โครงเรื่องและเงื่อนไขที่ A Bigger Splash วางไว้นั้น หนังรุ่นพี่ๆ ทำมาหมดแล้วและเดินทางไปสู่ปลายทางที่เลวร้าย ใครอยากรู้ก็ต้องไปคุ้ยกันเอาเอง
แม้จะมี “แพ็คเกจ” คำสั่งสอนออกมาจากใครต่อใคร พระ ครู ศิลปิน นักปรัชญา ว่ากิเลส ราคะและตัณหานั้น เป็นเพียงบาปที่เสพทางเนื้อหนัง และไม่เหลืออะไร เมื่อต่างสมสู่จนถึงเป้าหมายกามา...
แต่ “เซ็กส์” นี่ล่ะ ที่มีอำนาจและพลังลึกลับในการทำลายล้างมากที่สุด และในบรรดาทุกอาชีพที่กล่าวไว้ข้างต้น ล้วนมิอาจต้านทานความรัญจวนของมัน จนมีหนังหลายเรื่อง ที่อาศัยองค์ประกอบของเซ็กส์ ผูกเข้ากับแนวทางของ film noir ที่มีส่วนผสมของ crime
งานแนวนี้ที่หลายคนยังไม่ลืม ก็เช่น swimmimg pool, irreversible, gone girl หรือหนังตลาด ที่มีราคา อย่าง Basic Instinct ซึ่งถ้าเทียบกับ A Bigger Splash ของ Luca Guadagnino แล้ว เรื่องหลังยังไปไม่ถึงระดับของงานเก่าๆ ที่พูดถึง
โดยเฉพาะการเดินซ้ำรอยทางต่างๆ ที่หนังรุ่นพี่ๆ เคยย่ำเท้ามา...
น่าตั้งข้อสังเกตว่า ฤดูร้อนหรือการพักร้อน มักมีความหมายในเชิงลบกับสภาพการณ์ของหนังหลายเรื่อง อย่างน้อยตัวละครที่บอกว่า จะไปพักร้อนเพื่อพักผ่อนสมอง สุดท้ายก็มักกลายเป็น vacation ที่เปลี่ยนแปลงอะไรไปอย่างเลวร้าย
มารีแอนน์ (ทิลด้า สวินตัน) กับ พอล (มัทธีอัส) คู่รักศิลปินที่ฝ่ายหญิงเป็นนักร้องมีชื่อเสียง กับชายคนรักนักทำหนังสารคดี เดินทางไปพักร้อนในเกาะแห่งหนึ่งของอิตาลีที่มีฉากหลังไม่ใช่แค่ทะเลกับท้องฟ้า แต่ยังมีป่าดิบลี้ลับที่น่าค้นหาอีกด้วย
แต่สิ่งที่เหมือนจะลี้ลับ ลึกลับ และน่า “ค้นหา” ไม่แพ้พงไพร ก็คือความสัมพันธ์ของตัวละครหลักทั้ง 4 คน นอกจาก พอล และ มารีแอนน์ แล้ว ยังมีอีกสองคนคือ แฮร์รี่ (ราล์ฟ ไฟนส์) แฟนเก่าของ มารีแอนน์ ที่หนีบเอาลูกสาวคือ เพเนโลป (ดาโกต้า จอห์นสัน) บินมาพักร้อนด้วย
แรกๆ คู่รักศิลปินก็รู้สึกเบื่อๆ เพราะเขาและเธอกะใช้ช่วงเวลานี้ไปด้วยกันตามประสาคนรัก แต่แล้ว แฟนเก่า เพื่อนเก่าอย่าง แฮร์รี่ ก็โผล่มาแบบฉับพลัน !
เขาไม่ได้กระโจนเข้ามาอย่างมิตรแท้ เพราะทันทีที่ แฮร์รี่ มาถึง คนดูจะรู้สึกถึงความไม่มั่นคงของเขา มีการแสดงออกอะไรบางอย่างที่ผู้ชมสัมผัสได้ว่า มันน่าจะส่อแววบานปลายวุ่นวาย มากกว่าสุข สงบแบบคนที่จะมาพักร้อน และมีโลกส่วนตัว
สัญลักษณ์หนึ่งในท่ามกลางหลายสัญญะที่หนังใช้บอกลางก็คือ จู่ๆ ก็มี “งู” เลื้อยเข้ามาในที่พัก งูเป็นสัตว์ที่พร้อมจะ “ฉก” และวิธีการอยู่ของมันคือ “หลบๆ ซ่อนๆ” นั่นแสดงว่า น่าจะมีอะไรที่ “แอบเอาไว้” ในความสัมพันธ์ของตัวละครเหล่านี้
เราได้ “รับรู้” ว่า แฮร์รี่เคยเป็นแฟนเก่าของ แมรีแอนน์ มาก่อน แถมมีเซ็กส์ที่ลึกซึ้ง ดิบเถื่อน อยู่ในโลกที่คนปรกติเข้าไม่ถึง ด้วยอะไรบางอย่าง ทำให้เธอกับเขาต้องเลิกรากันไป ...และเราได้ “ล่วงรู้” ต่อไปว่า เป็นแฮร์รี่นั่นเอง ที่พา พอล ให้เข้ามารู้จักกับ แมรีแอนน์ และกลายมาเป็นคู่รักใหม่ ในที่สุด
ถ้ามองโครงสร้างของ “แฮร์รี่ - แมรี่แอนน์ - พอล” มันคือพล็อต triangle ที่ท้าทายและชวนค้นหากับความสัมพันธ์นี้ นี่เรายังไม่ได้ไปสนใจว่า สาวหุ่นเอกซ์ที่หนังเอาเธอมาขายแบบลวกๆ อย่าง เพเนโลป(ดาโกต้า จอห์นสัน) นั้น...
มีที่มาจากไหน..?
โครงเรื่องและเงื่อนไขที่ A Bigger Splash วางไว้นั้น หนังรุ่นพี่ๆ ทำมาหมดแล้ว และเดินทางไปสู่ปลายทางที่เลวร้าย ใครอยากรู้ก็ต้องไปคุ้ยกันเอาเอง
ภาพรวมของหนัง เป็นเรื่องที่พอใช้ ไม่ถึงกับโดดเด่นยอดเยี่ยม และไม่ได้หวือหวา เร่าร้อนอะไรแบบที่การตลาดของหนัง พยายามจะนำพาไปสู่แง่มุมของเซกส์ แม้แต่ฉากที่นางเอก fifty shades of grey แก้ผ้าทั้งตัว หนังก็ไม่แน่จริง ด้วยการใช้ภาพ extreme long shot เสียไกลโข 5555
อย่างไรก็ดี สิ่งที่เป็นสารัตถะของหนังมากกว่าก็คือ ก็คือการที่มันพูดถึงสัจธรรมอย่างหนึ่งว่า แม้จะดูสวยงาม น่าคบหา หรือจะเป็นสัตว์ที่ประเสริฐที่สุด แต่สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวที่สุด ก็คือมนุษย์ หรือ อีกแง่หนึ่ง จิตใจที่ยากจะรู้ได้ของมนุษย์
เพราะมันร้ายกว่า “งู”
และ “สัตว์เลื้อยคลาน” ในบ้าน ก็อาจเป็นเพื่อนสนิท เป็นสามี เป็นภรรยา ที่อยู่ในชีวิตนี่เอง
เรื่อง : นันทขว้าง สิรสุนทร
ตีพิมพ์ครั้งแรกในส่วนจุดประกาย นสพ.กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันศุกร์ที่ 15 กรกฎาคม 2559
