ปัญหาของเทอร์โบ

นอกจากนี้ยังมีการบันทึกว่าเป็นวัน ไวท์เดย์ หมายถึงวันที่หนุ่ม ๆ ชาวญี่ปุ่นและเกาหลี จะนำเอาช็อกโกแลตไปมอบให้กับหญิงสาว เพื่อตอบแทนที่หญิงสาวได้มอบดอกไม้ให้กับหนุ่มในวันวาเลนไทน์ ข้อมูลนี้ผมได้มาจาก วิกิพีเดีย ซึ่งอ่านแล้วก็รู้สึกแปลกใจ

เพราะแสดงว่าในวันวาเลนไทน์ของญี่ปุ่นกับเกาหลี หญิงสาวเป็นฝ่ายมอบดอกไม้ ขณะที่ในไทยอันเป็นที่รักยิ่งของเรา ชายหนุ่มจะเป็นฝ่ายดิ้นรนหาซื้อดอกไม้ โดยเฉพาะดอกกุหลาบสีแดง ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวจะมีราคาแพงมาก นำไปมอบให้กับหญิงสาวที่ตนเองหมายปอง แต่เรื่องอย่างนี้เข้าใจว่าคงเป็นความต่างของการปฏิบัติในท้องถิ่นที่ต่างความเชื่อกันออกไป และน่าจะเป็นวันที่กำหนดกันขึ้นมาใหม่ๆ ตามการคิดของนักการตลาดและนักประชาสัมพันธ์ทั้งหลายมากกว่า

โลกทุกวันนี้การค้นคว้าหาข้อมูลต่าง ๆ ทำได้ง่าย แต่ผู้รับข้อมูลก็ต้องไตร่ตรองว่ามีความถูกต้องมากน้อยเพียงใด หรือเจตนาเขาต้องการส่งสารไปถึงใครหรือคนกลุ่มไหน มิฉะนั้นอาจจะทำให้ตีความข้อมูลนั้นผิดไป หรืออาจจะทำให้เกิดการโต้แย้งหรือทะเลาะเบาะแว้งกัน ซึ่งแตกต่างจากโลกในอดีตที่ผ่านมาพอสมควร

เช่น ย้อนไปสักยี่สิบกว่าปีที่แล้ว เมื่อมีคนถามมาว่า “ผู้ผลิตระบุให้รถยนต์ของผมเติมน้ำมันแก๊สโซฮอล์ ๙๕ เท่านั้น แต่ผมเดินทางไปต่างจังหวัด พอดีน้ำมันใกล้หมด และหาแก๊สโซฮอล์เติมไม่ได้ ผมจะเติมน้ำมัน อี ๒๐ ลงไปแทนได้หรือไม่” ผมก็จะตอบออกไปทันทีว่า “สามารถเติมทดแทนแก้ขัดได้ครับ” ซึ่งผู้อ่านในยุคนั้นก็จะเข้าใจได้ว่า คำตอบนั้นของผมหมายถึงให้คำแนะนำเฉพาะบุคคลที่ถาม และเป็นคำตอบที่มีเงื่อนไขอยู่ว่า “ทดแทนแก้ขัด” จึงไม่มีใครเห็นแย้งหรือแสดงความเห็นค้านแต่อย่างใด

แต่หากเป็นการตอบสมัยนี้ด้วยข้อความเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเป็นทางโซเชียลมีเดีย ก็มักจะมีคนเข้ามาแย้งว่า “ผู้ผลิตเขาอุตส่าห์ติดสติกเกอร์ที่ฝาถังเอาไว้ว่า แก๊สโซฮอล์ ๙๕ เท่านั้น แล้วไปแนะนำให้เขาเติม อี ๒๐ ได้อย่างไร รู้ดีกว่าผู้ผลิตรถยนต์ ถ้ารถเขาเสียหายขึ้นมาคุณจะรับผิดชอบไหม” หรืออาจจะมีบางท่านพยายามถึงขั้นอธิบายโครงสร้างของแก๊สโซฮอล์ และ อี ๒๐ ว่าแตกต่างกันอย่างไร ส่งผลต่อวัสดุต่าง ๆ อย่างไรบ้าง

ข้อแย้งทั้งหลายก็ไม่ได้ผิดอย่างไร เพียงแต่ท่านที่แย้งนั้นอาจจะตกหล่นหรือลืมคำว่า “ทดแทนแก้ขัด” อันหมายถึงไม่ใช่คำแนะนำให้เติมเป็นประจำ และต้องเติมเพื่อเดินทางต่อไป ตัวอย่างที่ยกมานี้ทำให้การตอบปัญหาหรือการอธิบายในปัจจุบันนี้ จึงต้องพยายามอธิบายอย่างละเอียด หรือจะบอกว่าเยิ่นเย้อยืดยาดมากขึ้นกว่าเดิม และต้องทำใจไม่โต้ตอบกับใครที่เห็นแย้งทั้งสิ้น

เล่าเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมเขียนเรื่องเกี่ยวกับระบบอัดอากาศแบบที่ใช้เทอร์โบชาร์จเจอร์ หลังจากบทความพิมพ์ออกไปพอวันพุธก็มีสุภาพสตรีท่านหนึ่ง ส่งข้อความทางไลน์มาว่า “ขอความช่วยเหลือด่วน เพราะว่ากำลังขับรถอยู่บริเวณทางแยกเขาค้อ อยู่ ๆ รถก็ไม่มีกำลัง เร่งเครื่องอย่างไรก็เร่งไม่ขึ้น ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะไปกันแค่สุภาพสตรีเพียงแค่ ๓ คนเท่านั้น”

