ไทยในสายตาอาเซียน

เพราะแต่ละกลุ่มจะมีมุมมองต่อประเทศเราต่างกันออกไปอย่างชัดเจน

ถ้าประเทศที่เหนือเราในเชิงเศรษฐกิจอย่างสิงคโปร์ มุมมองของคนของเขาจะมองประเทศเราแบบหนึ่ง ประเทศที่ตามหลังเราอย่างเพื่อนบ้านบางประเทศก็จะมองไปอีกแบบ หรือประเทศที่มองเราเป็นคู่แข่งก็จะมองเราอีกแบบ

เริ่มจาก ประเทศอย่างสิงคโปร์ แน่นอนถือว่าเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว ก็จะมองบ้านเราในสองมุม มุมที่เหนือกว่า จะมองว่าประเทศเราล้าหลังเขา เพราะถือว่าประเทศเขาเป็นผู้นำในภูมิภาคนี้ เป็นศูนย์กลางในทุกๆ สิ่ง ถ้าจะลงทุนอะไรต้องเริ่มต้นที่ประเทศเขา มองประเทศอื่นในภูมิภาคนี้ ด้อยกว่า

เชื่อว่าประเทศของเขาเป็น ที่ 1 ในทุกๆ เรื่อง ขนาดแข่งกีฬา สิงคโปร์รู้ศักยภาพตนเองว่าในด้านนี้อาจสู้ประเทศอื่นไม่ได้ ก็ใช้วิธีซื้อตัวนักกีฬาจากต่างชาติมาแปลงสัญชาติเป็นสิงคโปร์ พอได้รับเหรียญทอง แต่ร้องเพลงชาติ ตัวเองไม่ได้ (เพลงชาติ สิงคโปร์ เป็น ภาษา มาเลย์) รับเงินรางวัลจากรัฐบาลสิงคโปร์เสร็จ แปลงสัญชาติกลับ เอาเงินไปปลูกบ้านที่เมืองจีน

ผมได้ยินคนสิงคโปร์พูดเรื่องนี้หลายคนแล้ว เท่าที่สัมผัส คนสิงคโปร์ลึกๆ เขาแอบอิจฉาคนไทยด้วยซ้ำ ถ้าได้อยู่ประเทศไทย สบายกว่าอยู่ในประเทศของเขา ด้วยค่าครองชีพ ผู้คนที่สนุก ความสะดวกสบายก็มีไม่ต่างกันมาก และเขามองเราว่า เราเป็นประเทศที่มีศิลปวัฒนธรรมเป็นของตนเอง สถานที่ท่องเที่ยวดีกว่าประเทศเขา แต่คนไทยเองนั้นแหละชอบไปคิดว่าเขาดูถูกเรา

ประเทศที่พัฒนาพอๆ กัน ไม่ห่างกันมาก อย่างอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ นี่สิครับ มองเราหลากหลายมุม จะนับว่าเราเก่งกว่าก็ไม่ขนาดนั้น แต่ในช่วง 10 กว่าปีที่ผ่านมาคนฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย มองว่าเราพัฒนาไปได้ไกลกว่าเขาเยอะมาก ถ้าย้อนเวลาไปสัก 20-30 กว่าปีที่แล้ว ชื่อชั้นประเทศ เราสู้ฟิลิปปินส์ไม่ได้ด้วยซ้ำ

ทุกวันนี้เราพัฒนาไปไกลกว่าในหลายๆ ด้าน อย่างเรื่องท่องเที่ยว เราเป็นประเทศชั้นนำของโลก นำเงินตราเข้าประเทศปีละมหาศาล มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้ามาไทยเกือบ 30 ล้านคน ในขณะที่มีนักท่องเที่ยวไปเที่ยวฟิลิปปินส์เพียงปีละ 4 ล้าน ขณะที่อินโดนีเซียเพียง 7 ล้านคน ซึ่งอันที่จริงเขามีทรัพยากรสำหรับการท่องเที่ยวไม่แพ้เรา

กรุงเทพฯ เองก็กลายเป็นเมืองหลวงชั้นนำของเอเชีย หรือ ถ้าทุกคนจำได้เมื่อเรารวมกลุ่มเป็นอาเซียนใหม่ๆ ถ้ามีการแข่งกีฬาซีเกมส์ ทุกๆ ครั้ง เจ้าของเหรียญทอง อันดับ 1 คือ อินโดนีเซียมาตลอด แต่มาช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ถ้าไม่นับครั้งที่อินโดนีเซียเป็นเจ้าภาพ อินโดนีเซียสู้เราไม่ได้เลย คนอินโดนีเซียเองก็ย่อมรับว่าประเทศเขาล้าหลังในการพัฒนาไปมาก

นั่นก็เป็นเพราะทั้ง 2 ประเทศมีปัญหาคอร์รัปชันอย่างสูงทำให้ประเทศล้าหลัง

ประเทศกลุ่มที่ด้อยกว่าเรา ส่วนใหญ่มองเราเป็น ต้นแบบอยากพัฒนาให้เจริญเหมือนเมืองไทย ประเทศก็อยู่ติดๆ กัน ยิ่งพม่า เขมร ลาว อยากให้ประเทศของเขาพัฒนาให้ได้เหมือนๆ เรา ยิ่งมองเรื่องการท่องเที่ยว คนของเขาอยากให้ประเทศของเขามีนักท่องเที่ยวจำนวนมากเช่นเดียวกับไทย เพื่อจะได้นำเอาเงินเข้าประเทศ ซึ่งน่าจะทำได้ง่ายกว่าทำอย่างอื่น เพราะเขาเชื่อว่าเป็นสิ่งเดียวที่เลียนแบบได้โดยง่าย วัฒนธรรมก็ไม่ต่างกันมาก มาเมืองไทยเบื่อแล้วไปประเทศเขาดีกว่า

แต่ด้วยประเทศเหล่านี้ ไม่ได้เปิดกว้างมากเหมือนไทย ระบบราชการของเขาเองกลับเป็นตัวปัญหาในการพัฒนาการท่องเที่ยวของเขาเอง และที่สำคัญ ระบบสาธารณูปโภค พื้นฐานก็ยังล้าหลังกว่าประเทศเรามาก

นอกเหนือจากความภาคภูมิใจในประเทศของเราแล้ว ผมว่าเรามาช่วยกันกำจัดเอาปัญหาและอุปสรรคที่จะขัดขวางการพัฒนาของเรากันดีกว่าครับ โดยเฉพาะเรื่องคอร์รัปชัน พิจารณาจากกรณีศึกษาของประเทศเพื่อนบ้านเราก็ได้ครับ ร่วมมือกัน

เพียงเท่านี้ผมเชื่อว่าประเทศเราจะไม่หยุดนิ่งที่จะพัฒนาต่อไปอย่างแน่นอนครับ