สภากรุงเทพมหานครลงมติรับหลักการ "ร่างข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่องงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2570”หลังใช้เวลาพิจารณาเนื้อหา 3-4 ส.ค.2569 ที่ผ่านมา
ในวาระการพิจารณา มีความน่าสนใจคือ ในงบประมาณปี 2570 ของ “กทม.” มีวงเงินรวม 93,000 ล้านบาท มีสัดส่วนการเสนอของบประมาณของกทม. ถูกแบ่งให้เป็นงบดำเนินงาน จำนวน 23,000 ล้านบาท ซึ่งเป็นส่วนที่มากสุดของงบประมาณ
รองลงมาคือ งบฯบุคลากรจำนวน 22,000 ล้านบาท งบฯกลาง 17,000 ล้านบาท โดยส่วนนี้ถูกกันให้ “ผู้ว่าฯกทม.” มีอำนาจอนุมัติเบิกจ่ายได้จำนวน 1,395 ล้านบาท โดยมีวัตถุประสงค์การใช้ได้ 3 ภารกิจคือ เพื่อพัฒนากทม. จำนวน 900 ล้านบาท เพื่อเหตุฉุกเฉิน หรือจำเป็นเร่งด่วน จำนวน 400 ล้านบาท และค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับน้ำท่วม จำนวน 95 ล้านบาท
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีงบฯลงทุน 16,000 ล้านบาท ที่กำหนดว่าจะใช้ในโครงการขนาดใหญ่ 14 โครงการ งบฯรายจ่ายอื่น 8,100 ล้านบาท และงบฯเงินอุดหนุน 3,800 ล้านบาท
โดยช่วงหนึ่งของการชี้แจงรายละเอียดวาระแรก “ผู้ว่าฯชัชชาติ สิทธิพันธุ์” แจ้งต่อสภาฯกทม.ว่า งบประมาณถูกจัดสรรตามยุทธศาสตร์พัฒนาเมือง 9 ด้าน คือ เดินทางดี 15,719 ล้านบาท ปลอดภัยดี 4,126 ล้านบาท โปร่งใสดี 159 ล้านบาท สิ่งแวดล้อมดี 5,440 ล้านบาท สุขภาพดี 2,536 ล้านบาท เรียนดี 2,513 ล้านบาท เศรษฐกิจดี 195 ล้านบาท สังคมดี 1,115 ล้านบาท และบริหารจัดการดี 845 ล้านบาท
พร้อมกันนั้น “ผู้ว่าฯชัชชาติ” ได้ฉายไอเดีย พัฒนาเมืองผ่านงบประมาณด้วยว่า จัดงบฯเชิงรุกมุ่งเป้าไปที่เส้นเลือดฝอย 6,661 ล้านบาท ลงสู่พื้นที่ระดับชุมชน เพื่อปรับปรุงถนน ซอย ทางเท้า สวนสาธารณะ ระบบไฟฟ้าส่องสว่าง ระบบระบายน้ำ ขุดลอกคูคลอง โรงเรียน และศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
ทว่าในการจัดสรรงบประมาณลงพื้นที่เพื่อพัฒนาเมือง หากจำกันได้ในช่วงหาเสียงเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. เมื่อช่วงมิ.ย. พบว่ามีประเด็นที่ถูกขุดคุ้ยจากการจัดงบฯลงสู่ชุมชน เพื่อปรับปรุง ถนน ซอย ทางเท้า ที่ “พรรคประชาธิปัตย์” เปิดประเด็นว่า “ส่อไม่โปร่งใส” เพราะพบการ “ซอย"งบประมาณ เพื่อให้เข้าเกณฑ์ตามระเบียบการจัดซื้อจัดจ้าง ที่ “กทม.” มีอำนาจเลือก “ผู้รับจ้าง” ได้แบบเฉพาะเจาะจง เพื่อหลีกเลี่ยงการประมูลแข่งขัน และยังพบข้อมูลบางรายการว่า การว่าจ้างนั้นมีราคาสูงกว่าราคาตลาด
ข้อมูลที่พรรคประชาธิปัตย์ โดยรองหัวหน้าพรรค “ดร.การดี เลียวไพโรจน์” เจ้าแม่ส่องรัฐ เปิดประเด็นไว้รอบนั้นคือ การตรวจสอบการจัดซื้อจัดจ้าง กทม.ช่วง 2568-2569 พบโครงการทั้งสิ้นกว่า 40,000 โครงการ ในบรรดาโครงการของกทม. ทั้งสิ้น 43,000 โครงการ คิดเป็นงบประมาณรวม 13,000 ล้านบาท จากงบฯทั้งหมด 52,000 ล้านบาท พบว่า “ใช้วิธีจัดซื้อจัดจ้างแบบเฉพาะเจาะจง”
