ต้องการผู้นำเข้าใจโลกนายกฯใหม่ต้องไม่ตกยุค

    โดยองค์กรระหว่างประเทศหลายแห่งไม่สามารถจัดการปัญหาได้ทั้งสหประชาชาติ รวมถึงองค์การการค้าโลก (ดับเบิลยูทีโอ) ที่เคยแข็งกร้าวต่อกำแพงภาษีที่สร้างอุปสรรคต่อการค้าเสรีในช่วง 30 ปี ที่ผ่านมา
    การเข้ารับตำแหน่งของประธานาธิบดีสหรัฐ หรือ ทรัมป์ 2.0 ได้สานต่อมาตรการสงครามการค้าที่รุนแรงขึ้นด้วยการใช้ภาษีเป็นเครื่องมือต่อรองการค้า เป็นการทำลายหลักการค้าเสรีอย่างสิ้นเชิง ถึงอย่างไรประเทศไทยยังจำเป็นต้องเจรจาข้อตกลงการค้าเสรี (FTA) กับประเทศคู่ค้าอื่นเพื่อสร้างตลาดใหม่และลดการพึ่งพาตลาดสหรัฐที่ในปี 2568 สัดส่วนการส่งออกของไทยขึ้นไปแตะ 21.33% ของมูลค่าการส่งรวมของไทยทั้งหมด

    ขณะที่เศรษฐกิจไทยปี 2569 สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ประมาณการ ที่ 1.2-2.2% หรือมีค่ากลาง 1.7% ในขณะที่พรรคการเมืองที่เสนอนโยบายในการเลือกตั้งครั้งนี้ได้ประเมินการขยายตัวทางเศรษฐกิจต่อปีกรณีได้เป็นรัฐบาล ซึ่งพรรคภูมิใจไทยมองที่ 3% พรรคประชาชนมองที่ 3.5% และพรรคเพื่อไทยมองที่ 5% โดยรัฐบาลพรรคเพื่อไทยที่ผ่านมากำหนดเป้าหมายเศรษฐกิจขยายตัวปีละ 5% และได้บริหารเต็มปี 2567 (2 รัฐบาล) ปีนั้นเศรษฐกิจขยายตัว 2.5% ซึ่งถือว่าห้างไกลจากเป้าหมายมาก

    ความเข้าใจโลกเป็นสิ่งสำคัญของผู้ที่จะเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหลังจากนี้ เพราะเศรษฐกิจไทยมีตัวแปรจากปัจจัยภายนอกประเทศสูงที่มีผลทั้งการส่งออกสินค้าและบริการ การท่องเที่ยวจากต่างประเทศ การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ โดยรัฐบาลพรรคเพื่อไทยยังคงเสนอเป้าหมายเศรษฐกิจขยายตัว 5% ซึ่งต้องทำการบ้านอย่างนักในการขับเคลื่อนเครื่องยนต์เศรษฐกิจในประเทศ รวมถึงต้องมีแผนรับมือกับปัจจัยภายนอกที่มีประสิทธิภาพ
    นายกรัฐมนตรีคนที่ 33 ของประเทศไทยจึงจำเป็นต้องมองโลกให้ขาด เข้าใจโครงสร้างประเทศที่กำลังติดกับดัก โดยเฉพาะโครงสร้างเศรษฐกิจที่เริ่มตอบโจทย์โลกการค้าและธุรกิจในปัจจุบัน รวมทั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่จะต้องทำให้เศรษฐกิจให้เข้มแข็งเพื่อให้มีความสามารถในการรับแรงกระแทกจากผลกระทบจากความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ รวมถึงรับมือกับการส่งออกสินค้าและจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติที่กำลังเข้าสู่ภาวะถดถอย สิ่งสำคัญ คือ นายกรัฐมนตรีคนใหม่ต้องไม่ตกยุค