ชาวลอนดอนคิดต่างตึกสูงระฟ้า

การผุดขึ้นราวดอกเห็ดของตึกระฟ้าทั่วกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ กำลังเป็นประเด็นให้ถกเถียงกัน และทำให้เกิดการแบ่งฝ่าย ระหว่างประชาชนที่พอใจกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว กับกลุ่มอนุรักษ์นิยม ที่ไม่ต้องการให้มีการสร้างตึกระฟ้า ที่จะมาบดบังทัศนียภาพอันงดงามของสัญลักษณ์แห่งกรุงลอนดอน ไม่ว่าจะเป็นหอนาฬิกาบิ๊กเบน หรือมหาวิหารเซนต์พอล

ชาวกรุงลอนดอนบางคน พอใจกับการปรับโฉมเมืองหลวงไปเป็นแบบ "แมนฮัตตันไนซ์เซชั่น" หรือ มีตึกสูงระฟ้าทั่วเมืองเหมือนแมนฮัตตัน นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา แต่ก็มีประชาชนที่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้เพราะกลัวว่า อาจทำให้สูญเสียจิตวิญญาณของกรุงลอนดอน ที่มีความเป็นเอกลักษณ์ด้านสถาปัตยกรรม มาตั้งแต่สมัยโบราณ

คีแรน ลอง หัวหน้าผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ด้านสถาปัตยกรรมร่วมสมัย จาก"วิคตอเรีย แอนด์ อัลเบิร์ต" กล่าวว่า กรุงลอนดอนมีแบบแผนในการสร้างที่เน้นความประณีตมาตั้งแต่ยุคจอร์เจียน ดังนั้นการก่อสร้างสิ่งใหม่ๆในเมือง โดยเฉพาะบรรดาตึกสูงทั้งหลายอาจจะทำลายความเป็นลอนดอนแบบดั้งเดิมจนหมด

ข้อมูลล่าสุด บ่งชี้ว่า มีตึกสูงไม่น้อยกว่า 237 แห่งที่ได้รับอนุญาติให้ก่อสร้างทั่วกรุงลอนดอนในช่วงปีที่ผ่านมา ซึ่งปีเตอร์ เมอร์เรย์ ผู้นำสถาบันวิจัยเกี่ยวกับการออกแบบ และการวางแผนสร้างสถาปัตยกกรรมใหม่ของกรุงลอนดอน กล่าวว่า การผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องของตึกระฟ้าในกรุงลอนดอน ถือเป็นการปรับโฉมหน้าเมืองที่ดีที่สุดในประวัติศาตร์ และอาจจะดีกว่าตอนที่สร้างมหาวิหารเซนต์พอลขึ้นมาด้วยซ้ำ

เมอร์เรย์ ยังกล่าวเพิ่มติมด้วยว่า กระแสการสร้างตึกระฟ้าในกรุงลอนดอน นอกจากจะเป็นแปลงโฉมให้ลอนดอนมีความทันสมัยมากขึ้นแล้ว ยังรองรับการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากร ที่จะเพิ่มขึ้นประมาณปีละ 100,000 คน และคาดว่าจะมีประชากรที่อาศัยอยู่ในลอนดอนประมาณ 13 ล้านคนในปี 2593

อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรม มองว่า ตึกสูงที่จะสร้างขึ้นใหม่เหล่านี้ ถูกออกแบบมาเพื่อคนที่มีฐานะโดยเฉพาะ เช่น อพาร์ทเมนท์ในตึก "วอล์กกี้ ทอล์กกี้" ที่เป็นกระจกทั้งหลัง อาจมีราคาค่าห้องทะลุถึงหลายสิบล้านปอนด์เลยทีเดียว

นอกจากนั้น ยังมีการเรียกชื่อตึกเป็นชื่อเล่น ที่นำมาจากลักษณะรูปร่างของตึกระฟ้าเหล่านี้ด้วย เช่น ตึก "วอล์กกี้ ทอล์กกี้" ที่มีรูปร่างเหมือนวิทยุสื่อสารไร้สาย รวมถึงตึก "ชีสเกรทเตอร์" ที่มีรูปร่างเหมือนเครื่องขูดชีส

ทั้งนี้ มีกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วยกับการสร้างตึกสูงในกรุงลอนดอน ที่นำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ ทั้ง แอนโธนี กรอมลีย์ ช่างแกะสลัก และอลัน บาร์เนตต์ นักเขียน เป็นต้น ได้ร่วมลงนามเพื่อเรียกร้องให้ควบคุมการสร้างตึกสูง เพราะมองว่า ตึกเหล่านั้น มีรูปแบบที่คล้ายๆกัน และถ้ามีมากเกินไป อาจทำให้สถาปัตยกรรมอื่นๆที่มีความเป็นเอกลักษณ์ในตัว ถูกบดบังจนหมดสเน่ห์