‘ม็อบ-ส้ม’ เปิดสงครามตัวแทน เขย่า ‘โสภณ’ สะเทือน ‘รัฐบาลน้ำเงิน’

กลายเป็นการเปิดฉากสู้กันแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน โดยสมบูรณ์ ระหว่าง “ฝ่ายค้าน” นำโดย “พรรคประชาชน” กับ “โสภณ ซารัมย์” ประธานสภาฯ ในฐานะตัวแทนฝ่ายสีน้ำเงิน

หลัง “ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ” ผู้นำฝ่ายค้านในสภาฯ เผยว่า ให้ฝ่ายกฎหมายศึกษาแนวคำวินิจฉัยของ “วิธูร คลองมีคุณ” ประธานศาลอุทธรณ์ ที่ระบุสิทธิของประชาชน ที่ได้รับผลกระทบจาก กรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ที่ทำให้เกิดการทุจริตเลือก สว. ถือเป็น “ผู้เสียหาย” ฟ้อง กกต. ต่อศาลได้ ก่อนประยุกต์ใช้กับกรณี “ประธานรัฐสภา”

ต้องยอมรับว่าเหตุที่เป็นฟางเส้นสุดท้าย ที่ทำให้ “ฝ่ายค้าน” ไม่ทน คือ กรณีที่ “ประธาน-โสภณ” ออกโรงปกป้อง “รัฐบาลสีน้ำเงิน” ของ “อนุทิน ชาญวีรกูล” นายกรัฐมนตรี แบบถี่ยิบในช่วงที่ผ่านมา ทั้งกรณีเห็นชอบแนวปฏิบัติให้ กรรมาธิการ (กมธ.) ทำงาน ซึ่งถูกวิจารณ์ว่าเป็น กฎเหล็กบีบให้ “ฝ่ายค้าน” ทำงานตรวจสอบรัฐบาลได้ยากมากขึ้น

ออกหน้าการันตีความรับผิดชอบของ “อนุทิน” ในวันที่ถูกฝ่ายค้าน ทวงให้ตอบกระทู้สดต่อสภาฯ ยังไม่นับการใช้แท็กติก “ประมุขฝ่ายนิติบัญญัติ” เป็นเกราะกำบัง “ศักดิ์สยาม ชิดชอบ” แกนนำพรรคภูมิใจไทย ผ่านการดองเรื่องส่งศาลฎีกา เพื่อตั้งกรรมการไต่สวนอิสระ สอบ “กรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ” (ป.ป.ช.) ที่ไม่รับตรวจสอบ “ซุกหุ้น-ศักดิ์สยาม” ไว้กว่า 5 เดือน

ซึ่งเรื่องนี้ “เท้ง-ณัฐพงษ์” ชี้เจตนาว่า ใช้อำนาจเตะถ่วง บิดเบือนกลไกการตรวจสอบถ่วงดุล

และล่าสุด คือ “ปัดตก” ร่างกฎหมายยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 41 ที่ “ประชาชน” เข้าชื่อเกือบ 6 หมื่นรายชื่อยื่นเสนอต่อสภาฯ เมื่อ 1 ตุลาคม เพราะไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ หมวดสิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย และหมวดหน้าที่ของรัฐ

หนังสือที่ลงลายมือชื่อ “ศิโรจน์ แพทย์พันธุ์” เลขาธิการสภาฯ ที่อ้างถึง “ประธานสภาฯ” ถูกตีความว่าตัดสิทธิ “ประชาชน” ที่รัฐธรรมนูญรับรองต่อกระบวนการเข้าชื่อเสนอร่างกฎหมาย โดยสิ่งที่ “โสภณ” ทำในประเด็นนี้ กลายเป็นพฤติกรรมที่แสดงให้เห็นถึง การปฏิเสธ “แคมเปญลบมรดกรัฐประหาร 6 ตุลา” ที่ องค์กรภาคประชาชน ที่ร่วมขับเคลื่อนกับ “ฝ่ายการเมือง” ตั้งใจล้าง มรดกบาป เพื่อยกระดับ “ประชาธิปไตย” ของประเทศ

ทำให้ “องค์กรภาคประชาชน” เตรียมเคลื่อนไหวเรียกร้องที่ “รัฐสภา” ในวันที่ 10 พฤศจิกายน นี้ อีกทางเพื่อกดดันให้ “โสภณ” ทบทวนคำวินิจฉัย

