ดร.อดิสร นักเทคโนโลยีจากเนคเทคโหนกระแสไอที พาไปทำความรู้จัก Wearable Technology หรือเทคโนโลยีสวมใส่ได้
* ดร. อดิสร เตือนตรานนท์ นักวิจัยอาวุโส ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ, ที่ปรึกษา สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชั้นสูง สำนักงานคณะกรรมการนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมแห่งชาติ
ยุคปัจจุบัน เราเรียกว่าอยู่ในยุค Generation M ซึ่งทุกท่านทราบดีว่า ย่อมาจาก Mobile หรือบางคนอาจจะเหน็บแนบว่า M นี้อาจจะย่อมาจาก Me หรือยุคตามใจฉันหรือฉันเป็นศูนย์กลางของทุกอย่าง แต่อีกไม่นานเรากำลังจะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ ยุค Generation W ที่ W ย่อมาจาก Wearable เพราะว่า Wearable Technology หรือ เทคโนโลยีสวมใส่ได้
โดยเฉพาะในปีนี้เทคโนโลยีนี้กำลังอินเทรนด์สุดๆ และได้รับการตอบรับอย่างดีจากผู้คนมากกว่าปีที่ผ่านๆ มา ยกตัวอย่างเช่น ปัจจุบันผมเห็นเพื่อนๆ ใส่กำไลข้อมือที่มีสีสันสดใสสวยงาม มันสามารถติดตามกิจกรรมการเคลื่อนไหวของร่างกาย เพื่อดูว่าออกกำลังกายเพียงพอต่อวันหรือไม่
นอกจากเป็นอุปกรณ์ไฮเทคแล้วมันยังกลายเป็นแฟชั่นไปในตัวอีกด้วย มีมากมายหลากหลายแบบให้เลือกเช่นเดียวกับการที่เราเลือกใส่เครื่องประดับ ไม่ว่าจะเป็น นาฬิกาข้อมือ สร้อยคอ กำไล หรือแม้กระทั้งต่างหู โดยเฉพาะเมื่อมีการเปิดตัวของ Apple Watch ในต้นปีหน้าหรืออาจจะเป็นปลายปีนี้ก็ได้เพื่อให้ทันเทศกาลคริสต์มาสและปีใหม่ จะทำให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สวมใส่ได้เหล่านี้กลายเป็นกระแสแฟชั่นอย่างเต็มตัว
หรือที่ Steve Jobs บอกว่า Art ผสมผสานกับ Technology ได้อย่างลงตัวจะเป็นจริงมากขึ้นนั่นเอง มีการคาดการณ์ว่า รายได้จากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สวมใส่ได้จะขายตัวเป็น 5 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ หรือ ประมาณ 150,000 ล้านบาท ในอีกสองปีข้างหน้า ความจริงแล้วย้อนกลับไปเกือบ 50 ปีที่แล้ว เราก็เริ่มมีการพัฒนาเทคโนโลยีสวมใส่ได้ แต่ใช้ในทางการทหารเท่านั้น
เช่น แว่นตานักบินรบที่สามารถแสดงหน้าปัดและข้อมูลการบินบนแว่นตา โดยไม่ต้องก้มหน้ามองที่หน้าปัดเครื่องบินเลย เรียกว่า Head-Up display หรือ HUD แต่ในปัจจุบันเทคโนโลยีถูกนำมาใช้ในงานที่ใกล้ตัวเรามากขึ้น ตัวอย่างเช่น ใช้ในการทำงานที่ต้องการเรียกดูข้อมูลได้โดยไม่ต้องถอดถุงมือหรือในสถานที่อันตรายต่างๆ เช่น ในภารกิจดับไฟของนักผจญเพลิง หรือระหว่างขุดเจาะน้ำมัน
ถ้าเรามองลึกลงไปในตัวเทคโนโลยี จะเห็นได้ว่า มันประกอบด้วยส่วนประกอบ 3 ส่วนหลักๆ ได้แก่ เซ็นเซอร์ , จอแสดงผล, และหน่วยประมวลผล ซึ่งในแต่ละอุปกรณ์ก็จะมีส่วนประกอบดังกล่าวทั้งสามส่วนครบ เช่น Smart Watch หรือบ้างก็มีเพียงสองส่วน เช่น กำไลฟิตเน็ต จำพวก FitBit หรือ Nike fuel ส่วนหน่วยประมวลผลบางครั้งอาจจะไม่จำเป็นต้องมีที่ตัวอุปกรณ์ด้วยซ้ำ เนื่องจากสามารถส่งข้อมูลจากเซ็นเซอร์ไปประมวลผลด้วยระบบ Cloud ได้ทันที
น่าเสียดายที่ธุรกิจในบ้านเรายังมีการพัฒนาเทคโนโลยีในด้านนี้น้อยมาก แม้เราจะมีนักออกแบบแฟชั่นที่มีฝีมือ และตลาดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สวมใส่ได้ยังเปิดกว้างและมี Entry barrier ค่อนข้างน้อย เนื่องจากยังไม่นิยมสร้างผลิตภัณฑ์ของตนเองขึ้นมา แต่นิยมที่จะรอให้ผู้เล่นรายอื่น เช่น จีน มาผลิตของราคาถูกแล้วจึงนำเข้ามาขาย
ดังนั้น วงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีบ้านเราโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสร้างผู้ประกอบการใหม่ หรือ Startup ต้องการการปฏิรูปอย่างเป็นรูปธรรมและเห็นผลทันที มิฉะนั้น ประเทศไทยจะไม่มีวันมีที่ยืนในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ของโลกในอนาคตอย่างแน่นอน
