กัมพูชาหวั่นแรงงานทะลักซ้ำเติมเศรษฐกิจ

การที่แรงงานกัมพูชาเกือบ 200,000 คน พากันหลั่งไหลเดินทางออกจากไทย กลับมายังบ้านเกิดนั้น ทำให้เกิดสถานการณ์ที่เหล่านักสังเกตการณ์ระบุว่า อาจทำให้เกิดทั้งปัญหา และโอกาสสำหรับกัมพูชา

รายงานข่าวเกี่ยวกับการกวาดล้างแรงงานต่างด้าว รวมถึงข่าวลือเกี่ยวกับความรุนแรงที่เกิดขึ้น หลังเกิดเหตุรัฐประหารในไทยเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคมที่ผ่านมา ทำให้ในแต่ละวัน มีชาวกัมพูชาหลายร้อยคน พากันเดินทางข้ามแดนกลับไปยังบ้านเกิด และแม้ทางการไทยจะออกมาปฏิเสธเรื่องดังกล่าว แต่แรงงานกลุ่มนี้ ก็ยังเดินทางข้ามแดนกลับไปทุกวัน

โฆษกภาคพื้นเอเชีย องค์กรระหว่างประเทศเพื่อการอพยพ "นายโจ โลว์รี" บอกว่า การที่แรงงานเหล่านี้พากันเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านของตัวเอง ที่มีฐานะยากจนอยู่แล้ว จะทำให้เกิดปัญหาต่างๆ ตามมา ไล่ตั้งแต่ เรื่องการจ้างงาน ไปจนถึงที่พักอาศัย การบริการทางการแพทย์ โรงเรียน และบริการสังคมอื่นๆ

นายโลว์รีย์ มองว่า เป็นเรื่องยากสำหรับบ้านเกิดของแรงงานเหล่านี้ ที่จะรับมือกับประชากรที่เพิ่มขึ้นมาอย่างกระทันหัน เพราะแรงงานส่วนใหญ่มาจากเมือง หรือหมู่บ้าน ที่ยังไม่เจริญมากนัก และที่พวกเขาต้องจากมา ก็เพราะหางานทำในท้องถิ่นไม่ได้

อย่างไรก็ดี นักวิเคราะห์บางรายอย่างนาย "จัน โสภาล" กลับมองอีกมุมหนึ่ง โดยเขาเห็นว่า การเดินทางกลับบ้านเกิดของแรงงานกลุ่มนี้ หมายถึงโอกาสในการพัฒนาเศรษฐกิจสำหรับกัมพูชา หากภาครัฐดำเนินการรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างเหมาะสม

นักเศรษฐศาสตร์รายนี้ บอกว่า รัฐบาลควรเร่งการปฏิรูป เพื่อทำให้เกิดสภาพแวดล้อมด้านการลงทุนที่ดีขึ้นทั้งสำหรับชาวต่างชาติ และชาวกัมพูชาเอง ทั้งยังต้องทำให้แน่ใจว่า กระบวนการเข้าลงทุนจะเป็นไปอย่างราบรื่น เพื่อให้นักลง

ทุนมีความมั่นใจ เพราะแรงงานที่เดินทางกลับประเทศเหล่านี้ ล้วนแต่นำทักษะ และประสบการณ์ในการทำงานกลับมาด้วย ซึ่งจะช่วยพัฒนาท้องถิ่นได้

ข้อมูลจากรัฐบาลกัมพูชา แสดงให้เห็นว่า ปัจจุบันมีชาวกัมพูชาทำงานในไทยอยู่ประมาณ 440,000 คน ส่วนใหญ่เป็นแรงงานผิดกฎหมาย โดยนับจนถึงขณะนี้ เชื่อว่า มีแรงงานกัมพูชาเดินทางกลับมาแล้วเกือบ 180,000 คน

ทางด้านโฆษกกระทรวงแรงงานกัมพูชา"นายเฮง ซาว" เผยว่า รัฐบาลมีแผนที่จะดึงดูดให้แรงงานที่เดินทางกลับมานี้ ทำงานอยู่ในบ้านเกิดต่อไป รวมถึง การจัดตั้งศูนย์ฝึกอาชีพเกือบ 40 แห่ง

ที่ผ่านมา ไทย ซึ่งมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต้องพึ่งพาแรงงานอพยพอย่างมาก โดยส่วนใหญ่จะมาจากพม่า ลาว และกัมพูชา โดยแรงงานเหล่านี้ มักเข้ามาทำงานที่คนไทยไม่อยากทำ ส่วนใหญ่อยู่ในอุตสาหกรรมที่ต้องใช้แรงงานเป็นจำนวนมาก อย่าง ก่อสร้าง และประมง