหญ่มักจะตอบว่า “เนื้อหา” ซึ่งผมว่าถูกต้อง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะความประทับใจของเราต่อนิตยสารแต่ละเล่มมักจะมาจากองค์ประกอบอื่นๆ มากกว่า

องค์ประกอบที่ทำให้นิตยสารน่าสนใจจนเราหยิบขึ้นมาดูมีทั้งรูปเล่ม เทคนิคการพิมพ์ การออกแบบปก การจัดหน้า และเนื้อหาหลัก ซึ่งนั่นหมายความว่าองค์ประกอบทั้งหมดต้องดีที่สุดและสอดคล้องเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจึงจะจูงใจผู้อ่านได้สำเร็จ

ไม่แตกต่างอะไรกับละครเพลงที่ต้องอาศัยความเป็นสุดยอดในแต่ละด้านมาร่วมเข้าด้วยกัน และไม่ต่างอะไรกับองค์กรธุรกิจที่จะสำเร็จได้ก็ต้องอาศัย “คนธรรมดา” หลายคนๆ เข้ามาเป็นหนึ่งเดียวกันเพื่อสร้างสรรค์งานที่ดีที่สุดขึ้นมาให้ได้