ทุกวันไม่แตกต่างกันมากนัก บางวันอาจจะดีกว่าวันอื่นบ้าง หรือแย่กว่าวันอื่นบ้าง วันดี หรือวันแย่จริงๆ แล้วมีน้อยกว่าวันธรรมดาๆ มากมายนัก
แต่เรามักทำให้วันธรรมดาวันหนึ่งกลายเป็นวันที่ย่ำแย่กว่าที่เป็นจริงๆ ด้วยการคิด ด้วยการกระทำบางอย่างของตัวเราเอง ถ้าอยากให้วันธรรมดากลายเป็นวันพิเศษขึ้นมาได้ ต้องทำและไม่ทำบางอย่าง ต้องไม่ทำเรื่องแรกคือ อย่าเริ่มต้นวันด้วยการสร้างความรู้สึกย่ำแย่ที่หลีกเลี่ยงได้ งานวิจัยงานหนึ่งบอกว่าถ้าใช้เวลาเดินทางในช่วงเช้าไปกับการถามตนเองว่าความไม่สบายใจมากแค่ไหนแล้ว เสียเวลามากแค่ไหนแล้ว เสียงานการไปแค่ไหนแล้ว การงานที่ทำจริงๆ ในวันนั้นจะดูเหมือนเต็มไปด้วยความยุ่งยากและอุปสรรค จริงๆ แล้วงานก็เหมือนเดิมแต่เราไปเพิ่มปริมาณความยากเย็นไปแล้วตั้งแต่เช้า ในทางตรงข้ามถ้าใช้เวลาในการเดินทางไปกับการวางแผนว่าวันนี้งานอะไรต้องทำก่อน ทำงานอะไรทีหลัง ต้องตระเตรียมอะไรอะไรบ้าง วันนั้นการงานจะดูลื่นไหลกว่าวันอื่นๆ ที่ผ่านมา งานวิจัยนี้ยืนยันว่าเราทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันดีได้ ถ้าเริ่มต้นด้วยการวางแผน และเตรียมตัวที่ดีสำหรับงานในวันนั้น
แต่ในขณะเดียวกันเราทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันย่ำแย่ได้ ด้วยการเริ่มต้นด้วยการเติมความท้อแท้ ความเบื่อหน่าย และความไม่สบายใจ ในความเป็นจริงการเดินทางในสภาพจราจรแออัดไม่ใช่เรื่องที่เป็นสุข แต่เราลดทุกข์ได้หากใช้เวลาเดินทางนั้นไปเตรียมความพร้อมให้กับการงานของเราในวันนี้
ที่ต้องไม่ทำคือ อย่าวางแผนจะทำไปทุกเรื่อง หรืออย่าคิดว่าฉันทำได้ทุกอย่างในวันนี้ ตั้งใจจะทำมากเรื่องเกินไปทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันเหน็ดเหนื่อยไปได้ เริ่มต้นวางแผนไว้หลายเรื่องเกินไป ทำให้เรามีเวลา มีทรัพยากรน้อยเกินไปสำหรับการทำงานอย่างลื่นไหล เครื่องมือน้อยเกินไปทำให้งานง่ายกลายเป็นงานยาก เสียเวลารอเครื่องมือนานเกินไปทำให้งานเร็วกลายเป็นงานช้า วางแผนไว้มากงานเกินไปแล้วทำไม่ได้ดั่งใจ เราจะเห็นวันธรรมดากลายเป็นวันแย่ ถ้าวางแผนดี ๆ เลือกงานให้พอเหมาะกับเวลา กับทรัพยากรที่มี เก็บบางงานไว้วันพรุ่งนี้บ้าง วันธรรมดากลายเป็นวันพิเศษได้จากความราบรื่นของการงานที่เป็นไปตามแผนที่เราคิดไว้
ที่ต้องทำคือลดข้อสงสัยลงบ้าง ลดตำหนิลงไปบ้าง เห็นอะไรก็ปล่อยวางไปบ้าง ถ้าเริ่มต้นด้วยการสงสัยไปหมดทุกอย่างที่ขวางหน้า ติไปหมดทุกอย่างตั้งแต่ห้องน้ำยันการแต่งตัวของลูกน้อง ทำตัวเป็นมนุษย์เจ้าปัญหา ทั้งๆ ที่ข้อสงสัยเหล่านั้นไม่ได้ทำให้เราสบายขึ้น หรือแย่ลงแต่อย่างใด ขอแค่สงสัยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไว้ก่อน ถ้าสงสัยแล้วหาคำตอบจนได้ทุกเรื่อง วันนั้นอาจกลายเป็นวันพิเศษ หรือวันแย่ๆ ก็ได้ขึ้นกับคำตอบที่ได้ ถ้าคำตอบถูกใจก็ได้วันพิเศษ ถ้าคำตอบขัดใจ ก็ได้วันแย่
ดังนั้น ลดความขี้สงสัยลงไปบ้าง ลดตำหนิลงบ้าง โอกาสได้วันพิเศษจากวันธรรมดาจะมีมากขึ้น ใฝ่รู้เป็นสิ่งที่ดี แต่ในยุคบิกดาต้าอย่างในวันนี้ ใฝ่รู้มากเกินไปยังทำลายเวลาในการทำการงานไปกับเรื่องราวต่างๆ จากเครือข่ายสังคม เวลาใส่ใจการงานลดลงไปอย่างแน่นอน ตอนเย็นการงานยังไม่เสร็จ ต้องเร่งรีบกว่าที่เคยทำมา วันธรรมดาก็เลยกลายเป็นวันแย่ไปเสียแล้ว ถ้าไม่เสียสมาธิไปกับเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้อง งานเสร็จเร็วขึ้น วันธรรมดาก็กลายเป็นวันพิเศษได้อย่างสบาย
ที่ต้องทำคือ เลือกวิธีทำงานที่ทำให้งานเสร็จสิ้นตามเวลา โดยมีคุณภาพที่ยอมรับได้ อย่าเลือกวิธีลุยงานตั้งแต่รุ่งเช้ายันเที่ยงคืนเพียงเพราะมุ่งแต่ความสมบูรณ์แบบ แต่ให้มุ่งให้ได้สมดุลระหว่างชีวิตการงานกับชีวิตในส่วนอื่นๆ ขยันอย่างไม่ชาญฉลาดจนสมบูรณ์แบบในชีวิตการงานแต่ล้มเหลวในชีวิตในส่วนอื่นๆ ไม่ใช่ความสำเร็จของวันพิเศษในยุคสมัยนี้
ที่ต้องทำสำหรับบางคนคือลดการประจบประแจงลูกพี่ลงไปบ้าง เพราะมีงานวิจัยอีกงานหนึ่งบอกว่าคนร่วมงานที่น่าเบื่อหน่ายที่สุดคือคนช่างประจบ ประจบจนเลยเถิดไม่ใช่แค่ลูกพี่ที่จะรำคาญ แต่คนร่วมงานจะไม่ชอบหน้าไปด้วย แล้ววันนั้นจะไม่ใช่วันพิเศษแน่ๆ
