ฟังเสียง คอเขา

ฟังเสียง คอเขา

จำได้ว่าเคยข้ามมายังเกาะคอเขา ที่ อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา อยู่ 2-3 ครั้ง

ต่างกรรมต่างวาระ ตั้งแต่คราวที่รู้สึกหดหู่อย่างที่สุด จนมาถึงครั้งล่าสุดก็ยังได้พบกับประสบการณ์ใหม่ๆ อยู่เสมอ จึงทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ไปแล้วรู้สึกว่ามาอีกกี่ครั้งก็คงยังรู้สึกถึงความแปลกใหม่ และมีจุดหมายที่น่าจะค้นหาได้อีกนาน


เกาะแห่งนี้ถ้าข้ามฝั่งจากบ้านน้ำเค็ม ใช้เวลาเดินทางเพียง 5 นาทีด้วยเรือหางยาว มีการค้นพบร่องรอยเมืองโบราณอันบ่งบอกถึงความรุ่งเรืองว่าเคยเป็นหนึ่งในเส้นทางการค้าย้อนหลังไปเป็นพันปี นั่นเพราะจุดนี้มีทำเลที่ดีและเหมาะสม สามารถใช้เป็นท่าเทียบเรือ เนื่องจากภูมิประเทศนั้นเอื้ออำนวยให้หลบลมในฤดูมรสุมได้เป็นอย่างดี และยังมีแม่น้ำตะกั่วป่าซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดในการเชื่อมต่อระหว่างโลกตะวันออกกับโลกตะวันตก ก่อนความที่นิยมจะลดน้อยลง จนทำให้เกือบจะหายไปจากแผนที่ของนักเดินเรือ


ด้วยความที่พื้นดินบนเกาะส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบปนทรายจึงไม่อุ้มน้ำ ทำให้ดินไม่สามารถเก็บกักความชื้นซึ่งเป็นปัจจัยหลักที่จะช่วยให้พืชนั้นเจริญงอกงาม ส่งผลให้พืชที่เติบโตและมีชีวิตรอดอยู่บนเกาะนี้ มีการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม จนมีขนาดเล็กกว่าพืชชนิดเดียวกันที่พบเห็นได้ทั่วไป ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่นี้เคยถูกกำหนดให้เป็นสนามบินในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา แต่ไม่เคยได้ใช้งานอย่างจริงจัง ชาวบ้านจึงสบโอกาสใช้เป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ แต่ก็มีแนวความคิดที่ก่อสร้างสนามบินขึ้นในอนาคต เกาะแห่งนี้จึงมีเรื่องเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เลยแอบสงสัยว่าถ้าจิตวิญญาณของเกาะนี้มีอยู่จริง ตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่