จุดอ่อน ‘ชัยชนะ’ จุดเสี่ยง ‘ปชป.’  โจทย์ท้าทาย ‘มาตรฐานพรรค’

คดีทำร้ายร่างกายตำรวจของ “ชัยชนะ เดชเดโช” อาจไม่ใช่เพียงเรื่องส่วนตัว แต่กำลังกลายเป็นโจทย์ใหญ่ของ “ประชาธิปัตย์” ในวันที่พรรคต้องเร่งกู้ศรัทธา และทวงคืนฐานเสียงภาคใต้ 

การขยับตรวจสอบของ “อภิสิทธิ์” จึงไม่ใช่แค่การจัดการปัญหาภายใน แต่เป็นการสกัด “จุดอ่อน” ก่อนถูกคู่แข่งขยายผล เป็นบาดแผลทางการเมือง

การเมืองภาคใต้กำลังกลับเข้าสู่โหมดแข่งขันหนัก แบบไม่มีพื้นที่เสาไฟฟ้าในอดีต โดยเฉพาะกับ “พรรคประชาธิปัตย์” ที่กำลังพยายามปัดฝุ่นแบรนด์การเมืองเก่า สร้างภาพพรรคใหม่ และทวงคืนความเชื่อมั่นจากฐานเสียงเดิม หลังเผชิญความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองอย่างหนักในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ดังนั้น กรณี “ชัยชนะ เดชเดโช” สส.นครศรีธรรมราช รองหัวหน้าพรรค ที่ถูกกล่าวหาว่า ทำร้ายร่างกาย พ.ต.ท.ทนงศักดิ์ สวัสดิโกมล รองผู้กำกับการสืบสวน สภ.ทุ่งใหญ่ จ.นครศรีธรรมราช และมีการแจ้งความดำเนินคดี จึงไม่อาจเป็นเพียง “เรื่องส่วนตัวของนักการเมืองกับตำรวจ” ได้อีกต่อไป

สิ่งที่น่าสนใจคือ ปฏิกิริยาของประชาธิปัตย์ครั้งนี้แตกต่างจากการปล่อยให้ปัญหาบางเรื่องค่อยๆ เงียบหายไปเหมือนในอดีต

“อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” หัวหน้าพรรค สั่งให้ตรวจสอบข้อเท็จจริง โดยมอบหมาย “พงศกร ขวัญเมือง” โฆษกพรรค ติดต่อพูดคุยกับชัยชนะ ขณะที่ “ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์” เลขาธิการพรรค และ “สกลธี ภัททิยกุล” รองหัวหน้าพรรค ออกมายืนยันว่า พรรคจะตรวจสอบรายละเอียด และข้อเท็จจริง โดยขอเวลา 1-2 วัน ก่อนชี้แจงต่อสังคม

ประเด็นสำคัญ ไม่ได้อยู่เพียงว่าคดีจะจบอย่างไร แต่อยู่ที่ว่า “ประชาธิปัตย์จะจัดการกับสมาชิกของตัวเองอย่างไร” เพราะพรรคกำลังถูกจับตาถึงมาตรฐานทางการเมืองว่า จะใช้มาตรฐานเดียวกันกับทุกคนหรือไม่

เลขาฯ “ชัยวุฒิ” ยืนยันว่า พรรคไม่ได้เพิกเฉย แต่ต้องดำเนินการตามระเบียบข้อบังคับ ตั้งกรรมการตรวจสอบ รับฟังข้อมูลรอบด้าน และในส่วนคดีความต้องปล่อยให้กระบวนการยุติธรรมเดินหน้า โดยพรรคจะไม่แทรกแซงหรือก้าวก่าย

ตามข้อบังคับพรรคประชาธิปัตย์ พ.ศ.2567 มีบทบัญญัติเกี่ยวกับมาตรฐานจริยธรรมของกรรมการบริหาร และสมาชิกพรรค กำหนดให้สมาชิกต้องเป็นแบบอย่างที่ดีในการรักษา และปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญ และกฎหมาย ประพฤติตนอยู่ภายใต้กรอบจริยธรรม คุณธรรม ศีลธรรม วางตนให้เป็นที่เชื่อถือศรัทธาของประชาชน เคารพสิทธิ และเสรีภาพของบุคคล รวมถึงไม่แสดงกิริยาหรือใช้วาจาไม่สุภาพ อาฆาตมาดร้าย หรือเสียดสีบุคคล

