ความรักของผู้นำ

วันศุกร์สัปดาห์ก่อน ตรงกับวันวาเลนไทน์ แต่คอลัมน์ของผมคือ ศุกร์เว้นศุกร์ ก็เลยไม่มีโอกาสได้นำเสนอ เรื่องราวแห่งความรักที่ควรแห่งการรับรู้ ในวันนั้น และขอนำมาเล่าสู่กันฟังในวันนี้แทน

“ผู้นำ” ที่ผมพูดถึง ไม่ใช่ผู้นำธรรมดาครับ แต่เป็นผู้นำระดับ “ตำนาน” เลยทีเดียว เพียงแต่ เขาไม่ใช่ผู้นำประเทศ หรือผู้นำธุรกิจ แต่เขาเป็นผู้นำในวงการกีฬาที่ได้รับการยกย่องอย่างสูงยิ่ง มีเกียรติประวัติแห่งความสำเร็จที่โดดเด่นอย่างมากมาย เขาชื่อ จอห์น วูดเดิ่น อดีตหัวหน้าโค้ช ทีมบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัยแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย และที่นี่เขาเป็นโค้ชอยู่นานถึง 28 ปี

ผมศึกษาค้นคว้าเรื่อง “ผู้นำ” อยู่เสมอมา และครั้งนี้จะพาคุณผู้อ่านไปพบกับผู้นำในวงการกีฬาคนนี้ รวมทั้ง “ความรัก” ของเขา

จากชีวิตเด็กฟาร์มที่ยากลำบาก จอห์น วูดเดิ่น เติบโตขึ้นมาเป็นนักบาสเกตบอล ฝีมือดีระดับดาวเด่น ตั้งแต่อยู่โรงเรียนมัธยม ทีมของเขาได้รับชัยชนะเป็นแชมป์ของรัฐอินเดียน่าเป็นเวลา 2 ปี เมื่อเขาเล่นในระดับมหาวิทยาลัย เขาก็ได้รับคัดเลือกให้เป็น “All-American Team” ถึง 3 ปีติดต่อกัน รวมทั้งยังได้รับคัดเลือกให้เป็นนักบาสเกตบอลใน “หอเกียรติยศ” (Hall of Fame) อีกด้วย

หลังเรียนจบ จอห์น เป็นโค้ชให้ทีมบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง และสร้างสถิติชัยชนะได้อย่างมากมาย ต่อมาได้เป็นโค้ชให้แก่ทีม มหาวิทยาลัยแห่งรัฐแคลิฟอร์เนียร์ (UCLA) ซึ่งที่นั่น เขาได้สร้างเกียรติประวัติ นำชัยชนะยิ่งใหญ่มาให้ทีมอย่างต่อเนื่อง เพราะในระยะเวลา 12 ปี ทีมของเขาได้เป็นแชมเปี้ยนของประเทศ “ NCAA National Champion” ถึง 10 ครั้ง และในจำนวนนั้น เป็นการได้ตำแหน่งถึง 7 ปีต่อเนื่องอีกด้วย

คนที่เป็นแฟนกีฬาประเภทนี้ คงจะทราบดีถึงความยิ่งใหญ่ของ NCAA Championship และรู้ดีว่าโค้ชที่สร้างผลงานได้ระดับนี้ จะยิ่งใหญ่สักเพียงใด ทั้งในสายตาของคนในวงการและนอกวงการ

ความเป็นผู้นำของเขานั้น ได้สร้างตำนานไว้มากมายที่เกี่ยวกับ ยุทธวิธีในการฝึกฝนความสามารถและวินัยของผู้เล่น นอกจากนั้น 28 ปี ที่เขาเป็นหัวหน้าโค้ชอยู่ที่นั่น เขายังได้สร้างดาวดวงเด่นไว้จำนวนมาก สถิติแห่งเกียรติยศของเขาในวงการบาสเกตบอลมหาวิทยาลัย ยังไม่มีโค้ชคนใดสามารถเทียบเท่าได้ จนถึงทุกวันนี้

จอห์น เป็นนักคิด และถ่ายทอดปรัชญาชีวิตไว้มากมาย ตัวอย่างเช่นคำพูดของเขาที่ว่า “ชีวิตแต่ละวันจะไม่สมบรูณ์ ถ้าหากวันนั้นคุณไม่ได้ทำอะไรให้แก่ใครสักคน ซึ่งคุณรู้ดีว่าทั้งชีวิตนี้ เขาก็จะไม่มีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุญของคุณเลย” หรือ “อย่าปล่อยให้สิ่งที่คุณควบคุมไม่ได้ มารบกวนการตัดสินใจในสิ่งที่คุณควบคุมได้” เป็นต้น

