'สุริยะใส'โยงเหตุร้อนเหยียดสีผิวมะกันชี้บทเรียนไทย

เพจเฟซบุ๊คของนายสุริยะใส กตะศิลา แกนนำกลุ่มได้โพสต์ความเห็นทางการเมืองเช้าวันนี้ (27พ.ย.) ระบุว่าเหยียดสีผิวในอเมริกา บทเรียนการออกแบบ ปชต.บ้านเรา

ประเด็นตำรวจเมืองเฟอร์กูสัน รัฐมิสซูรี่ ยิงชายผิวดำเสียชีวิตต่อมาคณะลูกขุนไม่ตั้งข้อกล่าวหาเพราะอ้างว่าหลักฐานไม่มีน้ำหนัก ทำให้คนผิวดำ หรือผิวสี รับไม่ได้ ท้ายที่สุดกลายเป็นเรื่องเป็นราว ลุกลามขยายตัวจนกลายเป็นจราจลย่อยๆ หลายเมืองในอเมริกา

ปรากฎการณ์นี้ฉีกหน้าอเมริกาในเวทีโลกไม่น้อย เพราะด้านหนึ่งเรากำลังเห็นอเมริกาทำตัวเป็นผู้ส่งออกประชาธิปไตย อ้างสิทธิเสรีภาพ สิทธิมนุษยชนและความเสมอภาค เกิดคำถามกลับขึ้นทันทีว่าแล้วในอเมริกาหละมีจริงหรือ?

ปัญหาการเหยียดสีผิว ในอเมริกาเป็นปัญหาเรื้อรังแม้จะดูคลี่คลายแต่ก็ไม่ได้หายไปเสียทีเดียว ยังคงเปราะบางและอ่อนไหวตลอดเวลา รูปแบบของความรุนแรงแค่จากที่เคยปรากฎบนดินเปลี่ยนรูปลงไปอยู่ใต้ดินมากขึ้นเท่านั้น

ผมเคยไปดูงานปัญหาเหยียดสีผิวที่เมืองแอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย ซึ่งเป็นเมืองของคนผิวดำหรือสีผิวก็ว่าได้ และเป็นเมืองประวัติศาสตร์ของการต่อสู้เพื่อปลดแอกคนผิวสีที่นำโดยมาร์ติน ลูเธอร์ คิง ผมมีโอกาสเข้าไปเดินดูพิพิธภัณท์การต่อสู้และแลกเปลี่ยนพูดคุยกับคนที่นั่นและ NGO ที่ทำงานรณรงค์ต่อต้านการเหยียดสีผิวด้วย

เขายอมรับกับผมว่า ปัญหาการเหยียดสีผิวยังมีอยู่จริง ความรุนแรงอาจไม่ใช่การใช้กำลังต่อกันเหมือนในอดีต แต่มันแทรกซึมอยู่ในทัศนคติของสังคมอเมริกา ลงไปถึงเยาวชนคนรุ่นใหม่ เกิดการเลือกปฏิบัติกับคนสีผิวสารพัดรูปแบบ

พูดง่ายๆ ยังมีทัศนคติเหยียดสีผิวอยู่ในอเมริกา แม้จะลดลงในภาพรวมแต่ระดับความรุนแรงไม่ได้ลดแค่เปลี่ยนรูปแบบไปเท่านั้น

สังคมที่มีการเหยียดสีผิว เหยียดเผ่า เหยียดชนชั้น เป็นสังคมที่ห่างไกลความเสมอภาคและความเท่าเทียม

บทเรียนจากกรณีนี้ ไม่ใช่แค่ตั้งคำถามต่ออเมริกาเท่านั้น แต่ต้องตั้งคำถามต่อระบอบประชาธิปไตยแบบอเมริกาที่พยายามส่งออกไปทั่วโลกว่า มันตอบโจทย์ปัญหาเหยียดผิว เลือกปฏิบัติ กดขี่ เหลื่อมล้ำ ได้จริงหรือ?

นี่เป็นอุทาหรณ์ที่สังคมไทยต้องเอามาเป็นกรณีศึกษาในยุคที่เรากำลังปฏิรูปปรับปรุงระบอบประชาธิปไตยให้เหมาะสม สอดคล้องกับสังคมไทยควรเป็นประชาธิปไตยแบบไหน หน้าตาอย่างไร

ไม่ใช่เอะอะก็เอาคูหาเลือกตั้งมาตัดสินถูกผิดและชีวิตคน

ทุกประเทศมีปัญหาต้องแก้ ไม่เหมือนกัน วิธีการแก้ปัญหาของสังคมหนึ่งอาจจะแก้ไม่ได้ในอีกสังคมหนึ่ง

ไม่ต้องกลัวว่าสังคมไทยจะถอยหลังย้อนยุค เพราะสังคมไทยมาไกลเกินกว่าจะกลับไปสยบยอมต่อระบอบเผด็จการ แต่ก็ไม่ควรสมาทานประชาธิปไตยแบบตะวันตก อย่างไร้สติครับ!