ยืนไม่รับฟ้อง'เสถียร'ฟ้องรมว.กลาโหม-พวก

ศาลอ่านคำสั่งของนายวิษณุ วรัญญู ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุดและเจ้าของสำนวน และองค์คณะคดีหมายเลขดำ 205/2556 ไม่รับฟ้อง คดีที่พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม ยื่นฟ้อง รมว.กลาโหม และคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง เป็นผู้ถูกฟ้องที่ 1-2 เมื่อปี 2556 เรื่องเป็นเจ้าหน้าที่รัฐกระทำการไม่ชอบด้วยกฎหมาย

โดยผู้ฟ้อง ระบุว่า รมว.กลาโหมกับพวก มีคำสั่งกระทรวงกลาโหม (เฉพาะ) ที่ 488/2555 ลว 8 พ.ย.55 แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง กรณีกล่าวหาผู้ฟ้อง ขณะเป็นปลัดกระทรวงกลาโหมเมื่อปี 2555 ที่เป็นนายทหารสัญญาบัตร กระทำการเข้าข่ายผิดวินัย เนื่องจากคำสั่งดังกล่าวได้ทำการภายหลังที่ผู้ฟ้องพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุเกษียณอายุราชการแล้วในวันที่ 30 ก.ย.55 ซึ่งผู้ฟ้องไม่ได้เป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจกฎหมายฝ่ายทหารแล้ว ดังนั้นคำสั่งดังกล่าว จึงเป็นการดำเนินการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทำให้ผู้ฟ้องได้รับความเดือดร้อนเพราะเป็นการละเมิดสิทธิ ขณะที่คำสั่งนั้นยังไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่ามีการกระทำผิดวินัยหรือมีข้อเท็จจริงที่จะเป็นมูลเหตุ จึงขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งดังกล่าว

ซึ่งศาลปกครองกลางมีคำสั่งเมื่อวันที่ 30 ม.ค.56 ไม่รับฟ้องคดีไว้พิจารณาและให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ เนื่องจากเห็นว่า เมื่อคำสั่งดังกล่าวของผู้ถูกฟ้องดำเนินการเรื่องตรวจสอบข้อเท็จจริงว่า การกระทำของผู้ฟ้อง มีมูลเป็นความผิดวินัยทหาร หรืออาญาหรือไม่ ซึ่งหากดำเนินการแล้วมีมูลความผิดทางด้านวินัยก็ให้ดำเนินการสอบสวนทางวินัย และสรุปสำนวนพร้อมความเห็นแล้วรายงานผลให้ผู้ถูกฟ้องจึงถือเป็นเรื่องดำเนินการเกี่ยวกับวินัยทหาร ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยวินัยทหาร พ.ศ.2476 การที่ผู้ฟ้องนำคดีมาฟ้อง จึงไม่อยู่ในอำนาจศาลปกครองที่จะพิจารณาพิพากษา

ต่อมาผู้ฟ้องยื่นอุทธรณ์ว่า ผู้ฟ้องไม่ใช่นายทหารที่มีตำแหน่งราชการประจำ จึงไม่อยู่ภายใต้บังคับคำสั่งดังกล่าวและไม่อยู่ภายใต้การบังคับของกฎหมายวินัยทหาร

ศาลปกครองสูงสุด พิจารณาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องแล้ว เห็นว่า การที่ผู้บังคับบัญชาจะลงโทษผู้ใต้บังคับบัญชาในความผิดวินัยทหาร จะต้องสอบสวนให้ได้ข้อเท็จจริงก่อน และเมื่อสอบสวนว่ามีการกระทำที่เป็นความผิดวินัยทหารแล้วจึงจะลงโทษตามความร้ายแรง ซึ่งการแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง ฯ จึงเป็นกระบวนการหนึ่งในการดำเนินการเกี่ยวกับวินัยทหาร และเป็นกระบวนการเดียวกัน กับการดำเนินการเกี่ยวกับวินัยทหารไม่อาจแยกออกจากความผิดวินัยทหารได้ ดังนั้นการฟ้องคดีเกี่ยวกับความชอบในการออกคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนฯ จึงเป็นการการฟ้องเกี่ยวกับวินัยทหาร ที่ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 มาตรา 9 วรรคสอง (1) กำหนดว่าไม่อยู่ในอำนาจของศาลปกครอง จึงไม่อาจรับคดีไว้พิจารณา อุทธรณ์ของผู้ฟ้องไม่ขึ้น ที่ศาลปกครองชั้นต้นไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา ศาลปกครองสูงสุดเห็นพ้องด้วย จึงมีคำสั่งยืนตามศาลปกครองชั้นต้น