คู่สร้างสรรค์'นวัตกรรม'

บุษกร ภู่แส รายงาน

ปัจจุบันผู้ประกอบการจำนวนมากยังตีโจทย์ไม่แตกว่า การออกแบบ "ไม่ใช่" แค่ความสวยงาม แต่เป็นเรื่องของการแก้ปัญหาที่จะช่วยให้การทำธุรกิจดำเนินไปอย่างราบรื่น

ห้องสมุดวัสดุเพื่อการออกแบบของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) จึงได้จับคู่ "นักออกแบบ-ผู้ผลิตวัสดุไทย" จำนวน 4 คู่ ให้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความรู้และศึกษาแนวคิดในการออกแบบผลิตภัณฑ์กับวัสดุที่แปลกและแตกต่างกัน ภายใต้โครงการ The Cooperation คู่สร้าง(สรรค์) เป็นระยะเวลา 9 เดือน

คู่แท้ (ทางธุรกิจ)

ทั้ง 4 นักออกแบบและ 4 ผู้ผลิตวัสดุไทย ตกลงร่วมหัวจมท้ายกันในโครงการสร้างเครือข่ายผู้ผลิตวัสดุไทยกับนักออกแบบ ต่างก็มีความหวังที่จะสรรสร้างทายาทแห่งอนาคต ที่ “ใช่ที่สุด” สำหรับคู่ของตัวเอง ซึ่งอาจหมายถึง “ผลิตภัณฑ์ใหม่” ที่มีศักยภาพสูงสุดหรือก้าวไกลไปถึง “การเปิดประตูบานใหม่” ที่จะต่อยอดไปเป็นธุรกิจได้อีกไม่รู้จบ

4 คู่แท้ทางธุรกิจ ได้แก่ ผ้าใยกัญชง (DD Nature Craft) & พิพัฒน์ อภิรักษ์ธนากร ดีไซเนอร์อีโคชอป, โฟมเพื่อการก่อสร้าง (Polyfoam Manufacturing) & พงศธร ละเอียดอ่อน (FiF Design Studio), โมเสคโพลีเมอร์ (Sonite Innovative Surface) & อภิรัฐ บุญเรืองถาวร (+Sense) และ วัสดุแปรรูปจากไม้ไผ่ (Pimtha) & ศรัณย์ อยู่คงดี (SARRAN)

โครงการนี้ทำให้ดีไซเนอร์และผู้ประกอบการได้เรียนรู้ซึ่งกันและกันมากขึ้น แม้จะเป็นแค่ต้นแบบแต่ก็ทำให้เห็นแนวทางหรือโอกาสทางธุรกิจต่อไปในอนาคตได้เป็นอย่างดี แทนการนั่งคิดคนเดียวสู้ออกมาหาพันธมิตรที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านทำให้ธุรกิจสามารถต่อยอดไปได้ ส่งผลดีต่อภาพรวมของธุรกิจและการออกแบบในประเทศให้มีขีดความสามาถในการแข่งขันกับสินค้าจากต่างประเทศได้มากขึ้น

"การเข้ามาร่วมโครงการนี้ทำให้เราเรียนรู้ถึงกรอบวิธีคิด กระบวนการออกแบบและมุมมองต่อการบริโภคที่แตกต่างกัน เพื่อนำไปสู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ที่สามารถตอบโจทย์ทุกด้านอย่างลงตัว ทั้งในเชิงการผลิต การใช้งานและเชิงพาณิชย์ แม้ว่าจะไม่ประสบผลสำเร็จออกมาเป็นชิ้นงานที่สมบูรณ์แบบ แต่สามารถนำแนวคิดดังกล่าวไปต่อยอดในการทำเฟอร์นิเจอร์จากโมเสคได้ในอนาคต" ไพรพรรณ วิเศษจินดา ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจ SONITE กล่าว

ค้นหาไอเดียปูทาง

ขณะเดียวกันอภิรัฐ บุญเรืองถาวร นักออกแบบเฟอร์นิเจอร์ บอกว่า หลังจากเข้าร่วมงานได้มีโอกาสเรียนรู้วัสดุในการออกแบบที่แปลกและแตกต่างจากสิ่งที่เคยออกแบบ เพราะต้องคำนึงถึงโอกาสความเป็นไปได้จริงในการผลิตด้วยการใส่กระบวนการทางอุตสาหกรรมเข้าไป แทนที่จะใช้แรงงานคนในการทำงานภายใต้ค่าแรงงานที่เพิ่มขึ้น ดังนั้น ฝ่ายผลิตกับนักออกแบบจำเป็นต้องทำงานร่วมกันเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในกระบวนการผลิตสูงสุด

ส่วนคู่ของเจ้าของสินค้าผ้าใยกัญชง กับพิพัฒน์ ดีไซเนอร์คนดัง ได้แลกเปลี่ยนแนวคิดในการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ใช้สื่อสารกับกลุ่มลูกค้าเพื่อให้เห็นถึงคุณสมบัติของเส้นใยกัญชง ผ่านฉากบังแดดภายในห้องหรืออาคารด้วยการปลูกมอส และต้นตีนตุ๊กแกบนผืนผ้าใยกัญชง แทนการผลิตสินค้าที่ทำจากใยกัญชงเข้าไปในสปา เนื่องจากเล็งเห็นถึงโอกาสที่สื่อสารกับกลุ่มผู้บริโภคส่วนใหญ่ที่ไม่ค่อยรู้จักเส้นใยกัญชง

ขณะที่คู่ของโฟมเพื่อการก่อสร้าง ได้ไอเดียในการพัฒนาโฟมมาเป็นอุปกรณ์ป้องกันความร้อนและกันกระแทกให้กับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ จากไอเดียเดิมที่ต้องการพัฒนาเป็นกล่องบรรจุอาหารกันน้ำเพื่อผู้ประสบภัยน้ำท่วม แต่เมื่อศึกษาพบว่าความเป็นไปได้ทางธุรกิจมีน้อย จึงหันมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยไม่รู้สึกว่าโฟมเป็นผู้ร้ายที่ทำลายสิ่งแวดล้อมอีกต่อไป

ส่วนคู่สุดท้ายเจ้าของวัสดุแปรรูปจากไม้ไผ่ ซึ่งดีไซเนอร์ได้พัฒนาเทคนิคต่างๆ มาสร้างลวดลายบนไม้ไผ่ เช่น การเผาไฟ การนำเทคนิคใช้แผ่นแมทาลิกไปผสมกับไม้ไผ่ แต่จบลงด้วยการนำเทคนิคงานสานขึ้นรูปมาใช้ทำเป็นลาย ด้วยการแกะเป็นชิ้น เพื่อทำให้เหมือนงานสาน แล้วจัดเรียนรูปแบบใหม่ พร้อมกับทำในรูปแบบเดียวกับการย้อมกกมาใช้ทำให้สีตัดกันลงตัว