กว่าจะมาเป็นนักเขียนของ หมอตุ๊ด และ รังสิมันต์ คือนามปากกาของ นพ.อุเทน บุญอรณะ หรือ หมอแพท อายุรแพทย์ด้านสมองและระบบประสาท
เจ้าของเพจ หมอตุ๊ด ที่มีผู้ติดตามกว่า 3 แสนคน และเจ้าของหนังสือ WAKE UP ชะนี! ที่ถูกนำไปสร้างเป็นซีรีส์จนโด่งดัง
อีกทั้งผลงานนิยายก็ถูกแปลไปเป็นภาษาญี่ปุ่นและภาษาจีนไต้หวัน ไม่นับที่ถูกละเมิดลิขสิทธิ์อีกหลายภาษา
เราได้พบกับ หมอแพท ที่งานประชุมสามัญประจำปี 2569 ของสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ช่วงปลายเดือนมกราคม 2569 หมอแพท เล่าเรื่องราวกว่าจะมาเป็นนักเขียน ให้กรุงเทพธุรกิจ ได้ฟังว่า
"ที่จริงอาชีพนักเขียน เริ่มต้นก่อนจะเป็นหมอ เป็นอาชีพแรก ๆ ที่อยากเป็นตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ เพราะว่าอ่านหนังสือเยอะ
ย้อนกลับไปตอนเด็ก ๆ ความบันเทิงของเด็กในสมัยก่อนมันมีไม่กี่อย่างหรอก เล่นเกม ซึ่งที่บ้านไม่ให้เล่นอยู่แล้ว ดูทีวี ซึ่งเมื่อก่อนมันมี 3 5 7 9 ก็ไม่ได้มีอะไรให้เราดูมากนัก แล้วก็ หนังสือ
พอดีแม่เป็นสมาชิกห้องสมุดประชาชน จะมีโควต้ายืมได้สัปดาห์ 5 เล่ม แม่ก็จะแบ่งโควต้าให้แพท 1 เล่ม คือแม่จะยอมยืมแค่ 4 เล่ม และให้แพทสามารถยืมได้ 1 เล่ม
"ไปหามาลูก อยากอ่านเล่มไหนก็ไปหามา ในห้องสมุดประชาชน"
Cr. Kanok Shokjaratkul
- 'นักอ่าน' จุดเริ่มต้นของการเป็น 'นักเขียน'
"ตอนที่ได้โควต้าจากแม่ตอนนั้นอายุ 7-8 ขวบ เรายังอ่านไม่ครบทุกตัวอักษรด้วยซ้ำ ภาษาเรายังไม่เยอะ อย่างคำว่า ต้นโพธิ์ ยังอ่านว่า ต้นโพ-ธิ อยู่เลย แต่จุดนี้แหละทำให้หลงใหลในโลกวรรณกรรม
พอเข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาลระยอง สมัยนั้นจะเป็นสมาชิกห้องสมุดได้ต้องอยู่ ป.4 ขึ้นไปเท่านั้น พอได้โควต้าก็ยืมทุกอย่าง ทั้ง นิยาย ความรู้ ปรัชญา ศาสนา
และได้เรียนรู้ วิธีการจัดหนังสือระบบทศนิยมของดิวอี้ ด้วย จนความชอบนี้ติดตัวมาถึงมัธยมและกลายเป็นคนที่อยากเขียนหนังสือ"
- อยากเป็น 'นักเขียน' ตั้งแต่เด็ก ๆ
"ในสมัยก่อนอาชีพนักเขียน จะถูกมองว่าไส้แห้ง เลี้ยงตัวไม่ได้ พอบอกพ่อกับแม่ว่าอยากเป็นนักเขียน แม่ก็ไม่ได้ตัดความฝันแบบนั้น แม่บอกว่า
"การเป็นนักเขียน เราต้องมีเรื่องที่จะเล่าให้คนอื่นฟังก่อน
ถ้าเราอ่านเก่ง เราจะเขียนเก่งเอง ไม่ต้องไปเรียนการเขียน
แต่ให้ไปเรียนอะไรที่พาเราไปเจอประสบการณ์เยอะ ๆ เพื่อสร้างคลังข้อมูล"
