‘น้ำเงิน’ เดินแรง ผวา ‘ศาลฎีกา’ เย้ยฟ้า ท้าดิน ยืมมือเซฟคดีสว.

“ระบอบสีน้ำเงิน”  มาไกลเกินย้อนกลับ สร้างเงื่อนไขช่วงชิงการนำในเชิงอำนาจได้แบบเบ็ดเสร็จ ยิ่งอยู่สูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องรักษาสถานะ และกลไกที่เอื้อให้ไปต่อได้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้

ในซีกของฝ่ายบริหารทุกอย่างแทบไม่มีอุปสรรค พรรคร่วมรัฐบาลอย่าง “เพื่อไทย” ไหลตามน้ำ ไร้แรงกระเพื่อม แต่ในฝ่ายนิติบัญญัติเอง กลไกของ “ระบอบสีน้ำเงิน” ก็นับว่าแข็งแกร่งเกินต้านทานในตอนนี้ ไม่มีอะไรล้มได้ แต่ก็ยังไม่พอ

งัดเกมเขี้ยวเดินหน้าริบอำนาจประธานกรรมาธิการ ฟางเส้นสุดท้ายน่าจะมาจาก กมธ.กฎหมาย ที่มี “รังสิมันต์ โรม” เป็นประธาน ตามบี้ผู้มีอำนาจและเครือข่ายภูมิใจไทย จากหลายกรณีจนหงุดหงิดงุ่นง่าน ทั้งที่บทบาท กมธ. แทบไม่มีผลชี้เป็นชี้ตายทางการเมือง แต่ระบอบสีน้ำเงินก็ไม่ปล่อย จะคุมให้อยู่มือ

จุดเปลี่ยนสำคัญที่ส่งให้ “ระบอบสีน้ำเงิน” ใหญ่คับบ้านคับเมือง คือการมี สว. กลุ่มใหญ่ในสภาสูง แม้จะเผชิญบาดแผลคดีโกง สว. ก็ตาม แต่บรรดานักการเมือง รัฐมนตรี และกรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย ที่เคยโล่งอก กกต. ตีตกคำร้อง ไม่ส่งรายชื่อถึงศาลฎีกา แผนกคดีเลือกตั้ง ท่ามกลางข้อครหา และประเด็นที่น่าสงสัยมากมาย

มาวันนี้ กกต. กำลังดิ้นเอาตัวรอดอย่างหนัก โดยเฉพาะเสียงข้างมาก5คน ที่เคยมีมติตีตกคำร้อง “บิ๊กเนมสีน้ำเงิน” ให้รอดคดีโกง สว. ตอนนี้เหมือนเห็นอนาคตแล้วว่าไม่สดใส

การขยับเตรียมร้องศาลรัฐธรรมนูญ 2ประเด็น คือ 1.ขอให้วินิจฉัยขอบเขตอำนาจของศาลฎีกา แผนกคดีเลือกตั้ง กรณีที่กกต. ประกาศรายชื่อผู้สมัครสว.ซึ่งมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามถือเป็นที่สุด ไม่อาจถูกตรวจสอบได้อีก

กับประเด็นที่ 2. กรณีที่กกต.ได้มีคำวินิจฉัยกรณีการได้มาซึ่ง สว. ถือเป็นที่สุด ไม่อาจยื่นคำร้องต่อศาลฎีกา เพื่อขอให้มีการตรวจสอบหรือทบทวนคำวินิจฉัยของ กตต. ได้

เท่ากับว่า กกต. มีความพยายามยืมมือศาลรัฐธรรมนูญ ไปจำกัดหรือลิดรอนอำนาจศาลฎีกาฯ เพื่อปกป้องตัวเองและตัวการสำคัญจากคดีโกง สว. หรือไม่

เหตุใด กกต. ถึงออกอาการแปลกๆ ทำตัวมีพิรุธ กลัวอะไรในคำวินิจฉัยของตัวเองในคดีโกง สว. นอกจากจะถูกตั้งข้อสังเกตว่า 5เสือ กกต. ดูลนลาน กับสิ่งที่ตัวเองทำไว้ ขืนปล่อยไปตามมีตามเกิด กังวลว่าจะโป๊ะแตกใช่หรือไม่ จนสะเทือน ถึงตัวการใหญ่ของระบอบสีน้ำเงิน