“กระบวนการจัดซื้อจัดจ้างที่ใช้วิธีเฉพาะเจาะจง สูงจนผิดสังเกต เพราะตามกฎหมาย หากใช้วิธีเฉพาะเจาะจง จะมีข้อกำหนดไว้เฉพาะ คือ จำเป็นเร่งด่วน หรือมีความเฉพาะที่เลี่ยงไม่ได้ และจากการตรวจสอบยังพบว่า โครงการที่ใช้วิธีเฉพาะเจาะจง เป็นโครงการที่ราคาต่ำกว่า 5 แสนบาท มากถึง 38,000 โครงการ มูลค่ารวม 5,520 ล้านบาท ถือเป็นการซอยย่อยโครงการ เพื่อไม่ต้องผ่านกระบวนการจัดซื้อจัดจ้าง ที่ต้องเทียบหรือประมูลราคาอย่างเหมาะสม โดยพบว่าบางบริษัทรับงาน เป็น 100 งานก็มี” การดี เปิดประเด็นไว้
ขณะเดียวกันสิ่งที่ผู้ว่าฯ “ชัชชาติ” ชี้แจง ยืนยันว่าทำถูกต้องตามระเบียบบกระทรวงการคลัง และกรมบัญชีกลาง และมีความจำเป็นที่ต้องใช้วิธีเฉพาะเจาะจง เพราะบางโครงการมีผลประทบต่อการใช้ชีวิตของประชาชน
กับช่วงที่พรรคประชาธิปัตย์เปิดประเด็น เป็นช่วงของการหาเสียงเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. ทำให้เรื่องนี้ถูกมองว่า เป็นการดิสเครดิต “ชัชชาติ” ฐานะคู่แข่งทางการเมือง ทำให้ประเด็นนี้ถูกกลืนหายไปกับแคมเปญเลือกตั้ง และการหาเสียงที่เข้มข้นจาก “ทีมชัชชาติ”
ทว่า เมื่อวาระ งบประมาณของ กทม.วนมาสู่การพิจารณาอีกครั้ง ทำให้ถูกจับตาการเสนอของบประมาณเพื่อใช้ในโครงการต่างๆ อีกครั้ง
ทั้งนี้ในแอปส่องรัฐ ของพรรคประชาธิปัตย์ ระบุข้อมูลสำคัญของงบฯกทม. ปี2570 พบว่า ในงบฯลงทุนของกทม.กว่า 16,000 ล้านบาท พบว่าเป็นงบฯ เพื่อสร้างใหม่ 8,800 ล้านบาท ซ่อมหรือบำรุง 3,400 ล้านบาท งบฯปรับปรุง 2,700 ล้านบาท ซึ่งงบประมาณที่ใช้สร้าง-ซ่อม พบว่ามีสัดส่วนสูงสุดคือ ด้านถนน หรือจราจร ที่แบ่งเป็นซ่อมหรือบำรุง 1,100 ล้านบาท ปรับปรุง 546 ล้านบาท และสร้างใหม่ 1,810 ล้านบาท
รองลงมาคือ ระบายน้ำ หรือบำบัด พบว่าเป็นงานซ่อมบำรุง 212 ล้านบาท งานสร้างใหม่ 2,610 ล้านบาท และงานปรับปรุง 355 ล้านบาท งานอื่นๆ 6.46 ล้านบาท และยังมีการใช้งบเพื่อปรับปรุงคลองหรือเขื่อน แบ่งเป็นงานปรับปรุง 272 ล้านบาท งานสร้างใหม่ 739 ล้านบาท งานซ่อมหรือบำรุง 480 ล้านบาท และอื่นๆ 656 ล้านบาท
แม้ว่าในชั้นการพิจารณาของสภาฯกทม. จะยังไม่มี “ส.ก.” ลุกขึ้นสอบทานข้อเท็จจริงจากตัวเลขงบประมาณ และการใช้งบประมาณที่ถูกตั้งข้อสังเกตจากพรรคประชาธิปัตย์ว่า แม้จะถูกระเบียบแต่อาจไม่โปร่งใส และยังเป็นปมคาใจ
หากถูกหยิบมาขยายประเด็นอีกครั้ง จะทำให้ คนกทม.ช่วยจับตา การใช้พิจารณางบประมาณ และวิธีใช้งบประมาณที่โปร่งใส เพื่อให้เงินภาษีถูกเพื่อประโยชน์แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย โดยไม่รั่วไหล
