ปัญหาเศรษฐกิจไทยไม่ใช่แค่ 'โตช้า' แต่โตไม่ทั่วถึง

    โดยทำให้ต้องติดตามคุณภาพสินเชื่อ SMEs และครัวเรือนกลุ่มเปราะบาง รวมถึง SMEs เผชิญอุปสรรคการปรับตัวและการแข่งขันที่รุนแรง ขณะที่เศรษฐกิจขยายตัวต่ำและไม่ทั่วถึง ซึ่งการส่งออกและการลงทุนที่เกี่ยวกับวัฏจักรเทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ดีขึ้นแต่พึ่งนำเข้าสูง และส่งผลดีต่อเศรษฐกิจไทยจำกัด
    ในขณะที่ที่เศรษฐกิจไทยระยะต่อจากนี้พบว่าอัตราเงินเฟ้อทั่วไปมีแนวโน้มสูงขึ้นถึงไตรมาส 1 ปี 2570 จากผลของเอลนีโญและการทยอยส่งผ่านต้นทุน รวมถึงอุปสงค์ในประเทศอ่อนแอจากเศรษฐกิจที่ขยายตัวต่ำกว่าศักยภาพ รวมถึงต้องติดตามสงครามในตะวันออกกลางที่ยังมีความไม่แน่นอนสูงที่เป็นตัวแปรสำคัญต่อทิศทางราคาพลังงาน ซึ่งยังคงเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อเศรษฐกิจไทยที่ส่งผลต่อทั้งภาคธุรกิจและภาคประชาชน

หัวใจปัญหาเศรษฐกิจไทยปัจจุบันไม่ใช่แค่ “เติบโตช้า” แต่ “เติบโตไม่ทั่วถึง” โดย GDP ได้แรงส่งของภาคส่งออกและการลงทุนที่เกาะไปกับวัฏจักรเทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ แต่ผลประโยชน์เหล่านี้กระจุกในธุรกิจขนาดใหญ่และบริษัทต่างชาติที่มาทำธุรกิจในไทย ขณะที่ผู้ประกอบการ SMEs ที่เป็นกระดูกสันหลังการจ้างงานในประเทศเผชิญโจทย์ยากขึ้นทั้งต้นทุนวัตถุดิบและพลังงานที่ผันผวนตามสถานการณ์สงคราม การแข่งขันที่รุนแรงขึ้นจากสินค้านำเข้า และกำลังซื้อในประเทศหดตัว
    ในสถานการณ์เศรษฐกิจปัจจุบันจำเป็นที่รัฐบาลต้องมีแผนที่ชัดเจนในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจทั้งระยะสั้นและระยะยาว โดยในระยะสั้นรัฐบาลจำเป็นต้องมีมาตรการที่ตรงจุดและรวดเร็วเพื่อประคองสภาพคล่องให้ธุรกิจ SMEs ที่กำลังแบกรับต้นทุนที่เพิ่มขึ้นจากปัจจัยภายนอกไม่ว่าจะเป็นการเร่งเบิกจ่ายงบประมาณ การขยายวงเงินค้ำประกันสินเชื่อผ่านสถาบันการเงินเฉพาะกิจ หรือมาตรการบรรเทาภาระต้นทุนพลังงาน รวมถึงการดูแลกำลังซื้อของครัวเรือนฐานราก

    ขณะที่ปัญหาเชิงโครงสร้างของเศรษฐกิจไทยในระยะยาว รัฐบาลต้องเร่งปรับโครงสร้างเศรษฐกิจให้มีความยืดหยุ่นและกระจายความเสี่ยงได้ดีขึ้น ลดการพึ่งพาพลังงานนำเข้าและตลาดส่งออกที่กระจุกตัว ยกระดับขีดความสามารถของ SMEs ให้ปรับตัวสู่ห่วงโซ่มูลค่าใหม่ที่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยี รวมถึงการลงทุนเพื่อยกระดับทักษะแรงงานที่ช่วยกระจายผลประโยชน์จากการเติบโตให้ทั่วถึงขึ้น และการสร้างความเข้มแข็งเพื่อให้พร้อมรับมือกับวิกฤติที่อาจเกิดขึ้น