อีกทั้งประธานศาลอุทธรณ์ มีคำวินิจฉัย ว่าสิทธิและเสรีภาพทางการเมือง เป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน หากมีบุคคล หรือกลุ่มบุคคลใดกระทำการทุจริตประพฤติมิชอบ เพื่อให้ได้มาซึ่ง สว. หรือที่เรียกว่าฮั้วหรือโกง สว. นั้น ย่อมเป็นการพรากอำนาจอธิปไตยไปจากปวงชนชาวไทย

ประชาชนทุกคนย่อมเป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องบุคคล หรือกลุ่มบุคคล หรือ กกต. ได้ โดยคดีอยู่ในเขตอำนาจของศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ

คดีโกงสว. บนเส้นทางนิติสงคราม ที่รุมเร้า “ระบอบสีน้ำเงิน” ยังต้องผ่านศึกหนักอีกหลายด่าน ความน่ากังวลในเรื่องนี้คือ พฤติกรรมการกระทำที่ดูเหมือนเป็นขบวนการใหญ่ มีการจัดตั้ง ใช้เงินใช้ทอง ไม่ใช่ต่างคนต่างทำ ข้อมูลพยานหลักฐาน พยานบุคคลจึงมีค่อนข้างมาก

เปรียบเหมือนช้างตายทั้งตัว เอาใบบัวมาปิด ซึ่งปิดอย่างไรก็ปิดไม่มิด ไม่เช่นนั้น กกต. จะมีมติ 5:2 ส่งรายชื่อถูกร้อง77คน ไปยังศาลฎีกา ได้อย่างไร แสดงว่าเบื้องหลังมีข้อมูลบางอย่างที่โจ่งแจ้ง จนไม่สามารถตีตกผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด จำเป็นต้องมีคนสังเวย เพื่อรักษาตัวการสำคัญหรือไม่

“ระบอบสีน้ำเงิน” ที่ถูกมองว่ากินรวบเบ็ดเสร็จ มั่นใจว่า “ตั๋ว” ในมือนั้นแข็งขั้นสุด ขยายเครือข่ายกลไกอำนาจไปยังองค์กรอิสระต่างๆ ที่ให้คุณให้โทษทางการเมืองได้ โดยเฉพาะการที่ สว.สีน้ำเงิน เห็นชอบบุคคลไปดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ ก็ถูกตั้งข้อสังเกตมาตลอดว่า เพื่อไปเป็นฐานค้ำยัน กรุยทางขยายท่ออำนาจให้สีน้ำเงิน

ทว่าในส่วนของศาลฎีกา อำนาจของระบอบสีน้ำเงิน อาจจะไม่สามารถแทรกซึมได้ น่าจะเป็นเพียงไม่กี่องค์กรในบ้านเมืองที่ประชาชนยังให้ความเชื่อมั่น เป็นที่พึ่งที่หวังได้

เกมยืมมือศาลรัฐธรรมนูญ สกัดศาลฎีกา หากมองในมุมการเมือง ไม่แคล้วที่ระบอบสีน้ำเงิน กำลังต้องการวัดพลังข่ม โดยการเอาอำนาจที่มีในมือผ่านเครือข่ายต่างๆ เพื่อพุ่งเป้ากระทบอำนาจขององค์กรที่ตัวเองไม่สามารถควบคุมได้หรือไม่

ชั่วโมงนี้สีน้ำเงินเจอความท้าทายรอบตัว การจะรักษาระบอบกินรวบเอาไว้ ต้องรักษา สถานะของ สว.กลุ่มใหญ่ ที่เป็นเสาค้ำยันให้ได้ สถานการณ์เลยกดดันตัวเองให้เดินหน้าแก้เกมแบบเย้ยฟ้า ท้าดิน ไม่ต้องสนหน้าอินทร์หน้าพรหม อะไรทั้งสิ้น