ผมจึงเลือกเรียน หมอ เพราะได้เจอผู้คนเยอะ และมีเรื่องราวมากมายมาเล่าได้
ตอนเรียนหมอแรก ๆ ก็เหนื่อย แต่พอผ่านไป ปี 3 ก็เริ่มสนุก จนปีสุดท้ายแล้วก็ยังไม่รู้จะเลือกเป็นหมอด้านอะไรดี จนกระทั่งถึงช่วงใช้ทุนและต้องเลือกเรียนเฉพาะทางจริง ๆ
ผมมองว่าต้องอยู่กับมันไปอีก 30-40 ปี จึงเลือกเรียน สาขาโรคสมอง เพราะมันยังมีเรื่องลี้ลับ เรื่องที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกเยอะ ทำให้เรารู้สึกว่าได้เรียนรู้เรื่องใหม่ ๆ ไปเรื่อย ๆ ไม่น่าเบื่อ
- หนังสือเล่มแรกในชีวิต
"ช่วงเป็นนักศึกษาแพทย์ปี 5-6 ตอนนั้นเว็บ Dek-D บูมมาก ก็ไปเขียนนิยายแฟนตาซี แต่เขียนไม่จบนะ พอเรียนหนักช่วงปี 6 และช่วงใช้ทุนก็พักไป
พอเรียนจบเฉพาะทางและจัดการเวลาได้ดีขึ้น ก็เริ่มเขียนเล่าเรื่องราวชีวิตนักศึกษาแพทย์ในมุมที่คนไม่ค่อยรู้ ทั้งเรื่องตลกและข้อคิด
สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊กมาติดต่อรวมเล่มเป็นหนังสือเล่มแรกชื่อ กว่าเจ้จะเป็นหมอ เป็นปกิณกะ เล่าเรื่องราวชีวิตตัวเองก่อนจะจบหมอ
พิมพ์ครั้งแรก 8,000 เล่ม ขายหมดเร็วมาก จนต้องพิมพ์เพิ่มอีก 5,000 เล่ม รวมแล้วเป็นหลักหมื่น
ที่ตลกมากคือ หนังสือเป็นบันทึกชีวิต แต่ถูกเอาไปวางในชั้นเตรียมสอบเข้าแพทย์ในร้านหนังสือสีแดง แล้วดันขายดีเฉยเลย
ถัดมาเป็น Wake Up ชะนี! ตื่นเถอะค่ะ! ชะนีขา ออกกับเฮอร์พับลิชชิ่ง ไม่ใช่นิยายแต่เป็นปกิณกะ จากการรวบรวมบทความในเพจ เกี่ยวกับพฤติกรรมศาสตร์ความรัก ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปทำเป็นซีรีส์ GMM มีป๋อมแป๋มแสดงเป็นหมอแพท ออกอากาศทางช่อง one 31
จากนั้นก็เริ่มเขียนนิยาย เพราะเรื่องส่วนตัวเราไม่ได้มีเรื่องมหัศจรรย์เกิดขึ้นทุกวัน โดยใช้ประสบการณ์จากการเจอคนไข้หลากหลายรูปแบบ หลากหลายช่วงอายุที่มีปัญหาชีวิตหรือความรัก มาเล่าในรูปแบบเรื่องแต่ง"
ครั้งหนึ่งในงานสัปดาห์หนังสือฯ หมอแพท ได้พบกับคุณหญิงวิมล (ทมยันตี) ท่านถามว่าเขียนเล่มไหน แล้วเห็นว่าใช้นามปากกาว่า หมอตุ๊ด มันไม่ค่อยเหมาะ ก็เลยให้นามปากกาว่า รังสิมันต์ เจ้าหลวงแห่งนครกาสิกในเรื่องดั่งดวงหฤทัย พร้อมบอกว่าถ้าชอบก็เอาไปใช้เลย
น่าแปลกใจตรงที่ว่า รังสิมันต์ แปลว่า ดวงอาทิตย์ หมอแพทเกิดวันอาทิตย์ ชื่ออุเทนก็แปลว่าดวงอาทิตย์
