นักวิทยาศาสตร์พบหลักฐานทะเลสาบน้ำจืดโบราณบนดาวอังคารที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของจุลินทรีย์
นักวิจัยนาซาเปิดเผยวานนี้ว่า ทะเลสาบที่ตั้งอยู่ในแอ่งเกลหรือเกลเครเตอร์ (Gale Crater) บนพื้นผิวดาวอังคารที่ยานสำรวจลงจอดตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2555 ครอบคลุมพื้นที่กว้าง 5 กิโลเมตร ยาว 50 กิโลเมตร แต่ขนาดสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
ทั้งนี้ นักธรณีวิทยา "นายจอห์น กรอตซิงเกอร์" จากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียแห่งพาซาดีนา กล่าวกับผู้สื่อข่าวในการประชุมสหภาพธรณีฟิสิกส์อเมริกันในซานฟรานซิสโกว่า จากการวิเคราะห์การสะสมตัวของชั้นตะกอน ที่รวบรวมโดยยานสำรวจดาวอังคาร "คิวเรียซิตี" ของนาซา ชี้ให้เห็นว่า ทะเลสาบดำรงอยู่อย่างน้อยหลายหมื่นปี หรืออาจนานกว่านั้น รวมทั้ง การวิเคราะห์ดินที่ขุดจากตัวอย่างหินสองก้อนในพื้นที่ที่เรียกว่า เยลโลว์ ไนฟ์ เบย์ ระบุว่า ทะเลสาบน้ำจืดดำรงอยู่ในช่วงที่ส่วนอื่น ๆ ของดาวอังคารแห้งหรือตื้นเขินเป็นจุด ๆ
ขณะที่ การศึกษาจากยานสำรวจที่ลงจอดยังดาวอังคารก่อนหน้านี้ ให้หลักฐานเพิ่มเติมว่า ดาวอังคารในอดีตอบอุ่นและเปียกชื้น มีลักษณะใกล้เคียงโลกมากกว่าปัจจุบัน พร้อมกับที่หินโบราณมีร่องรอยการมีปฏิกิริยากับน้ำเมื่อในอดีตเช่นเดียวกัน
ตัวอย่างหินจากเยลโลว์ไนฟ์ เบย์ ยังบ่งชี้ถึงร่องรอยของสารอินทรีย์ ที่อาจถูกทำลายในห้องทดลองของยานสำรวจ เนื่องจากปฏิกิริยาทางเคมีที่เรียกว่าเพอโคลเรท (perchlorates) ซึ่งมักพบได้ทั่วไปบริเวณพื้นดินบนดาวอังคาร
นายกรอตซิงเกอร์ยังกล่าวด้วยว่า นักวิทยาศาสตร์ยังคงค้นหาหินซึ่งอาจมีความเข้มข้นของสารอินทรีย์สูงกว่าหรือสภาพทางเคมีที่ดีกว่า เพื่อเก็บตัวอย่างทางธรณีวิทยาของดาวอังคารต่อไป