หนึ่งในเกียรติยศที่เขาได้รับมากมายนั้น คือการที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเสตท ได้ตั้งรางวัล “John Wooden Award for Ethical Leadership” ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับในความเป็นผู้นำที่มีคุณธรรมของเขา
(ใส่รูปที่ให้มา)

คุณผู้อ่านอาจเริ่มสงสัยว่า ยังไม่เห็นมีอะไรเกี่ยวกับ ความรัก ของเขาเลย ถึงเวลาแล้วครับ ผมกำลังจะบอกว่า นอกจากเขาจะสร้างตำนานไว้ในวงการกีฬาแล้ว จอห์นยังได้สร้าง “ตำนานแห่งความรัก” ไว้อีกด้วย

จอห์นพบรักตั้งแต่เรียนอยู่โรงเรียนมัธยม เขาบอกว่ามันคือ รักแรกพบ กับเพื่อนสาวโรงเรียนเดียวกันชื่อ “เนลลี่” ทั้งสองพบกันเมื่ออายุ 14 ปี และสัญญากันว่าเมื่อเขาเรียนจบมหาวิทยาลัย ก็จะแต่งงานกันทันที วันแต่งงานนั้นทั้งสองคนอายุเพียง 21 ปีเท่านั้น จอห์นบอกว่าในชีวิตของเขา “เนลลี่” คือผู้หญิงคนแรกที่เขาประทับรอยจูบ และเขาไม่เคยจุมพิตหญิงอื่น หรือนอกใจเธอเลย นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เป็นเวลานานถึง 53 ปี

ผมไม่ทราบว่า วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ของทุกปี จอห์น มอบสิ่งใดให้แก่เนลลี่ เป็นพิเศษหรือไม่ แต่ที่แน่นอนก็คือวันที่ 21 ของทุกเดือน จอห์นจะบรรจงเขียน “จดหมายรัก” ถึงเนลลี่ ด้วยลายมือของเขาเอง พร้อมถ้อยคำพร่ำพรรณาว่าเขารักเธอมากเพียงใด และบอกว่าเธอมีความหมายต่อชีวิตของเขาอย่างท่วมท้น

เขาเขียนและส่งจดหมายรัก ให้กับเธอในวันที่ 21 ของทุกเดือน และทำอย่างนั้น นานถึง 25 ปี โดยไม่เคยหลงลืมแม้แต่ครั้งเดียว รวมจดหมาย 300 ฉบับ

ยังครับ ยังไม่จบ...จุดหักเหอยู่ตรงนี้ ผมกำลังจะบอกว่า เนลลี่ ภรรยาสุดที่รักของจอห์น นั้น เธอได้จากโลกนี้ไปนานกว่า 25 ปีแล้ว ตั้งแต่วันที่ 21 มีนาคม 1985 แต่ความรักของจอห์น ไม่เคยจางหายไปเลย เพราะหลังจากเนลลี่เสียชีวิต ชายชราคนนี้ก็ไปเยือนหลุมศพของเนลลี่ทุกวันที่ 21 ของเดือน และเขียน “จดหมายรัก” ส่งถึงเธอ พร้อมส่งจดหมายให้เธอ ด้วยการวางลงบนหมอนที่เธอเคยหนุนนอนอยู่บนเตียงเคียงข้างเขา และจอห์นยังนอนเคียงข้างหมอนของเธอใบนั้นตลอดมา ใกล้กับจดหมายรักจำนวนมาก ที่วางเรียงกันอยู่

ข่าวสำคัญก็คือ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2010 จอห์น วูดเดิ่น ได้นำจดหมายรัก 300 ฉบับ ไปส่งให้กับเนลลี่ ด้วยตัวเองเรียบร้อยแล้ว วันนั้นจอห์น ผู้นำและนักรักผู้ยิ่งใหญ่ ได้จากโลกนี้ไปด้วยวัย 99 ปี และชีวิตรักของผู้นำอมตะที่เสมือนนวนิยายอันยิ่งใหญ่ แต่เป็นเรื่องจริงอย่างเหลือเชื่อ ก็จบลงด้วยประการฉะนี้....

แฮปปี้ วาเลนไทน์ย้อนหลังครับ....ขอให้คุณพบรักอมตะ เช่นเดียวกับจอห์นและเนลลี่