ข้อบังคับยังวางกลไกตรวจสอบ ตั้งแต่การรับข้อมูล การตั้งคณะกรรมการสอบข้อเท็จจริง ไปจนถึงบทลงโทษ ตั้งแต่การตำหนิ ภาคทัณฑ์ การห้ามดำรงตำแหน่งทางการเมืองเป็นเวลา 6 เดือน และในกรณีร้ายแรงอาจนำไปสู่การลงมติขับออกจากพรรค

แต่มี “ช่องว่าง” ที่น่าสนใจ เพราะมาตรการลงโทษที่เขียนไว้อย่างชัดเจน เน้นไปที่กรณี การละเมิดหรือคุกคามทางเพศ ขณะที่กรณีทำร้ายร่างกายไม่ได้ถูกระบุไว้โดยตรง

นี่จึงกลายเป็นโจทย์ ที่ต้องตีความว่า พฤติกรรมของ ชัยชนะ จะสามารถเชื่อมโยงเข้าสู่หมวด “หน้าที่ และความรับผิดชอบต่อพรรคของสมาชิก” ซึ่งกำหนดให้สมาชิกต้องรักษาชื่อเสียงของพรรค และไม่กระทำการใดที่นำความเสื่อมเสียมาสู่พรรค ได้หรือไม่

หากตีความได้ ประชาธิปัตย์ก็มี “เครื่องมือ” อยู่ในมือ 

แต่หากตีความไม่ได้ พรรคก็ต้องตอบให้ได้ว่า มาตรฐานทางจริยธรรมของพรรคครอบคลุมเพียงพฤติกรรมบางประเภท หรือครอบคลุมถึงการกระทำที่สร้างความเสียหายต่อภาพลักษณ์พรรคด้วย

นี่ต่างหากคือ บททดสอบที่แท้จริง

ที่สำคัญ ไม่ใช่ครั้งแรก... ประเด็นที่ทำให้เรื่องของ “ชัยชนะ” มีน้ำหนักทางการเมืองมากขึ้นคือ กรณีนี้ถูกมองว่าเป็น เหตุการณ์ทำร้ายร่างกายที่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่ 2

หากพรรคกำลังอยู่ในช่วง “รีแบรนด์” การเกิดเหตุในลักษณะนี้ซ้ำ และยิ่งเกิดขึ้นในภาคใต้ ซึ่งเป็นพื้นที่ ที่ประชาธิปัตย์ต้องต่อสู้กับทั้ง ภูมิใจไทยและกล้าธรรม ยิ่งไม่สามารถมองข้ามได้ เพราะแค่คู่แข่งหยิบเรื่องที่เกิดขึ้นจริงมา “ขยายแผล” ก็เพียงพอแล้ว

ยิ่งเหตุการณ์เกิดขึ้นในพื้นที่เดียวกับที่ชัยชนะมีฐานทางการเมือง การจัดการคดี ย่อมถูกจับตาเป็นพิเศษ

หลังเกิดเหตุ มีรายงานว่าชัยชนะได้พูดคุยทำความเข้าใจกับ พ.ต.ท.ทนงศักดิ์ ซึ่งทั้งสองฝ่ายมีความสนิทสนมกัน และมีท่าทีว่าจะยุติเรื่อง แต่เรื่องกลับไม่จบ เมื่อรองผู้กำกับฯ เข้าแจ้งความดำเนินคดีในเวลาต่อมา

ขณะเดียวกัน มีข้อสั่งการจาก ผบ.ตร. ให้ พล.ต.ต.พรชัย ขจรกลิ่น รองผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 8 นำคณะลงไปตรวจสอบข้อเท็จจริง พร้อมกำชับให้ดำเนินการอย่างตรงไปตรงมา ตรงนี้เองที่เรื่องส่วนตัวเริ่มเปลี่ยนสถานะเป็น “เรื่องสาธารณะ”

เพราะเมื่อมีทั้งการแจ้งความ การตรวจสอบในระดับกองบัญชาการ และผู้เกี่ยวข้องเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดคำถามเรื่อง อำนาจ อิทธิพล และความสัมพันธ์ระหว่างนักการเมืองกับฝ่ายความมั่นคงในพื้นที่

แม้สุดท้ายคดีอาจจบลงด้วยการเปรียบเทียบปรับ แต่ “ภาพจำ” ทางการเมืองอาจไม่จบตามไปด้วย

อีกจุดที่ประชาธิปัตย์ต้องระวังคือ “จังหวะเวลา” เพราะเมื่อสภาฯ เปิดสมัยประชุม ประเด็นนี้มีโอกาสถูกนำกลับมาขยายผลได้ทันที ทั้งในพื้นที่สภาฯ และนอกสภาฯ