หมอแพทใช้นามปากกานี้เป็นครั้งแรกในเรื่อง รักนาย My ride ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปทำเป็นซีรี่ส์ ต่อมาคือ My Imaginary Boyfriend, 7 วันก่อนวาเลนไทน์, I love/kill you, ใครในกระจก ล่าสุด แฟนผมไม่มีตัวตน (Change2561) กำลังผลิต
- ผลักดันตัวเองเข้าสู่วงการหนังสือโลก
"ตอนที่เขียนนิยายเรื่อง My Imaginary Boyfriend ชื่อไทยว่า แฟนผม (ไม่) มีตัวตน ส่งให้สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง เขาใช้เวลาพิจารณา 5 เดือน ไม่มีฟีดแบ็คอะไรกลับมาเลย ก็เลยพิมพ์เอง จ้างอิดิเตอร์เอง จ้างคนออกแบบปกเอง เอาไปวางขายเอง
และจ้างแปลเป็นภาษาอังกฤษ เอาไปวางขายใน Amazon สำนักพิมพ์คาโดกาวะที่ประเทศญี่ปุ่นก็ติดต่อมาขอซื้อลิขสิทธิ์แปลเป็นภาษาญี่ปุ่น
และมีสำนักพิมพ์ต่างชาติติดต่อมาแปลไปอีกหลายภาษา เช่น ไต้หวัน เกาหลีใต้ จีน
ในเมืองไทยคนรู้จักน้อย แต่ในอาเซียนคนอ่านเยอะมาก เพราะมีเนื้อหาแปลกใหม่ ใช้ความรู้ด้านประสาทวิทยามาเขียน
มาถึงตอนนี้ก็เขียนนิยายมา 10 กว่าเล่มแล้ว ล่าสุดเพิ่งปิดต้นฉบับแนวไซโคทริลเลอร์ (Psycho-thriller) เรื่อง แค่คนใกล้ เกี่ยวกับโรคสมองและความรัก"
- ไม่ได้มีแค่นิยาย แต่มีหนังสือให้ความรู้ด้านสมองด้วย
"มีหนังสือ Non-fiction เกี่ยวกับสมอง 2 เล่ม คือ สมองสั่งซื้อ เกี่ยวกับพฤติกรรมการตลาด และ READ WRITE ROAD เกี่ยวกับการเล่าเรื่อง อ้างอิงจากงานวิจัย ถ่ายทอดเรื่องยาก ๆ ให้คนทั่วไปเข้าใจง่ายขึ้น"
ในด้านมุมมองการทำหนังสือของตัวเองออกจำหน่ายในต่างประเทศ หมอแพทมองว่า
"ถ้าเราไม่ดังในไทย ภาษาไทย มีขอบเขตแค่ 70 ล้านคน เราควรลองก้าวไปสู่ ภาษาอังกฤษ ที่คนใช้ทั่วโลก
เมื่อเรื่องของเราถูกแปลเป็นภาษาต่างประเทศ พอเริ่มมีชื่อเสียง ก็ถูกละเมิดลิขสิทธิ์ มีคนเอาไปแปลเป็นภาษาสเปน ขายในแถบลาตินอเมริกาและอินโดนีเซีย"
- จัดการผู้ละเมิดลิขสิทธิ์ ด้วยตัวเอง
"ผมเลือกใช้เอเจนซี่จากเกาหลี เพราะเขามีระบบจัดการที่ดีมาก กฎหมายเกาหลีคุ้มครองงานเขียนที่เขาดูแล แม้ว่าคนเขียนจะเป็นคนไทย
อย่างเคสที่เม็กซิโก มีการจัดงานหนังสือ เอเจนซี่ผมไปยืนด่าที่บูธเขา 20 นาทีจนเขายอมซื้อลิขสิทธิ์ให้ถูกต้อง"
ปิดท้ายด้วยคำแนะนำจาก หมอแพท สำหรับคนที่อยากจะเป็นนักเขียน
"นักเขียน จะต้องเริ่มต้นมาจาก นักอ่าน เสมอ
มีงานวิจัยยืนยันว่า ถ้าไม่เขียนก็เป็นนักเขียนไม่ได้
และการเรียนรู้ใน การเขียน ต้องเริ่มจาก การอ่าน
ขอให้อ่านในสิ่งที่ชอบก่อน แล้ววันหนึ่งสิ่งนั้นจะเป็นรากฐาน ที่คลอดลูกออกมาเป็นงานวรรณกรรมของเราเอง"
.