กับแรงปะทะทั้งจากในสภาฯ โดย “ฝ่ายค้าน” และ นอกสภาฯ ผ่าน องค์กรภาคประชาชน เป็นสิ่งที่ “โสภณ” ตระหนักดีถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น เพราะแม้จะอ้างอำนาจที่มีตามข้อกำหนด หรือ กฎหมาย ทว่าหากไม่ทำอะไร อาจกลายเป็น “น้ำผึ้งหยดเดียว” และกระทบต่อ “รัฐบาลสีน้ำเงิน” ได้

ทำให้ได้เห็นภาพ ทีมข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาฯ นำโดย “ศิโรจน์ แพทย์พันธุ์” ออกมารับเผือกร้อน ชี้แจง แก้ต่างแทน “โสภณ” ทั้ง 1.แนวทางปฏิบัติของ กมธ. และ 2. การไม่รับ ร่างกฎหมายยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 41 เผื่อหวังทุเลาความขุ่นเคือง และความไม่พอใจของ “ฝ่ายค้าน-ภาคประชาชน” ก่อนจะกลายเป็นไฟลาม

อย่างกรณี ไม่รับ ร่างกฎหมายยกเลิกมรดกบาป ของ คณะรัฐประหาร 6 ตุลาคม 2519 เลขาธิการสภาฯ  “ศิโรจน์”   แถลง ไม่ปิดทางประชาชน ยื่นแก้ไขกฎหมาย ทว่าต้องทำให้ถูกต้องตามระเบียบ หลังตรวจสอบเนื้อหาแล้วพบว่า แม้ชื่อร่างบอกว่า “ยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครอง” แต่เนื้อใน คือ “แก้ไขประมวลกฎหมายอาญามาตราต่างๆ” ดังนั้นฝ่ายสภาฯ พร้อมส่งเจ้าหน้าที่ไปทำความเข้าใจและช่วยเหลือ ยกร่างให้ถูกต้อง เพื่อไม่ให้ความตั้งใจสูญเปล่า

ทว่าการสื่อความนี้ “ภาคประชาชน” รวมถึง “พรรคสีส้ม” รู้ดีว่า เอาเข้าจริงอาจไม่ถูกตอบรับ ทั้งจาก กลไกบรรจุวาระ หรือ พิจารณาในชั้นวาระแรกของสภาฯ เพราะด้วยไส้ในเนื้อหาที่กินความถึงการแก้ไขประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ซึ่งก่อนหน้านี้ ปี 2564 สมัยพรรคก้าวไกล นำโดย “พิธา ลิ้มเจริญรัตน์” เป็นหัวหน้า เคยยื่นแก้ไขประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 แต่ถูกปัดตก โดย ประธานสภาฯ ที่ชื่อ “ชวน หลีกภัย”

พร้อมมีเหตุผล ซึ่งเห็นชอบตามความเห็นของ “ฝ่ายกฎหมายสภาฯ” ว่า เข้าข่ายขัดหรือแย้งกับรัฐธรรมนูญ มาตรา 6 ที่ระบุว่า “องค์พระมหากษัตริย์ทรงดำรงอยู่ในฐานะอันเป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะละเมิดมิได้” แถมซ้ำเป็นประเด็นให้ “พรรคก้าวไกล” ถูกยุบ และ 44 สส.อดีตพรรคก้าวไกล ถูกสอบจริยธรรม

ดังนั้นเมื่อกระบวนการเปลี่ยนมือ จาก “สส.” เป็นภาคประชาชน แต่สาระยังเป็นเนื้อเดียวกัน ดังนั้นการวินิจฉัย “ไม่รับ” จึงเป็นสิ่งที่ทำตามแนวทางที่สภาฯ เคยมีมา แต่ในยุคนี้ ที่ “แรงกดดัน-เสียงด่าจากสังคม” เป็นสิ่งที่ขับเคลื่อนข้อเรียกร้องได้ดีกว่า “เสียงในสภาฯ” จึงเห็นภาพการเปิดศึกชน “โสภณ” ฐานะตัวแทน “ค่ายน้ำเงิน”

ซึ่งไม่ใช่แค่เรื่องของกฎหมาย หรือ ระเบียบสภาฯ แต่คือ “สงครามตัวแทน” ที่หาก “สภาน้ำเงิน” ไม่ตั้งรับให้ดี อาจสะเทือนไปถึงเสถียรภาพทางการเมืองของ “รัฐบาลสีน้ำเงิน” ทั้งระบบหลังจากนี้