ชี้ 'น้ำสูง-โพรงแคบ' อุปสรรคใหญ่ช่วยพาทีมหมูป่ากลับบ้าน

เริ่มจากทางเดินที่มุ่งหน้าเข้าปากถ้ำ เดินเท้าไป 200 เมตร เส้นทางตรงนี้ จะมีกำลังทหารบก และหน่วยงานต่าง ๆ ช่วยขนสิ่งของ รวมถึงถังอากาศ ลำเลียงไปจนถึงปากถ้ำ หรือบางส่วนก็เข้าไปได้ลึกกว่านั้นเพราะขณะนี้ปากถ้ำจนถึงโถง 3 สามารถเดินเข้าได้ ไม่ต้องดำน้ำ บางช่วงพื้นลื่นมากๆ ใช้เวลาตรงนี้ 1 ชั่วโมง

จากข้อมูล พบว่า ทีม combat diver ของทหารบก จากหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ และกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์ รวมถึงทีมดำน้ำอื่น ๆ จะรับหน้าที่ลำเลียงถังอากาศ อาหาร ของใช้ที่ต้องส่งต่อไปถึงเด็กๆและโค้ช รวมถึงชุดแพทย์ ชุดซีลที่อยู่เนินนมสาว แต่ทีมสนับสนุนส่วนนี้จะส่งต่อถึงแค่โถง 3 เท่านั้น ซึ่งเป็นที่ตั้งกองบัญชาการของหน่วยซีล

การทำงานของพวกเขาแม้จะไม่ต้องดำน้ำลึกและระยะไกล เหมือนกับหน่วยซีล แต่ภารกิจที่ได้รับมอบไม่ง่าย โดย 1 ทีม จำนวน 6 คน รับผิดชอบลำเลียงถังอากาศเข้าไป 150 ถัง แต่ละถังหนัก 15 กิโลกรัมซึ่งไม่รวมถังอากาศ 1 ถัง ที่นักดำน้ำต้องนำติดตัวเพื่อใช้หายใจ ลองคิดดูว่า 150 ถัง กับคน 6 คน จะใช้เวลาเท่าไร เอาถังอากาศใหม่เข้าไป แล้วต้องเอาถังเก่าที่อากาศหมด ออกมาเติมด้วย ทั้งนี้ ภายในถ้ำยังมีน้ำหยดลงมาอย่างต่อเนื่อง คล้ายฝนตกอีกด้วย

จากโถง 3 หน่วยซีล จะทำหน้าที่ลำเลียงสิ่งของเหล่านี้ไปต่อจนถึงเนินนมสาว ระยะทางเกือบ 1,500 เมตร เส้นทางนี้น้ำยังลึก และมีจุดที่ต้องลอดผ่านเข้าไป ราว 300 เมตร เป็นการทำงานที่ยากลำบาก อุณหภูมิน้ำตลอดทางอยู่ที่ 20-24 องศาเซลเซียส ถือว่าค่อนข้างเย็น ในทุกการดำน้ำ จะไปเป็นลักษณะคู่บัดดี้ คนที่นำหน้านอกจากติดไฟที่หมวกด้านหน้า เพื่อส่องทางสำหรับตัวเองแล้ว ด้านหลังหมวกยังติดเคมไลท์ หรือ ไฟเรืองแสง เพื่อให้คู่บัดดี้ที่ตามหลังมามองเห็นด้วยส่วนจุดเนินนมสาว ที่พูดกันว่า ประมาณออกซิเจน ต่ำลง ต้องมีการนำออกซิเจนเข้าไปเพิ่ม ขณะนี้ใช้วิธีอัดก๊าซออกซิเจน ใส่ถังอากาศ แล้วลำเลียงเข้าไป ซึ่งสะดวกกว่าการลากท่อแล้วเติมอากาศผ่านไป

การทำงานภายในถ้ำ ยังเป็นไปอย่างต่อเนื่อง และไม่ง่าย ซึ่งทุกคนต้องทำงานแข่งกับเวลา และสภาพภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวย อีกประเด็นสำคัญที่ฝากถึงก็คือ ขณะนี้หน่วยซีล ประสบปัญหาน้ำกัดเท้าอย่างมาก ยารักษา ยาฆ่าเชื้อรา มีไม่เพียงพอ