นโยบายลูกคนเดียวของจีนส่งผลให้ประชากรในวัยทำงานลดลงอย่างมาก ซึ่งจะทำให้สัดส่วนประชากรในอนาคตเป็นแบบเดียวกับที่ชาติร่ำรวยอื่น ๆ ประสบอยู่
นักเศรษฐศาสตร์ 2 คนแห่งซิตี้กรุ๊ป "นายนาธาน ชีตส์ และ นายโรเบิร์ต เอ. ซอคกิ้น" เผยว่า ปัญหาด้านประชากรศาสตร์ของจีนมีแนวโน้มที่จะทำให้อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเฉลี่ยรายปีในช่วงปี 2555 - 2573 หายไป 3.25%
นักเศรษฐศาสตร์คู่นี้ยังระบุไว้ในรายงานว่า บรรดาผู้กำหนดนโยบายเศรษฐกิจของจีนต้องหาทางรับมือกับประเด็นท้าทายด้านสัดส่วนประชากรวัยทำงานที่ลดลง แม้ชาติอุตสาหกรรมร่ำรวยอื่น ๆ จะต้องเผชิญกับปัญหาลักษณะเดียวกัน แต่ชาติเหล่านั้นสามารถรับมือได้จากความมั่งคั่งที่สะสมมาอย่างยาวนาน แบบที่ญี่ปุ่นรับมืออยู่
ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เศรษฐกิจจีนเติบโตและขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ด้วยเพราะมีจำนวนประชากรในวัยทำงานเพิ่มขึ้น ผู้คนในวัยหนุ่มสาวพากันทิ้งถิ่นฐานในชนบทเข้ามาทำงานขายแรงงานในโรงงานต่าง ๆ แถบชายฝั่งทะเลทางตะวันออกและทางใต้ของจีน นโยบายลูกคนเดียวและสถานภาพประเทศกำลังพัฒนาทำให้จำนวนประชากรในวัยเด็กและวัยชราที่มีอายุมากกว่า 65 ปี ลดลงอย่างต่อเนื่อง อันหมายความว่าคนวัยทำงานไม่ต้องมีความรับผิดชอบในเรื่องของการเลี้ยงลูกหรือดูแลพ่อแม่ที่ชรามากนัก
ปัจจุบันเกิดความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้เกิดสิ่งตรงกันข้ามขึ้น นั่นคือ นับตั้งแต่ปี 2553 - 2573 ประชากรในวัยทำงานของจีนที่มีอายุระหว่าง 15 - 64 ปี จะมีสัดส่วนลดลงอย่างรวดเร็วแบบเดียวกับที่ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา และชาติร่ำรวยอื่น ๆ เคยพบเจอ และหากนำนโยบายลูก 2 คนมาดำเนินการ อาจส่งผลเสียหายร้ายแรงกว่า เพราะนั่นหมายความว่าบุพการีในวัยทำงานย่อมต้องมีภาระในการอุปการะเลี้ยงดูลูกที่เกิดมาเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว
นายชีตส์และนายซอคกิ้นคาดการณ์ว่าอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของจีนในช่วงอีก 2 ทศวรรษนับจากนี้จะอยู่ไม่เกิน 6.9% ต่อปี แต่ด้วยการขยายตัวของเมืองต่าง ๆ ภาคอุตสาหกรรม และปัจจัยอื่นๆ ก็จะยิ่งส่งผลให้อัตราการเติบโตที่แท้จริงลดต่ำลงอีก
คู่หูนักเศรษฐศาสตร์จากซิตี้กรุ๊ปเสนอทางแก้ปัญหานี้ของจีนว่า การให้ผู้คนทำงานยาวนานขึ้น การใช้ระบบอัตโนมัติ รวมถึงแนวทางที่ชาติร่ำรวยเคยนำเสนอมาก่อนด้วยการนำเข้าประชากรวัยแรงงานจากต่างชาติ ซึ่งพวกเขาคาดว่าประชากรจากภูมิภาคแอฟริกาจะอพยพย้ายถิ่นฐานกันมากที่สุดในโลกในช่วงหลายขวบปีนับจากนี้
