'ทนายวิญญัติ' ชี้รากเหง้า 'ผลไม้พิษ' จะยึดทรัพย์ 'ทักษิณ' 2 รอบ ตอนปี 49 คตส.เร่งยึด 7.6 หมื่นล้าน ก่อนศาลฎีกาพิพากษา ไม่ประสานคลังตัดภาษี
เมื่อวันที่ 20 พ.ย. 2569 นายวิญญัติ ชาติมนตรี ทนายความผู้รับมอบอำนาจจากนายทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ในคดีฟ้องกรมสรรพากร กรณีถูกอายัดทรัพย์สินในคดีโอนหุ้น "ชินคอร์ป" 1.7 หมื่นล้านบาท โพสต์เฟซบุ๊กระบุว่า อดีตนายกฯทักษิณเป็นคนเดียวในประเทศไทยและสากลโลก ที่จะต้องเสียภาษีจากเงินได้ก้อนเดียวกัน ถึง 2 ครั้ง หรือ?
จากกรณี เมื่อวันที่ 16 พ.ย. 2569 ตามที่ศาลภาษีอากรกลาง คดีหมายเลขดำที่ ภ.59/2569 มีคำสั่งยกคำร้องของนายทักษิณ ชินวัตร โจทก์ โดยคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวขอให้ชะลอการขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ยึดเพื่อนำเงินไปชำระภาษีจากการขายหุ้นบริษัทชินคอร์ปฯ ไว้จนกว่าศาลจะมีคำพิพากษา นั้น
ด้วยความเคารพต่อคำวินิจฉัยของศาล จำเป็นต้องอุทธรณ์คำสั่งเนื่องจากเห็นว่าการปรับบทกฎหมายของศาลมีความคลาดเคลื่อน ดังนี้
1. ที่ศาลวินิจฉัยว่านายทักษิณไม่มีอำนาจขอคุ้มครองชั่วคราว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 (2) เพราะนายทักษิณมิใช่โจทก์ผู้ฟ้องคดี แต่เป็นบุคคลที่กรมสรรพากรใช้อำนาจตามประมวลรัษฎากร มาตรา 12 สั่งยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของโจทก์เพื่อชำระหนี้ภาษีตามคำพากษาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร คดีหมายเลขแดงที่ 6890/2568 จึงเป็นกระบวนการที่อยู่ในชั้นบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ภาค 4 ลักษณะ 2 ว่าด้วย การบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง ไม่อาจนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ภาค 4 ลักษณะ 1 ว่าด้วย วิธีการคุ้มครองชั่วคราว มาใช้บังคับกับชั้นบังคับคดีได้ นั้น
ก่อนที่จะไปชี้ขาดว่านายทักษิณเป็นโจทก์ผู้ฟ้องคดี และมีอำนาจขอคุ้มครองชั่วคราวตามประมวลตามกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 (2) หรือไม่ นั้น
เบื้องต้นมีข้อพิจารณาว่า มีคำพิพากษาถึงที่สุดเกี่ยวกับภาษีการขายหุ้นบริษัทชินคอร์ปฯ อีก 2 เรื่อง ซึ่งเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับคดีนี้ หากแต่มีประเด็นข้อพิพาทแตกต่างกัน กล่าวคือ
คำพากษาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร ในคดีหมายเลขแดงที่ 6890/2568 วันที่ 14 สิงหาคม 2568 ซึ่งมีประเด็นข้อพิพาทว่า การประเมินภาษี17,000 ล้านบาท จากการขายหุ้นบริษัทชินคอร์ปฯ ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่
คำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีหมายเลขแดงที่ อม.1/2553 วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 ซึ่งมีประเด็นข้อพิพาทว่า นายทักษิณร่ำรวยผิดปกติหรือไม่
คำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร คดีหมายเลขแดงที่ 6890/2568 เป็นอันถึงที่สุด โดยศาลฎีกายกคำฟ้องของนายทักษิณที่ขอให้เพิกถอนการประเมินของกรมสรรพากรที่ให้นายทักษิณชำระภาษี 17,000 ล้านบาท โดยฟังว่าการประเมินภาษีเงินได้นายทักษิณโดยที่กรมสรรพากรโดยมิได้ออกหมายเรียกนายทักษิณเพื่อตรวจสอบไต่สวนการชำระภาษีตามประมวลรัษฎากร แต่ไปออกหมายเรียกนายพานทองแท้และนางสาวพินทองทา ถือว่าการประเมินชอบด้วยกฎหมาย เพราะถือว่านายพานทองแท้และนางสาวพินทองทาเป็นตัวแทนของนายทักษิณ จึงยกคำฟ้องของนายทักษิณ ซึ่งนายทักษิณก็ยอมรับตามนั้นว่า การประเมินภาษีถูกต้องตามที่ศาลฎีกาวินิจฉัย
แต่คดีหมายเลขดำที่ ภ.59/2569 นายทักษิณฟ้องกรมสรรพากร ต่อศาลภาษีอากรกลางที่พิพาทกันอยู่ขณะนี้ ต้องเข้าใจเสียก่อนว่า นายทักษิณไม่ได้โต้แย้งว่าการประเมินภาษีไม่ถูกต้อง แต่สิ่งที่เห็นว่าไม่ถูกต้อง คือ การยึดและอายัดทรัพย์เพื่อนำไปชำระภาษีตามการประเมินต่างหาก ที่กรมสรรพากรไม่มีอำนาจยึดแล้ว
เพราะรายได้ทั้งหมด รวมถึงส่วนที่ต้องนำมาชำระภาษี คตส. ยึดไปหมดแล้วตั้งแต่ปี 2549 ยึดก่อนที่จะมีคำพิพากษาศาลฎีกามารองรับเสียอีก คำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีหมายเลขแดงที่ อม.1/2543 มาช้ากว่าอำนาจ คตส. ถึง 4 ปี โดยสั่งให้รายได้ทั้งหมดตกเป็นของแผ่นดินไปแล้วทั้งสิ้น รัฐจะมายึดทรัพย์ซ้ำซ้อนอีกไม่ได้ หากให้มีการยึดทรัพย์ในคดีหมายเลขดำที่ ภ.59/2569 นี้ได้อีก เท่ากับในประเทศไทยและในสากลโลก มีนายทักษิณคนเดียวที่ต้องเสียภาษีจากรายได้เดียวกัน ถึง 2 ครั้ง เช่นนี้ยังจะถือว่ารัฐใช้หลักคุณธรรมในการจัดเก็บภาษีเช่นนั้นหรือ เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดความยุติธรรมหรือไม่
สิ่งที่สร้างความสับสนอยู่ในขณะนี้เป็นเพราะในปี 2549 คตส. เร่งยึดทรัพย์นายทักษิณให้มากที่สุดโดยไม่ดูว่ามีกฎหมายหรือคำพิพากษาศาลฎีการองรับหรือไม่
“ยึดไว้ก่อน ผลักภาระให้จำเลยไปหาความเป็นธรรมเอาเองทีหลัง”
ทว่า จำนวนเงินที่ คตส. ยึดอายัดทั้งหมดเป็นเงินถึง 76,261 ล้านบาท คตส. เร่งยึดทรัพย์โดยไม่ประสานกระทรวงการคลังเพื่อตัดแบ่งส่วนที่เป็นภาษีเข้าคลัง ทั้งที่เป็นรัฐเหมือนกัน ควรต้องหักล้างกันเอง ต่อมาเมื่อศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร คดีหมายเลขแดงที่ 6890/2568 พิพากษาว่าการประเมินภาษีของกรมสรรพากรชอบแล้ว กรมสรรพากรก็จะมายึดทรัพย์จากนายทักษิณเพิ่มอีก เหตุการณ์บังคับใช้กฎหมายเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์
กรมสรรพากรรู้อยู่เต็มอกว่าเป็นการเรียกเก็บภาษีซ้ำซ้อน มิอาจทำได้ แต่ถ้าเจ้าหน้าที่ไม่ปฏิบัติตามก็จะเดือดร้อน(เหมือนที่เคยมีการประชุมเมื่อเดือนมีนาคม 2560) จึงมีเพียงศาลยุติธรรมเท่านั้น ที่จะเป็นที่พึ่งสุดท้ายในการผดุงความยุติธรรม พิจารณาตามข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงที่ถูกต้อง เพราะคำพิพากษาที่รับรองการประเมินภาษี ไม่ได้ทำให้ข้อพิพาทเรื่องวิธีการบังคับชำระภาษีหมดไปโดยอัตโนมัติ
นอกจากนี้ เหตุการณ์ที่ยืนยันได้ว่า คตส. ใช้อำนาจจากคณะรัฐประหารยึดทรัพย์โดยลุแก่อำนาจ แม้ต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง มีคำสั่งให้คืนเงิน 30,247 ล้านบาท แก่นายทักษิณ เพราะศาลเห็นว่าเงินและทรัพย์สินส่วนดังกล่าวเป็นมูลค่าหุ้นหรือกรรมสิทธิ์ที่มีอยู่แต่เดิม(ต้นทุน) ก่อนเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และไม่ได้เกิดจากการใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบในตำแหน่ง เห็นว่าไม่เข้าข่ายร่ำรวยผิดปกติ แต่ก็มิวายที่ คตส. กับนักวิชาการบางพวก มักอ้างว่า ศาลอุตส่าห์เมตตาคืนเงินให้บางส่วนแล้ว ซึ่งเป็นการพูดไม่ครบ เบี่ยงประเด็นให้อดีตนายกฯ เป็นผู้ร้ายต่อไป เพราะความจริงแล้ว ศาลก็ยึดเงินต้นทุนนั้นไม่ได้