ไม่รู้ว่าเป็นโชคหรือเคราะห์ เพราะปกติผมจะเปิดอ่านไลน์แค่ตอนเช้ากับตอนก่อนนอน แต่วันนั้นแม้ว่าจะเป็นช่วงสาย ๆ ของวันทำงาน ผมเปิดไลน์ขึ้นมาอ่านด้วยความบังเอิญ

ไลน์ตอบกันไปมาจนท้ายที่สุดผมจึงบอกว่า “ช่วยทำวิดีโอคอล แล้วถ่ายไปตามห้องเครื่องให้ทั่วๆช้าๆได้ไหมครับ”

เมื่อถ่ายภาพไปในห้องเครื่อง จึงได้รู้สาเหตุว่า เกิดจากท่อยางไอดี หรือท่อนำส่งอากาศบริเวณเทอร์โบชาร์จเจอร์หลุด ผมจึงให้ผู้ถามเอามือจับสวมกลับเข้าไป แล้วโชคดีที่เข็มขัดรัดท่อยางยังไม่ตกหายไปไหน จึงให้เธอไปเอาถุงเครื่องมือออกมา แล้วใช้ไขควงขันเข็มขัดรัดท่อยางให้แน่น เมื่อสตาร์ทเครื่องยนต์และลองให้เร่งเครื่อง ก็พบว่าทุกอย่างทำงานเป็นปกติดี ผมจึงแจ้งว่าเมื่อไปถึงชุมชนใหญ่ หรือผ่านโชว์รูมรถยนต์ยี่ห้อที่ใช้งานอยู่ ก็ให้ช่างจัดการตรวจสอบและขันกลับให้แน่นหนาอีกครั้ง พร้อมทั้งยังย้ำด้วยว่า “ไม่ว่าช่างจะเสนอเปลี่ยนหรือบริการใดเพิ่มเติม ถ้าไม่แพงเกินไปก็ตัดสินใจเอง แต่เท่าที่ดูก็ไม่พบว่ามีอะไรเสียหายจนต้องเปลี่ยนหรือเพิ่มเติมอะไรทั้งสิ้น”

๒ วันถัดมาก็ส่งไลน์มาเล่าให้ผมว่า ไปคุยกับเพื่อนผู้ชายที่ทำงาน มีเพื่อนคนหนึ่งใช้รถรุ่นเดียวกัน และมีอาการเหมือนกัน แต่เพื่อนเธอเรียกรถสไลด์มาจัดการนำรถไปส่งที่ศูนย์บริการ  ช่างเปลี่ยนเทอร์โบชาร์จเจอร์ลูกใหม่ให้ พร้อมทั้งแจ้งว่า “เทอร์โบเสีย แกนใบพัดเทอร์โบชำรุด” ทำให้เสียค่าใช้จ่ายไปกว่าสองหมื่นบาท

ผมจึงบอกไปว่า ช่างอาจจะพบความเสียหายจริง เพราะถ้าเทอร์โบชำรุดไม่ว่าจะเป็นด้วยเหตุใดก็ตาม ช่างส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้จะใช้วิธีเปลี่ยนมากกว่าที่จะมาเสียเวลาซ่อม หรืออย่างเก่งก็เพียงแค่เปลี่ยนเทอร์โบลูกใหม่ ที่ซ่อมมาจากเทอร์โบเก่า หรือที่เรียกกันว่า ”เทอร์โบบิลต์“ อย่าเพิ่งต่อว่าช่าง

เพราะมันต้องมีอาการหรือองค์ประกอบอื่นๆ ประกอบการคาดเดาสาเหตุด้วย เช่น อาจมีเสียงโลหะครูดหรือเสียดสีกัน อันเกิดจากลูกปืนแตก หรือมีการแกว่งตัวของใบพัดร่วมด้วย หรือใบพัดเทอร์โบบิ่นหรือบิดคดงอ

ในกรณีของผู้ถามนั้น เหตุที่ผมเดาล่วงหน้าว่า อาจจะเกิดจากท่อนำอากาศหลุด เพราะเป็นการขับขึ้นลงภูเขาแถบเขาค้อ อันหมายถึงต้องมีการใช้เกียร์ต่ำลากรอบสูง ๆ หรืออาจจะเกิดจากการใช้เบรกเครื่องยนต์ช่วยชะลอความเร็ว จึงทำให้ท่อนำอากาศสะบัดตัวหลุด ตามที่วิศวกรผู้ผลิตเขาคำนวณเอาไว้ เป็นการป้องกันความเสียหายลามไปถึงตัวเทอร์โบ

ซึ่งกรณีคล้ายกันนี้มีเจ้าของรถยนต์หลายท่าน นำรถไปดัดแปลงติดตั้งท่อนำอากาศแบบโลหะและเชื่อมต่อถาวร ด้วยความรำคาญการหลุดของท่อนำส่งอากาศ ซึ่งถือว่ามีความเสี่ยง เพราะหากมีการใช้รถยนต์ในรอบเครื่องสูงๆ แล้วท่อนำอากาศไม่สะบัดตัวหลุดออกมาก่อน แรงอัดก็จะทำให้ชิ้นส่วนภายในขอเทอร์โบชาร์จเจอร์เสียหาย

ดังนั้นสิ่งสำคัญก็คือ การที่คนใช้รถท่านอื่นทำหรือดัดแปลงแล้วได้ผลดี ไม่ได้หมายความว่ามาทำกับรถของเราแล้วจะได้ผลดีตามไปด้วย เพราะรูปแบบการใช้งานและวิธีการขับขี่ อาจจะต่างกันมากมายนั่นเองครับ