คู่แข่งทางการเมืองไม่จำเป็นต้องโจมตีว่าชัยชนะ “ผิดกฎหมาย” หากกระบวนการยุติธรรมยังไม่สิ้นสุด เพียงตั้งคำถามว่า “นักการเมืองควรมีมาตรฐานพฤติกรรมสูงกว่าประชาชนทั่วไปหรือไม่” หรือ “พรรคที่ประกาศฟื้นศรัทธา และยกระดับมาตรฐานการเมือง จะจัดการกับสมาชิกที่ถูกกล่าวหาว่ามีพฤติกรรมรุนแรงอย่างไร” แค่นี้ก็เพียงพอจะสร้างแรงกระเพื่อมทางการเมืองแล้ว

และหากเรื่องนี้ไปเชื่อมโยงกับประเด็นจริยธรรมของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ก็อาจกลายเป็นเรื่องที่ยืดเยื้อกว่าคดีอาญาเสียอีก

 การเมืองภาคใต้ในวันนี้ เปลี่ยนไปมาก อดีตที่ประชาธิปัตย์เคยมีสถานะเป็น “เจ้าของพื้นที่” ไม่ได้หมายความว่าคะแนนเสียงจะถูกล็อกไว้กับพรรคอีกต่อไป วันนี้มีทั้งภูมิใจไทย กล้าธรรม และเครือข่ายการเมืองท้องถิ่นที่พร้อมแทรกตัวเข้าไปทุกเขตเลือกตั้ง

โดยเฉพาะภูมิใจไทยที่สามารถใช้เครือข่ายฝ่ายปกครอง การเมืองท้องถิ่น และฐานบ้านใหญ่เป็นแรงส่งทางการเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขณะที่กล้าธรรมเองก็มีเครือข่ายการเมืองที่พร้อมขยายฐาน ประชาธิปัตย์จึงไม่มีสิทธิพลาดง่ายๆ

สิ่งที่ประชาธิปัตย์ควรทำคือ เปิดข้อเท็จจริงให้เร็วที่สุด เพราะยิ่งปล่อยให้พื้นที่ข้อมูลถูกเติมด้วยข่าวลือมากเท่าไร ก็ยิ่งเสียหายมากขึ้นเท่านั้น

“อภิสิทธิ์” จึงไม่ได้กำลังแก้ปัญหาของชัยชนะคนเดียว แต่โจทย์เรื่องนี้ใหญ่กว่าการจัดการสมาชิกคนหนึ่ง แต่คือ การพิสูจน์ว่า ประชาธิปัตย์ยุคใหม่จะเอาจริงกับมาตรฐานของคนในพรรคแค่ไหน

ถ้าตรวจสอบแล้วไม่พบความผิด พรรคก็ต้องกล้าพูดให้ชัด หากพบพฤติกรรมที่ขัดต่อข้อบังคับ พรรคก็ต้องกล้าดำเนินการ และถ้าข้อบังคับมีช่องโหว่ ก็ถึงเวลาต้องแก้ ไม่ใช่รอให้เกิดปัญหาแล้วค่อยตีความ 

เพราะการ “ฟื้นประชาธิปัตย์” ไม่ได้อยู่ที่การเปลี่ยนหัวหน้าพรรค เปลี่ยนกรรมการบริหาร หรือเปลี่ยนคำขวัญ แต่อยู่ที่การทำให้ประชาชนเชื่อว่า คนของพรรคต้องอยู่ภายใต้มาตรฐานเดียวกับที่พรรคเรียกร้องจากนักการเมืองคนอื่น

กรณี “ชัยชนะ” จึงกำลังกลายเป็นมากกว่าคดีหนึ่ง แต่เป็น “บททดสอบแรกๆ ของประชาธิปัตย์ยุคอภิสิทธิ์” ว่าจะเลือกปกป้อง “คน” หรือรักษา “มาตรฐาน” เพราะในสนามเลือกตั้งภาคใต้ที่กำลังเดือดขึ้นทุกวัน ความผิดพลาดของนักการเมืองหนึ่งคน อาจกลายเป็นต้นทุนของทั้งพรรค

หากประชาธิปัตย์ไม่รีบปิด “จุดอ่อน” ตั้งแต่วันนี้…แผลของชัยชนะ อาจลามไปถึง “ชัยชนะของประชาธิปัตย์” ในสนามเลือกตั้งแดนใต้ได้ในที่สุด

 

 

 

 พิสูจน์อักษร....สุรีย์  ศิลาวงษ์