"สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล" ถามเหตุผลอธิการฯมธ. ใช้เกณฑ์อะไรในลงโทษหนัก โดยจะไม่ให้ได้บำเหน็จอายุงาน20ปี
เพจเฟซบุ๊คของ "สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล" อดีตอาจารย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้โพสต์แสดงความเห็นแย้ง นายสมคิด เลิศไพฑูรย์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรณีออกคำสั่งไล่ออก โดยสรุป ระบุว่า คุณสมคิดกล่าวว่า ความผิดเรื่องไม่มาสอนหนังสือของผม "มีโทษสถานเดียวคือไล่ออก" ไม่ถูกต้อง
โดยยกคำสั่งไล่ออก อ้างมาตรา ๕๑ ใน พรบ.ข้าราชการพลเรือนสถาบันอุดมศึกษา ๒๕๔๗ และข้อ ๕๔, ๕๗, ๖๑(๒)(๘) ของข้อบังคับว่าด้วยวินัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ๒๕๕๕ มาตรา ๕๑ พรบ.ข้าราชการฯ ไม่มีอะไร คือเพียงแต่ระบุว่า "เมื่อผลการสอบสวนปรากฏว่าผู้ถูกสอบสวนทำผิดวินัย ให้ผู้บังคับบัญชาลงโทษตามควรแก่กรณี" ตามข้อบังคับของหน่วยงาน ในทีนี้ ก็คือให้ลงโทษตาม "ข้อบังคับว่าด้วยวินัย" ของมหาวิทยาลัยที่อ้างตามมา
ทีนี้ ข้อ ๕๗ และ ๖๑(๒)(๘) ในข้อบังคับวินัยฯที่อ้าง ความจริงเป็นเพียงขยายความประกอบ นั่นคือ ข้อ ๕๗ ให้อธิการบดีเป็นคนสั่งลงโทษกรณีผิดวินัยร้ายแรง และข้อ ๖๑(๒)(๘) เป็นการให้อำนาจสั่งลงโทษที่มีผลย้อนหลังขึ้นไปจากวันที่ลงคำสั่งได้
ข้อสำคัญจริงๆของการลงโทษนี้ คือข้อ ๕๔ ของข้อบังคับวินัยฯ จะเห็นว่า ข้อบังคับระบุชัดเจนว่า เรืองผิดวินัยร้ายแรงนั้น ให้ "ลงโทษปลดออกหรือไล่ออกจากราชการแล้วแต่กรณี" นั่นคือ ให้ "อ๊อพชั่น" มหาวิทยาลัย ทีจะปลดออก โดยมีบำเหน็จ หรือจะไล่ออกโดยไม่ให้บำเหน็จ ก็ได้ ไม่ใช่ "มีโทษสถานเดียวคือไล่ออก" อย่างที่คุณสมคิดพูดแต่อย่างใด
มิหนำซ้ำ ยังระบุด้วยซ้ำว่า "การพิจารณาลงโทษไล่ออกนั้น ถ้ามีเหตุอันควรลดหย่อนจะนำมาประกอบการพิจารณาลดโทษก็ได้ แต่ห้ามมิให้ลดโทษลงต่ำกว่าปลดออก" พูดง่ายๆ คือต่อให้โทษถึงไล่ออก ก็ลดเหลือปลดออกได้ แต่ประเด็นสำคัญคือ โทษไล่ออกน่ะ มาได้ยังไงแต่แรก? คือใช้อะไรเป็นเกณฑ์ว่าต้องไล่ออกแน่ๆ?
ดังที่ผมเขียนอธิบายไปแล้วว่า ผมทำงานติดต่อกันมาโดยปกติตลอดกว่า ๒๐ ปี ต่อให้สมมุติยอมรับว่า ตอนนี้ผม(เพิ่ง)ทำผิด คือไม่มาสอน ด้วยสาเหตุอะไร ทั้งคุณสมคิดและมหาวิทยาลัยย่อมรู้ดีอยู่ ต้องลงโทษ อะไรคือเหตุผลว่า จะต้องถึงกับตัดสิทธิ์ของผมที่จะได้รับค่าตอบแทนจากน้ำพักน้ำแรงกว่า ๒๐ ปีของผม คือเงินบำเหน็จซึงเป็นการตอบแทนสะสมของการทำงานติดต่อกันมานั้น? การเพิ่งไม่มาสอนในตอนนี้ หลังจากสอนมากว่า ๒๐ ปี เป็นโทษขนาดต้องตัดสิทธิ์ขนาดนั้นเลยหรือ? บอกตรงๆว่า ผมนึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่า มีเหตุผลถึงขนาดนั้นได้อย่างไร
