ยกฟ้อง 'หมอพรทิพย์' ไม่ผิดคดีห้างทองเสียชีวิต

ศาลอ่านสั่งศาลฎีกา คดีหมายเลยดำ อ.656/2550 ที่นายนพดล ธรรมวัฒนะ เป็นโจทก์ ยื่นฟ้อง พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ อดีต ผอ.สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ กระทรวงยุติธรรม และนพ.ธำรง จิรจริยเวช ร่วมกันเป็นจำเลยที่ 1-2 ในความผิดฐานเบิกความเท็จ กรณีเมื่อวันที่ 16 พ.ย.47 - 28 ม.ค.48 จำเลยได้เบิกความเท็จ ต่อองค์คณะศาลอาญาว่า การตายของนายห้างทอง ธรรมวัฒนะ พี่ชายคนโต ไม่ได้เกิดจากการฆ่าตัวตายโดยใช้อาวุธปืนแต่เกิดจากการถูกฆ่ากรรมโดนของแข็งตีที่ศีรษะ และให้คนทั่วไปเชื่อว่า โจทก์ มีส่วนร่วมในการฆ่านายห้างทองด้วย

โดยศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ ได้มีคำสั่งในชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์ เนื่องจากเห็นว่าคดีไม่มีมูล ต่อมานายนพดล โจทก์ ยื่นฎีกา

ขณะที่นัดฟังคำสั่งฎีกาวันนี้ มีเพียงทนายความโจทก์ และผู้รับมอบอำนาจจำเลย เดินทางมาศาล เนื่องจากคดีเป็นการฟังคำสั่งชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
ทั้งนี้ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า แม้ชั้นไต่สวนมูลฟ้อง โจทก์จะมีแพทย์ตำรวจ เป็นผู้ร่วมชันสูตรศพผู้ตายครั้งแรก , แพทย์ที่เป็นคณะกรรมการผ่าพิสูจน์ศพผู้ตายครั้งที่ 3 และนายแพทย์ผู้ร้องเรียน จำเลยที่ 1 ต่อคณะกรรมการแพทย์สภา มาเป็นพยานเบิกความ

แต่แพทย์ที่มาเป็นพยานโจทก์นั้น ล้วนเป็นพยานผู้เชี่ยวชาญทางด้านนิติเวช ซึ่งมีความเห็นเกี่ยวกับการเสียชีวิตของนายห้างทอง ตรงข้ามกับจำเลยที่ 1 ดังนั้นพยานโจทก์ดังกล่าว ย่อมต้องเบิกความว่าความเห็นของจำเลยที่ 1 ต่อการเสียชีวิตของนายห้างทองไม่ถูกต้องซึ่งศาลเห็นว่า ความเห็นของพยานโจทก์ รวมทั้งความเห็นของจำเลยที่ 1 ต่อการเสียชีวิตนายห้างทอง ย่อมเป็นไปตามความรู้ความสามารถของแต่ละบุคคล

ส่วนเอกสารของคณะแพทย์สภาที่โจทก์อ้างว่า มีมติว่าจำเลยที่ 1 ประพฤติผิดจริยธรรมวิชาชีพแล้วต่อมามีคำสั่งลงโทษจำเลยที่ 1 แล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ได้สรุปสาเหตุการตายของนายห้างทองว่าเกิดจากสาเหตุใด จึงไม่สามารถยืนยันความเห็นของจำเลยที่ 1ว่าเป็นเท็จหรือถูกต้องได้

นอกจากนี้ ยังมีคำเบิกความของโจทก์ที่ยอมรับว่า มีหนังสือของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีขอความร่วมมือแต่งตั้งคณะแพทย์ศาสตร์จากโรงพยาบาลศิริราช และแพทย์จากโรงพยาบาลรามาธิบดี ให้ร่วมวิเคราะห์สาเหตุการตายของนายห้างทอง ซึ่งความเห็นของแพทย์ที่ได้รับแต่งตั้ง ก็ขัดแย้งกับจำเลยที่ 1 โดยสรุปความเห็นถึงสาเหตุการตายของนายห้างทองเป็นไปได้ทั้ง 2 อย่าง

ดังนั้นพยานโจทก์ เบิกความมาจึงยังไม่อาจชี้ชัดว่า ความเห็นของจำเลยที่ 1 เป็นเท็จ พยานหลักฐานโจทก์ยังไม่มีน้ำหนักรับฟังว่าจำเลยที่ 1เบิกความเท็จที่ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย จึงพิพากษายืน