เลิกหลังแชมป์

 สังขารและอายุเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ทุกคนต้องเลิก เมื่อถึงวัยอันควร ก่อนจะไม่มีคนจ้าง ไม่มีใครชนะสังขารได้จริงๆ แต่สำหรับคนที่เลิกก่อนละครับ เขาคิดอะไรกัน

อาการบาดเจ็บ และปัญหาสุขภาพ เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นักกีฬาระดับโลกจำนวนไม่น้อย ต้องเลิกเล่นก่อนวัยอันควร น่าเห็นใจครับ เพราะไม่มีใครอยากจบแบบนี้ แฟนกีฬายุค 30 ปีที่แล้วคงจำดาวยิงพรายกระซิบชาวดัทช์ได้ดี มาร์โก ฟาน บาสเทน ต้องเลิกเล่น ตอนอายุแค่ 28 

ในสหรัฐ ก็มียอดนักกีฬาชื่อ โบ แจ็คสัน เล่นอเมริกันฟุตบอลในตำแหน่งตัววิ่ง ว่ากันว่าเขาคือตัววิ่งดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา ใหญ่ เร็ว แกร่ง คล่องมาก ยากที่ทีมรับจะหยุดได้ แถมยังเล่นเบสบอลในลีกสูงสุดได้ด้วย คนอเมริกันยกย่องว่าเป็นสุดยอดนักกีฬาตลอดกาล ติดทีมรวมดาราของ 2 ชนิดกีฬาเป็นคนแรก 

ถ้าจะเอาดีทางวิ่งระยะสั้น ก็คงได้เหรียญโอลิมปิก พรสวรรค์และร่างกายของแกเหนือมนุษย์มาก แต่น่าเสียดายเจ็บสะโพกต้องเลิกเล่นอเมริกันฟุตบอล จากนั้น ก็เล่นเบสบอลได้อีกไม่นาน

นักกีฬาอีกกลุ่มคือพวกได้แชมป์แล้วเลิก เพราะถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว อิ่มตัวแล้ว เช่น พี่ระ เขาทราย แกแล็คซี่ ยอดแชมป์โลกชาวไทย ป้องกันแชมป์ 19 ครั้งแล้วเลิก หรือ ฟลอยด์ เมย์เวเธอร์ จูเนียร์ ยอดมวยแห่งยุคชาวอเมริกันที่ไม่แพ้ใครในการชกอาชีพเลย แพ้ครั้งสุดท้ายคือ โอลิมปิก 1996 ที่ทำให้อดชิงเหรียญทองกับ สมรักษ์ คำสิงห์ นั่นเอง

ไมเคิล จอร์แดน ก็เลิกตอนได้แชมป์ 6 สมัยกับชิคาโก บูลส์ มีกลับมาเล่นตอนอายุใกล้ 40 เพราะเหตุผลทางธุรกิจและคันมือ ล่าสุดเมื่อต้นปี เพย์ตัน แมนนิง ได้แชมป์ซูเปอร์ โบว์ล ก็ประกาศเลิกเล่นหลังจากนั้นไม่กี่วัน กลุ่มนี้อิ่มตัวจริง สังขารก็เริ่มจะไม่ไหวแล้ว นั่นคือเลิกตอนขาลง

แต่ที่วงการกีฬาตะลึง และเรียกเสียงวิจารณ์ได้หนักหน่วงคือการเลิกแข่งรถสูตร 1 ของแชมป์โลกคนล่าสุด นิโค รอสเบิร์ก อยู่ในวงการตั้งแต่เด็กมายี่สิบกว่าปี พอได้แชมป์โลกสมัยแรก ประกาศเลิกแข่งกะทันหัน ช็อคความรู้สึกคนในวงการ เพราะแกอายุแค่ 31 ปี ยังไม่ใช่ขาลง แข่งต่อได้อีกสบาย

ที่จริงมันก็สิทธิของ รอสเบิร์ก มีเงินมากพอแล้ว เบื่อการฟิตร่างกายตลอดเวลา หรือกลัวอุบัติเหตุระหว่างแข่ง ก็เป็นได้ทั้งนั้น แต่ที่คนงง ก็เพราะเขาไม่เคยบอกใครก่อนว่าได้แชมป์แล้วจะเลิก 

รถสูตร 1 เป็นกีฬาที่ทีมลงทุนมหาศาล โดยเฉพาะทีมแชมป์อย่างเมอร์เซเดส ทีมอันดับ 1 ใน 4 ปีล่าสุด รอสเบิร์ก ใช้งบทีมไปเป็นหมื่นล้านบาท กว่าจะได้แชมป์โลกสมัยเดียว

อแลง พรอสท์ แชมป์โลก 4 สมัย ประกาศเลิกแข่ง หลังได้แชมป์โลกสมัยสุดท้าย ตอนอายุ 38 ปี ไม่มีใครบ่นสักคำ เพราะได้แชมป์ถึง 4 สมัย และก็ถึงแก่เวลาแล้ว 

แต่ รอสเบิร์ก อยู่กับเมอร์เซเดส ทีมก็ให้การซัพพอร์ททุกอย่าง ระหว่างนั้น ยังต้องปวดหัวเรื่องที่เจ้าตัวทะเลาะกับ ลูอิส แฮมิลตัน เพื่อนร่วมทีมตลอด แต่ต้นสังกัดก็อดทนสนับสนุนจนได้แชมป์ พอได้กลับเลิกดื้อๆไม่มีปี่มีขลุ่ย

ผลที่ตามมา คือ เมอร์เซเดส ที่ลงทุนมหาศาล ต้องเสียกระบวนไปชั่วขณะ ต้องหาตัวเลือกใหม่อย่าง เฟร์นานโด อลอนโซ อดีตแชมป์โลกชาวสเปน หรือเด็กปั้น พาสคาล เวอร์ไลน์ กับ เอสเตบัน โอคอน ตรงนี้เป็นหน้าที่ของ โตโต โวล์ฟ กับ นิกี เลาดา ที่ต้องปรึกษาบริษัทแม่อีกยาว

ผมนับถือใจนักกีฬาคนหนึ่ง เขาพักการแข่งขันไปนานเพราะเจ็บ แต่สัปดาห์ที่แล้วกลับมาแข่ง และมีแววว่าจะกลับมาได้ด้วย นั่นคือ ไทเกอร์ วูดส์ ในศึก ฮีโร่ เวิลด์ ชาลเลนจ์ เขาเล่นไม่เลวเลย มีพลาดบ้าง แต่ก็พยายามเต็มที่

เขารักกีฬากอล์ฟมาก ทุ่มเทที่จะกลับมา ไม่ใช่เพราะเงินหรือชื่อเสียง แต่เป็นความมุ่งมั่น และตั้งใจที่จะบรรลุเป้าที่ตัวเองวางไว้ คือแชมป์เมเจอร์ 19 รายการ ขาดอีก 5 รายการก็จะทำลายสถิติ แจ็ค นิคลอส นักกีฬาที่มุ่งมั่นแบบนี้ ผมว่าน่าให้การสนับสนุนครับ