หนังสือพิมพ์ นิวยอร์กไทมส์ ทำเรื่องแปลกเกี่ยวกับบทความที่เกี่ยวกับประเทศไทย ที่เขียนโดยนาย Jonathan Tepperman
ซึ่งมีตำแหน่งเป็น บรรณาธิการบริหาร ของนิตยสาร Foreign Affairs ภายใต้หัวข้อ Can Egypt Learn from Thailand? ตีพิมพ์วันที่ 23 สิงหาคม ที่ผ่านมา ในหน้า ตรงข้ามกับหน้าบทบรรณาธิการ หรือ Op-Ed Page
ที่ว่าแปลกเพราะว่าต่อมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม มีการลง แก้ความผิดพลาด ต่อเติมในบทความที่เห็นนี้ (อย่างที่ผมถ่ายมาให้ดู)
โดย หมายเหตุบรรณาธิการ บอกว่า บทความนี้มี ข้อผิดพลาดหลายประเด็น เช่น เศรษฐกิจไทยที่บทความนี้บอกว่า booming (ฟู่ฟ่า) นั้น ความจริงอยู่ในภาวะ recession (ถดถอย) และการเดินขบวนต่อต้านรัฐบาลเมื่อปี 2010 ที่บทความนี้เอ่ยถึงนั้น ได้เกิดขึ้นช่วงฤดูใบไม้ผลิ (ของเขา) ไม่ใช่ในเดือนมกราคม
หมายเหตุ นี้ บอกด้วยว่า ที่บทความระบุว่าผู้ประท้วงถูกยิงตายโดยตำรวจนั้น ไม่ถูก ความจริงทหารเป็นคนยิง
อีกทั้งยังบอกด้วยว่า นายกฯ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้เสนอให้วุฒิสภา มาจากการเลือกตั้งเท่านั้น
หมายเหตุนี้ บอกว่า นายกฯ ไทยไม่ได้ พยายามจะหลีกเลี่ยงการท้าทายรัฐธรรมนูญ อย่างที่ระบุในบทความว่า avoided challenging the Constitution.
ที่ผมว่าแปลก เพราะปกติบทความในหน้า Op-Ed ของหนังสือพิมพ์ในสหรัฐนั้น เป็นความเห็นจากคนนอก ซึ่งบรรณาธิการก็จะบอกกล่าวชัดเจนว่าความเห็นเหล่านั้น เป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับตัวหนังสือพิมพ์
ถ้าจะอ่านความเห็นของกองบรรณาธิการเอง ต้องอ่าน บทนำ หรือ editorials ที่แสดงจุดยืนอย่างเป็นทางการ
การที่หนังสือพิมพ์โด่งดังฉบับนี้ มี คำชี้แจง ต่อท้ายบทความเห็นของคนนอกอย่างนี้ แสดงว่า ยอมรับว่าผิดพลาดที่ไม่ได้ตรวจข้อเท็จจริงของบทความก่อน
หรือไม่ก็ควรจะต้องบอกให้คนเขียนคนนั้น เขียนชี้แจงด้วยตนเอง
แต่คราวนี้ นิวยอร์กไทมส์ เดือดร้อนขึ้นมา "แก้ข่าว" จึงทำให้ผมเกิดความสนใจขึ้นมาทันที
เพราะว่าการลงแก้ข้อเท็จจริงที่ผิดพลาดในบทความที่เป็นความเห็นของ "คนนอก" เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยนัก
โดยเฉพาะเมื่อบทความเห็นนั้น เขียนโดยคนที่มีตำแหน่งเป็นถึง บรรณาธิการบริหาร ของนิตยสารชื่อดัง อย่าง Foreign Affairs
และเนื้อหาสาระหลักของบทความนี้ เป็นการแสดงความชื่นชมนายกฯ ของประเทศไทยในหลาย ๆ ด้าน ถึงขั้นที่แนะนำว่า อียิปต์ ควรจะเรียนรู้วิธีการสร้างความปรองดองทางการเมืองแบบของประเทศไทย
คนไทยอ่านแล้ว ก็คงจะมีความเห็นแตกต่างไปตามสูตรเดิม นั่นคือ ฝ่ายที่เห็นว่าฝรั่งคนนี้ รู้ลึก รู้จริง เกี่ยวกับไทย และอีกฝ่ายหนึ่งก็จะบอกว่าบทความนี้ต่ำกว่ามาตรฐานพอสมควร
ความจริง...ผมก็ได้อ่านบทความเห็นนี้ ตั้งแต่ตีพิมพ์แล้ว อ่านแล้วก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะว่าความเห็นของฝรั่งต่อประเทศไทย ก็มีหลากหลาย ไม่ได้มีอะไรวิเศษกว่าความเห็นของคนไทยเท่าไรนัก
และพออ่านเจอข้อความที่ผิดแผกไปจากข้อเท็จจริง ที่คนไทยรู้ในบทความนั้น ผมก็เฉยๆ เพราะว่าผมไม่ได้ถือว่าถ้าคนเขียนเป็นฝรั่ง แล้วจะต้องเก่งกาจวิเศษกว่าคนไทย อ่านแล้วก็ผ่านไป
ต่อมาอีกไม่กี่วัน ก็เห็นบทความใน นิวยอร์ก ไทมส์ เหมือนกัน เขียนโดยนักข่าวประจำกรุงเทพฯ ของเขาชื่อ Thomas Fuller วิเคราะห์เรื่องการประท้วงของชาวสวนยาง เรื่องราคายาง และกล่าวถึง นายกฯ ยิ่งลักษณ์ ในอีกลักษณะหนึ่ง ที่ไม่ค่อยจะตรงกับบทความของนาย Tepperman นัก
ผมอ่านแล้ว ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเช่นกัน เพราะว่าเป็นเรื่องราวที่คนไทยเรารับรู้กันอยู่ปกติ การที่ไปตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ New York Times ไม่ได้ทำให้มีความศักดิ์สิทธิ์ หรือน่าเชื่อถือมากกว่าที่อ่านในสื่อไทย
ยกเว้นเสียแต่ว่า จะมี หมายเหตุแก้ไขข้อผิดพลาด ขึ้นมาอีกนั่นแหละ จึงจะทำให้ผมต้องกลับมาสนใจอีกครั้งหนึ่ง
สรุปว่า ผมไม่คิดว่าคนไทยหรือสื่อไทย ควรจะตื่นเต้นกับข่าวหรือบทความที่เขาเขียนเกี่ยวกับไทย เกินกว่าที่ควรจะเป็น นั่นคือ ควรจะให้ความสำคัญกับสิ่งที่สื่อต่างประเทศตีพิมพ์ หรือรายงานตามเนื้อผ้าของเนื้อหา
ที่สื่อไทยชอบพาดหัวใหญ่ว่า สื่อเทศเชียร์... หรือ สื่อเทศถล่ม... อะไรเกี่ยวกับเหตุการณ์ในประเทศไทยนั้น ผมเห็นว่าค่อนข้างจะเชยเต็มทีแล้วครับ
มันมาจากปมด้อยลึกๆ ของคนไทย ที่ให้ความสำคัญกับ ของนอก มากเกินเหตุหรือเปล่า?
