การใช้อำนาจ(บาตรใหญ่)ในกรุงวอชิงตัน

การผ่านกฎหมายนี้ ฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลจะต้องมีอย่างน้อย 60 เสียง สมาชิกพรรคฝ่ายค้านบางคนเข้าข้างรัฐบาล แต่รวมแล้วไม่ถึง 60 เสียง

การได้อาศัยอยู่ใกล้กรุงวอชิงตันซึ่งเป็นศูนย์กลางของอำนาจ ที่อาจกล่าวได้ว่าสูงสุดในโลกเป็นเวลาหลายทศวรรษ ทำให้หลีกเลี่ยงการเห็นความเป็นไปในการใช้อำนาจนั้นทั้งภายในและภายนอกประเทศไม่ได้ อย่างไรก็ดี ในช่วงนี้การใช้อำนาจของประธานาธิบดีอเมริกันดูจะแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับการใช้ในอดีต

รัฐบาลอเมริกันเคยปิดทำการแบบนี้มาก่อน แต่ไม่ยาวเท่าครั้งล่าสุดนี้ ปัจจัยที่ทำให้เป็นเช่นนั้นคงเกิดจากความดื้อรั้นของทั้งฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้าน

ฝ่ายรัฐบาลเอียงไปทางอนุรักษ์นิยมซึ่งไม่ค่อยเห็นใจคนมีรายได้น้อย จึงไม่ต้องการให้รัฐบาลสนับสนุนโครงการประกันสุขภาพที่มีอยู่ต่อไป ส่วนฝ่ายค้านเอียงไปทางสังคมนิยมซึ่งได้ผ่านกฎหมายเริ่มทำโครงการนั้นมาตั้งแต่ครั้งยังมีอำนาจ ฝ่ายรัฐบาลมีประธานาธิบดีซึ่งมีความแตกต่างมากกับนักการเมืองที่ดำรงตำแหน่งมาก่อน รวมทั้งการไม่เต็มใจที่จะรอมชอม 

ส่วนฝ่ายค้านยึดอุดมการณ์ของตนอย่างเหนียวแน่น พร้อมกับมองว่าประธานาธิบดีมีจุดอ่อนมากจากการได้รับคะแนนนิยมต่ำมานาน (ล่าสุดเฉลี่ยราว 40% ของชาวอเมริกัน) ตามการสำรวจประชามติขององค์กรต่าง ๆ รวมทั้งสื่อ มุมมองนี้ได้รับการยืนยันจากการเลือกตั้งหลายแห่งเมื่อวันอังคารที่ 4 พ.ย. ซึ่งผู้สมัครของพรรคฝ่ายค้านชนะขาดทุกสนาม

การงัดข้อกันดำเนินมาถึงวันจันทร์ที่ 10 พ.ย. จึงมีรายงานว่าสองฝ่ายน่าจะหาข้อยุติได้ภายในสัปดาห์นี้ เนื่องจากถูกกดดันอย่างหนักจากประชาชนที่กำลังได้รับผลเสียหายร้ายแรงและความเดือดร้อนอย่างกว้างขวาง

เช่น ประชาชนยากจนกว่า 42 ล้านคนเริ่มขาดอาหารที่รัฐบาลเคยให้การช่วยเหลือ สนามบินต้องลดเที่ยวบินลงมาก กิจการบริการโดยทั่วไปไม่ว่าร้านอาหาร หรือร้านเสริมสวยขาดลูกค้า ย่านกรุงวอชิงตันได้รับผลกระทบสูงมากเนื่องจากมีพนักงานของรัฐบาลกลางอาศัยอยู่ราวครึ่งล้านคน

ส่วนการได้รับความนิยมต่ำมากของตัวประธานาธิบดีคงมาจากหลายปัจจัย นอกจากประเด็นที่อ้างถึงแล้ว เช่น การโกหกโดยตัวประธานาธิบดีเองคงเป็นที่รับรู้อย่างกว้างขวางขึ้น เนื่องจากเขาทำแทบทุกวันจนสื่อบางแห่งทำรายงานเป็นประจำเพื่อแจ้งว่าเขาโกหกกี่ครั้งในโอกาสต่าง ๆ ในแต่ละวัน 

นอกจากนั้น วิธีการบริหารงานของเขามักขาดการทำการบ้านอย่างรอบคอบมาก่อน เช่น ไล่พนักงานของรัฐจำนวนมากออกทันที ก่อนที่จะรู้ว่าพวกเขาทำงานด้านที่รัฐบาลขาดไม่ได้ หลังจากไล่ออกไปไม่กี่วันก็จ้างคืน วิธีนี้เคยมีอีลอน มัสก์ มหาเศรษฐีหมายเลข 1 ของโลกอาสาเป็นหัวหอกให้ อย่างไรก็ดี ตอนนี้ทั้งสองแตกคอกันถึงขั้นจะไม่เผาผีกันแล้ว

โครงการหนึ่งซึ่งกระทบทั้งหลักการประชาธิปไตยและความสัมพันธ์กับต่างประเทศ ได้แก่ การสั่งขึ้นภาษีสินค้านำเข้าสูงมาก ตามรัฐธรรมนูญของสหรัฐ การกำหนดเก็บและใช้เงินภาษีเป็นหน้าที่ของรัฐสภา ในช่วงนี้จึงมีคดีที่ศาลฎีกาจะต้องตัดสินว่าประธานาธิบดีสั่งเก็บภาษีเช่นนั้นโดยพลการละเมิดรัฐธรรมนูญหรือไม่

ในช่วงนี้ศาลฎีกามีตุลาการที่อยู่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมมากกว่าฝ่ายตรงข้าม จึงเป็นไปได้ที่ศาลจะเห็นด้วยกับประธานาธิบดีเป็นกรณีพิเศษ ภาษีนี้มีผลทำให้สินค้าราคาขึ้นซึ่งมีผลกระทบอย่างกว้างขวาง

สำหรับในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ภาษีนำเข้าถูกใช้เป็นเครื่องมือข่มขู่ประเทศคู่ค้าซึ่งหากไม่ทำตามความต้องการของสหรัฐจะต้องถูกเก็บภาษีในบางกรณีสูงเกิน 100% เรื่องนี้คงเป็นที่รับรู้กันทั่วเมืองไทยแล้ว โดยเฉพาะในด้านการทำข้อตกลงเกี่ยวกับการทำเหมืองแร่หายาก ซึ่งในปัจจุบันจีนคุมตลาดโลกอยู่แบบเบ็ดเสร็จและสหรัฐต้องซื้อจากจีนผู้เป็นคู่แข่งหลักของตน

นอกจากนั้น ยังมีการข่มขู่ผู้ซื้อน้ำมันปิโตรเลียมจากรัสเซียและอิหร่านว่าถ้ายังไม่หยุดซื้อจะต้องถูกเก็บภาษีสูงด้วย การข่มขู่แบบนี้คงไม่เป็นที่รักของใคร หรือไทยสมัครใจรักเขา?