วันพฤหัสบดี ที่ 12 พฤศจิกายน 2569

Login
Login

สร้างแหล่งเรียนรู้ - กอบกู้ท้องถิ่น ที่ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

“มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ (มกส.)” ได้ริเริ่มโครงการ “สร้างแหล่งเรียนรู้ - กอบกู้ท้องถิ่น” ซึ่งสอดคล้องกับภารกิจของ “มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์” ที่มุ่งมั่นเป็น “มหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น”

คือ มีหน้าที่ในการพัฒนาท้องถิ่น (จังหวัดกาฬสินธุ์) ให้มีความเจริญก้าวหน้าทัดเทียมกับจังหวัดหลักที่พัฒนาแล้ว อาทิ กรุงเทพมหานคร ปทุมธานี ระยอง ชลบุรี ขอนแก่น อุดรธานี เชียงใหม่ สงขลา สุราษฎร์ธานี เป็นต้น

โครงการ “สร้างแหล่งเรียนรู้ - กอบกู้ท้องถิ่น” นี้ เป็นโครงการที่สภามหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ อธิการบดี คณบดี และคณาจารย์ เห็นชอบร่วมกันที่จะต้องร่วมกันพัฒนามหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ให้เป็น

(1) ศูนย์กลางเรียนรู้

(2) เชิดชูท้องถิ่น

(3) ศาสตร์ศิลป์สร้างสรรค์ และ

(4) มุ่งมั่นยั่งยืน (ตามนโยบายของนายกสภามหาวิทยาลัยฯ ท่านปัจจุบัน)

ในเบื้องต้นนี้ มกส. จะต้องยกระดับศักยภาพของประชาชนชาวกาฬสินธุ์ให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น (พ้นจากความยากจน) ภายใต้เศรษฐกิจที่พัฒนาอย่างยั่งยืน ด้วยการยกระดับความรู้และทักษะความชำนาญของประชาชนชาวกาฬสินธุ์ให้ก้าวหน้าทันสมัย

ตามทันการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยียุค AI ด้วยการสร้างงาน สร้างรายได้ และขยายโอกาสในทุกภาคส่วน โดยเฉพาะภาคเกษตรกรรม และภาคศิลปวัฒนธรรม ที่ทันสมัย ซึ่งเป็นการต่อยอดจาก “ทุนเดิม” ที่มีอยู่มากมายของจังหวัด

โครงการ “สร้างแหล่งเรียนรู้-กอบกู้ท้องถิ่น” นี้ จะเป็นการยก “ความรู้” และ “ผู้รู้” จากทั่วทุกภูมิภาค โดยลดการเสียเวลาและค่าใช้จ่ายในการต้องเดินทางของผู้บริหารในต่างจังหวัดเข้า กทม. เพื่อเรียนรู้หรืออบรมสัมมนาในหลักสูตรต่างๆ

ด้วยการระดม “วิทยากรมืออาชีพ” ทั้งภาครัฐและเอกชน ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ มาบรรยาย มาอบรมสัมมนา มาสาธิตแนวทางปฏิบัติ มาเสวนาวิเคราะห์วิพากษ์

เพื่อถ่ายทอดความรู้ วิธีปฏิบัติและประสบการณ์ที่ได้ผลแล้ว ให้ประชาชนจังหวัดกาฬสินธุ์ และจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อีสานกลาง) ได้รับรู้รับฟัง เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ในการบริหารจัดการตามแบบฉบับของ “การถ่ายโอนความรู้และเทคโนโลยี” (Knowledge and Technology Transfer) อย่างแท้จริง

เพื่อให้ความรู้และเทคโนโลยี เป็นเรื่องที่ทุกคนเข้าถึงได้ง่ายขึ้น เข้าใจได้ จับต้องได้ ใช้งานได้อย่างแท้จริง เพื่อยกระดับเศรษฐกิจของ “เมืองรอง” และ “ท้องถิ่น” ให้เข้มแข็งขึ้น อันเป็นการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในท้องถิ่นให้ดีขึ้นด้วย

ในครั้งแรกนี้ “โครงการสร้างแหล่งเรียนรู้ - กอบกู้ท้องถิ่น” ได้เชิญวิทยากรจากกรุงเทพมหานคร มาบรรยายเรื่อง “Green Skills and Green Productivity” (ทักษะและผลิตภาพสีเขียว เพื่อเพิ่มคุณค่า ลดการใช้ทรัพยากร และสร้างความสามารถในการแข่งขัน)

ให้กับ คณาจารย์ ข้าราชการ ผู้บริหารระดับสูงของภาคธุรกิจอุตสาหกรรมและบุคคลทั่วไปในจังหวัดกาฬสินธุ์ และจังหวัดใกล้เคียงมาฟังการบรรยาย โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย (ฟรี) พร้อมกับแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันด้วย

เพื่อนำแนวความคิดในเรื่องดังกล่าวไปประยุกต์ปฏิบัติอย่างได้ผลต่อไป โดยจะมีการติดตามผลเป็นระยะๆ ต่อไปด้วยการสร้าง “ชุมชนผู้รู้และนักปฏิบัติ”

