เสียงร่ำไห้เพื่ออิสระภาพ

เธอบอกว่าคนที่ใช้ชีวิตอยู่ที่เกาหลีเหนือต้องอยู่ในกรอบ และกฎข้อบังคับมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพื้นฐานอย่างใส่เสื้อผ้า  คนเกาหลีเหนือไม่ได้รับอนุญาตร้องเพลงอย่างที่อยากร้อง พูดอย่างที่อยากพูด หรือแม้กระทั่งคิดอย่างที่ใจอยากทำ 

เกาหลีเหนือมีทีวีอยู่ช่องเดียว ไม่มีอินเทอร์เน็ตใช้ และเป็นประเทศเดียวที่สั่งประหารชีวิตประชาชนเพราะใช้โทรศัพท์โทรไปต่างประเทศ 

นับตั้งแต่เธอเกิดมาบนพื้นดินโสมแดง เะอไม่เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับความรักระหว่างหญิงชาย ไม่มีหนังสือ เพลง หนัง และสื่อพูดถึงความรัก ไม่มีเรื่องรักใคร่อย่างโรมิโอ กับจูเลียต มีแต่เรื่องโฆษณาชวนเชื่อของผู้นำเผด็จการ 

เธอยังเล่าด้วยว่า ตอนเธออายุ 9 ขวบ ได้เห็นเพื่อนของแม่ถูกสังหารเพราะดูหนังฮอลลีวู้ด ใครขืนตั้งคำถามถึงความยิ่งใหญ่ของระบอบปกครองจะถูกสังหาร 3 ชั่วโครต