การได้เดินทางเข้านอกออกในทั้งวัดเก่าวัดใหม่ในหลายๆ พื้นที่
ทำให้มีโอกาสได้ชมงานจิตรกรรมฝาผนังซึ่งมีรูปแบบที่มีเอกลักษณ์แตกต่างกันออกไป
ช่วงเวลาหนึ่งที่บ้านเมืองยังไม่เจริญมากนัก วัดจึงเป็นศูนย์กลางของชุมชน เป็นทั้งโรงเรียน โรงพยาบาล โรงทาน สนามเด็กเล่น ในช่วงเวลาปกติ พอถึงเทศกาลงานบุญ ทุกคนก็จะมารวมกันในที่แห่งนี้เพื่อประกอบกิจกรรมต่างๆ ร่วมกัน ได้ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบระหว่างกัน ความเอื้ออาทรส่งต่อ ณ ที่นี่
ภาพในพุทธศิลป์ด้วยเทคนิคการเขียนในปัจจุบันมีลวดลายวิจิตรตระการตาทุกเส้นสาย ตัวละครทั้งในวรรณคดี โลกคติธรรม ให้ความรู้สึกสวยงามจนทำให้คนดูตื่นตาตื่นใจ พาลคิดไปว่าโลกสวรรค์ชั้นฟ้านั้นอยู่ไกลเกิน ปุถุชนคนเดินดินต้องบำเพ็ญศีลปฏิบัติชอบอีกนานแค่ไหนถึงจะไปถึงสถานที่ในจิตนาการเหล่านี้ได้ แท้จริงก็แค่ สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ แค่นี้เอง
ต่างจากโบสถ์ตามหมู่บ้านในต่างจังหวัด ที่มีลวดลายไม่สวยงามมากนัก เดินเรื่องด้วยตัวละครพื้นบ้านต่างกันไปตามวัฒนธรรมของพื้นที่ ถึงแม้ลายเส้นไม่สวยงามเท่า แต่สะท้อนความเป็นไปของท้องถิ่นนั้นอย่างจริงใจด้วยพื้นฐานของความศรัทธาที่มีต่อศาสนา และนี่เป็นสื่อการสอนเพียงอย่างเดียวที่คนทุกวัยเข้าถึงได้เมื่อเข้ามาอยู่ในเขตพัทธสีมา โดยมีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือการส่งสารเพื่อให้ทุกคนเป็นคนดี
ปัจจุบันวัดที่เคยเป็นศูนย์กลางของชุมชน กำลังถูกความทันสมัยของโลกวัตถุนิยม ดึงให้คนห่างไกลจากแก่นของคำสอนออกไปทุกที