ปัจจุบัน ปัญหาเรื่อง “ผลิตภาพ” (Productivity) ของบ้านเราเป็นปัญหาใหญ่ที่ต้องเร่งแก้ไขปรับปรุง ดังปรากฏบนพาดหัวข่าวหน้า 1 ของหนังสือพิมพ์ “กรุงเทพธุรกิจ” ฉบับวันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน 2569 ซึ่งพอสรุปสาระคัญได้ว่า

“โออีซีดี” แนะตั้งหน่วยงานยกเครื่อง / สศช. ชงเข้าแผน 14 / “ผลิตภาพ” ฉุดเป้ารายได้สูง / ชี้ผลิตภาพไทยลดทั้งเกษตร-อุตสาหกรรม

โครงสร้างผลิตภาพต่ำฉุดเศรษฐกิจ สศช.ผนึก OECD ดันร่างแผนพัฒนาฯ ฉบับ 14 รื้อกฎระเบียบ-ยกระดับแรงงาน รับสังคมสูงวัย ดันเศรษฐกิจโต 5% ตามเป้าปี 80 หลัง OECD ชี้ Productivity ไทยร่วงเหลือ 1.7% ต่อปี

กระทบการเติบโตเศรษฐกิจในทศวรรษที่ผ่านมา แนะตั้งหน่วยงานยกเครื่องผลิตภาพ นำผลสรุปจากเวทีระดับโลก GFP 2026 เร่งวางกรอบเพิ่มผลิตภาพการผลิต

การชะลอตัวของผลิตภาพ (Productivity) ไทยอาจบั่นทอนการเป็นประเทศรายได้สูงตามเป้าหมายปี 2580 แม้ว่าที่ผ่านมามีนโยบายหลายด้านฟื้นฟูการเติบโตของผลิตภาพ แต่ยังไม่แก้ไขอย่างทั่วถึง

ประเทศไทยพัฒนาเร็วช่วงทศวรรษ 1960 โดยผลักดันเศรษฐกิจเข้า Value Chain โลก ส่งผลให้เป็นประเทศรายได้ปานกลางระดับสูงในปี พ.ศ.2554 แต่ผลิตภาพการผลิตของไทยลดต่ำลง เป็นปัญหาสำคัญที่ฉุดรั้งการเติบโตทางเศรษฐกิจในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา

รวมทั้งเป็นโจทย์สำคัญที่ไทยต้องแก้เพื่อให้เศรษฐกิจเติบโตระดับศักยภาพไม่ต่ำกว่า 3% และเพิ่มเป็น 5% ต่อปี โดยไทยทำงานร่วมกับองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) เพื่อขับเคลื่อนจริง_ _ _ _ _”

ความเป็นจริงในวันนี้ ก็คือ เรามีความจำเป็นต้องเร่งปรับ “โครงสร้างทางเศรษฐกิจ” เนื่องจากปัญหาหลายด้าน เช่น แรงงานขาดแคลน ความรู้ ทักษะ ความสามารถของแรงงาน สังคมผู้สูงวัย ความต้องการของผู้บริโภคเปลี่ยนเร็ว Technology Disruption, Digital Transformation

ความรับผิดชอบต่อสังคมและธรรมาภิบาล ความพร้อมด้าน BCG, SDGs, และ Sustainability ความซ้ำซ้อนของกฎหมายที่เป็นอุปสรรคต่อการลงทุน เป็นต้น

ทุกวันนี้ เราจึงมองข้ามเรื่องของ “ผลิตภาพ” (Productivity) ไม่ได้เลย รวมทั้งเรื่องของ “สิ่งแวดล้อม” (Environment) หรือ “ความเป็นสีเขียว” (Green) ที่เราปฏิเสธยากขึ้นทุกวัน เพราะโดนแรงกดดันจากสังคมโลก ประเทศที่พัฒนาแล้ว ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องของ “ผลิตภาพสีเขียว” (Green Productivity) และ “ทักษะสีเขียว” (Green Skill) มากขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น การที่ธุรกิจอุตสาหกรรมจะอยู่รอดและเติบโตต่อไปได้ จึงต้องเน้นในเรื่องของ “ผลิตภาพ” ที่มุ่งมั่นในการลดต้นทุนและลดการใช้ทรัพยากรอย่างสิ้นเปลืองด้วยการพัฒนาบุคลากรให้มี “ทักษะ” ในเรื่องของการปรับปรุงกระบวนการผลิตที่สามารถลดปัญหามลพิษสิ่งแวดล้อมไปพร้อมๆ กันด้วย

เพื่อให้การประกอบกิจการเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและเป็น “การพัฒนาที่ยั่งยืน” (Sustainable Development) ที่สามารถเพิ่มความสามารถในการแข่งขันด้วย

ทั้งหมดทั้งปวงนี้ วัตถุประสงค์ที่สำคัญยิ่งของโครงการ “สร้างแหล่งเรียนรู้-กอบกู้ท้องถิ่น” ก็คือ การสร้าง “คนเก่ง” ประจำจังหวัด เพื่อกอบกู้และพัฒนาท้องถิ่น ครับผม !