ปีของ "แป๊ะ"

รองนายกฯวิษณุ เครืองาม บอกว่า “ลงเรือแป๊ะ ต้องตามใจแป๊ะ มิฉะนั้นแป๊ะอาจไล่ลงจากเรือ”

ต่อมา พล.อ.เลิศรัตน์ รัตนวานิช โฆษกคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญบอกว่า “กรรมาธิการยกร่างฯมีหน้าที่แค่ร่วมพายเรือแป๊ะ แต่ถ้าพายเรือแป๊ะแล้ว ไปผิดที่ผิดทางก็อาจมีการสะกิดเตือนให้พายใหม่ไปให้ถูกทาง”

ตกลง “แป๊ะ” เป็นใคร ไม่มีใครบอกได้ รู้แต่ว่า “แป๊ะ” นี่มีอำนาจบารมีสูง หรือไม่ก็เป็นคนที่พายเรือให้คนนั่งจากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งหนึ่งให้รอดและปลอดภัย

แป๊ะคนนี้ท่าทางจะเป็นคนเอาจริงเอาจัง และเป็นที่รู้จักกันไปทั่วทั้งคุ้งแม่น้ำ เพราะเมื่อเอ่ยชื่อแป๊ะ ใครลงเรือก็ต้องเชื่อตาม จะไปชี้นิ้วให้แป๊ะพายเรือไปทางนั้นทางนี้ไม่ได้ เพราะแป๊ะมีเส้นทางพายของตัวเองอยู่แล้ว

ใครไม่ตามใจแป๊ะ ก็ไม่ต้องลงเรือแป๊ะ เพราะแป๊ะไม่ชอบให้ใครมาทำโน่นทำนี่บนเรือ

แต่ชาวบ้านเขาบอกว่าความจริงแป๊ะไม่ได้เป็นคนอารมณ์ร้ายหรือเอาแต่ใจตัวเอง ตรงกันข้ามถ้านั่งเรือแป๊ะสักระยะหนึ่ง ก็รู้ว่าแป๊ะแกเป็นคนใจดี อาจจะโมโหบ้างบางครั้ง หรือพูดจาโผงผางบ้าง แต่ก็พูดจากความรู้สึกจริง ๆ ชอบก็บอกชอบ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ

ผู้โดยสารเรือแป๊ะมักจะได้ยินแป๊ะพูดถึงความเหนื่อยยากที่ต้องคอยพายเรือให้คนมากมายหลายประเภท ที่มักทำอะไรบนเรือแล้วแป๊ะรู้สึกว่าจะทำให้เรือโคลง เพราะแป๊ะบอกว่าถ้าเรือเอียงแล้วน้ำเชี่ยวด้วย เดี๋ยวเรือล่มกลางน้ำ แป๊ะบอกว่าจะไม่มีใครมาพายเรือให้อีกแล้ว

แป๊ะบอกว่าไม่มีใครคนอื่นเขาจะยอมมาเหนื่อยยากพายเรือในคลองเคี้ยวคดอย่างนี้ให้อีกแล้ว ก็มีแป๊ะนี่แหละที่ทนกับความเดือดร้อนของคนสองฝั่งไม่ได้ ต้องลงมาอาสาพายเรือให้และจะพายเรือนี้แค่สั้น ๆ เท่านั้น

บางครั้ง อารมณ์ดี ๆ แป๊ะก็จะร้องเพลง “คืนความสุข” ให้คนในเรือฟัง

ว่ากันว่าแป๊ะเป็นคนมีระเบียบวินัย และอยากให้คนทั้งสองฝั่งของคลองรักสามัคคีกัน ถึงกับขึ้นฝั่งวันไหนก็จะเชิญชวนชาวบ้านให้ตั้งวงพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง เลิกทะเลาะกันเสียที

แป๊ะขู่ไปอย่างนั้นแหละ เอาเข้าจริง ๆ ก็ยังไม่เคยเห็นไล่ใครลงจากเรือต่อหน้าต่อตา แม้บางครั้งคนโดยสารจะไม่ตามใจแกเท่าไหร่

บางคนแอบนินทาแกลับหลัง แกยังได้ยินเลย หรือใครมาเล่าให้แกฟังไม่รู้ แป๊ะก็จะอารมณ์เสีย ตะโกนเสียงดัง ๆ ว่า “ฉันรู้นะว่าใครพูดอะไรเกี่ยวกับฉัน...เดี๋ยวเหอะ” แต่แกก็ขู่ไปอย่างนั้นเอง เพราะแกบอกว่ารู้ตัวว่าไม่ใช่ทุกคนจะรักแกชอบแก คนไม่ชอบไม่รักแกไม่ว่า ขอให้อย่าป่วนให้เรือโคลงเคลงก็แล้วกัน

ดังนั้นที่โฆษกกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญฯ บอกว่ามีหน้าที่แค่ “ร่วมพายเรือแป๊ะ” เท่านั้น ก็พอจะเห็นบารมีของแป๊ะ เพราะแป๊ะเองไม่เคยอ้างว่าใครจะต้องมาตามใจ ขอให้ทุกคนทำตามหน้าที่ของตัวเอง แป๊ะมีหน้าที่พายเรือไปส่งถึงฝั่งเท่านั้น

ที่โฆษกบอกว่าถ้าพายเรือแป๊ะแล้วไปผิดทาง ก็อาจมีการสะกิดเตือนให้พายใหม่ไปให้ถูกทางนั้น ผมไม่รู้ว่าไปถามแป๊ะหรือยังว่าที่ว่าพายผิดที่ผิดทางนั้นเป็นอย่างไร จะให้ถูกทางนั้นแป๊ะต้องการอย่างไร

ใครมาช่วยแป๊ะพายเรือก็ระวังแป๊ะจะหงุดหงิด เพราะจะไปขึ้นท่าเดียวกันหรือเปล่าก็ไม่รู้ จึงจะต้องถามไถ่กันให้แน่ ถ้าจะเปลี่ยนท่าขึ้นฝั่งก็ต้องถามแป๊ะเสียก่อน และถ้าแป๊ะไม่ยอม คนบนเรือก็ต้องพยายามตกลงกันให้ดีก่อนที่จะบอกแป๊ะว่าจะเปลี่ยนเส้นทางพายเรือเพราะแป๊ะมี Roadmap ของแกชัดเจน ใครไปเปลี่ยนต้องอธิบายให้ได้

แต่ไม่ว่า “แป๊ะ” มีตัวจริงหรือไม่ หรือเป็นตัวเอกในละครการเมืองใด ปฏิเสธไม่ได้ว่าปีนี้คือ “ปีของแป๊ะ” จริง ๆ