เมื่อนายทักษิณ ถูกยึดและอายัดทรัพย์เพื่อชำระภาษีค้าง เป็นการยึดและอายัดทรัพย์ซ้ำซ้อน ซึ่งในชั้นตรวจคำฟ้อง ย่อมเห็นแล้วว่านายทักษิณถูกโต้แย้งสิทธิแล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 จึงรับคำฟ้องของนายทักษิณไว้พิจารณา ฐานะคู่ความในคดี ชัดเจนว่านายทักษิณเป็นโจทก์ผู้ฟ้องคดีที่ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนการยึดและอายัดที่มิชอบ ข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของคดีนี้ คือ กรมสรรพากร จำเลย จงใจออกคำสั่งยึดและอายัดทรัพย์ของโจทก์อันมีลักษณะเป็นการละเมิดต่อโจทก์
นายทักษิณ ย่อมมีอำนาจร้องขอต่อศาลให้มีคำสั่งห้ามชั่วคราวจนกว่าจะมีคำพิพากษา มิให้จำเลยกระทำซ้ำหรือกระทำต่อไปซึ่งการละเมิดหรือการกระทำที่ถูกฟ้องร้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 (2) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอาการและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2548 มาตรา 17
คำสั่งยกคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราว จึงยังมีข้อโต้แย้งจากฝ่ายโจทก์ ว่า คำสั่งเป็นไปตามหลักกฎหมายหรือไม่
ข้อพิจารณาประการสำคัญอึกประการ คือ หากเป็นกรณีว่า นายทักษิณมิได้ถูกยึดหรืออายัด “เงินที่ได้จากการขายหุ้นให้ตกเป็นของแผ่นดิน” เช่นนี้แล้ว กรมสรรพากรย่อมมีอำนาจยึดทรัพย์ของนายทักษิณเพื่อนำไปชำระภาษีที่ประเมินไว้ได้ตามประมวลรัษฎากร อันถือว่าเป็นชั้นบังคับคดีตามที่ศาลภาษีอากรวินิจฉัย
2. ส่วนที่ศาลภาษีอากรกลางวินิจฉัยว่า นายทักษิณสามารถยื่นคำร้องขอให้งดการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอาการและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2548 มาตรา 17 น่าจะไม่ถูกต้องด้วยเหตุผลเดียวกันคือ คดีนี้ยังอยู่ในชั้นคุ้มครองชั่วคราว หาใช่ชั้นบังคับคดีไม่
ข้อพิจารณาประการสำคัญ คือ หากเป็นกรณีว่า นายทักษิณมิได้ถูกยึดหรืออายัด “เงินที่ได้จากการขายหุ้นให้ตกเป็นของแผ่นดิน” ไว้เลย เช่นนี้แล้ว กรมสรรพากรย่อมมำอำนาจยึดทรัพย์ของนายทักษิณเพื่อนำไปชำระภาษีที่ประเมินไว้ได้ตามประมวลรัษฎากร อันถือว่าเป็นชั้นบังคับคดีตามที่ศาลภาษีอากรวินิจฉัย
ด้วยความเคารพต่อคำสั่งศาลภาษีอากรกลาง นายทักษิณ ในฐานะโจทก์ในคดี มีความจำเป็นที่จะต้องอุทธรณ์คำสั่งยกคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราว เพื่อขอความเป็นธรรมแก่ตนเอง และเพื่อเป็นการยืนยันหลักการทางกฎหมาย ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน กับกรณีของการยึดทรัพย์เพื่อชำระภาษีซ้ำซ้อน ทั้งที่มีการริบเงินได้พึงประเมินทั้งหมดให้ตกเป็นของแผ่นดินไปแล้ว
รัฐมีอำนาจจัดเก็บภาษีและประชาชนมีหน้าที่เสียภาษีตามกฎหมาย แต่การใช้อำนาจบังคับชำระภาษีก็ต้องอยู่ภายใต้ความชอบด้วยกฎหมายและตรวจสอบได้เช่นเดียวกัน
ไม่ว่าคุณเป็นใคร หากถูกกระทำแบบนี้บ้าง พวกคุณจะรับได้ไหม ??





