วันอาทิตย์ ที่ 22 พฤศจิกายน 2569

Login
Login

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

10 คำถามกับเส้นทางสร้างตัวตน จากเภสัชกรมาเป็นนักเขียนชื่อดัง ‘กิตติศักดิ์ คงคา’ มีผลงานเบสต์เซลเลอร์มากมาย และสิ่งที่นักอ่าน-นักเขียนอยากรู้

KEY POINTS

  • กิตติศักดิ์ คงคา จากเภสัชกรที่ดูแลธุรกิจครอบครัว มาสู่การเป็นนักเขียนเต็มตัวตามความฝันในวัย 28 ปี
  • จุดเปลี่ยนสำคัญคือการก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตนเองหลังผลงานถูกปฏิเสธ จนประสบความสำเร็จจากนิยายสืบสวน 'กาสักอังก์ฆาต' ซึ่งเป็นผลงานเล่มที่ 30
  • ความยึดมั่นในการสร้าง 'ตัวตนที่ชัดเจน' ให้กับงานเขียน โดยมีจุดแข็งด้านการวางพล็อตที่เข้มข้นและดำเนินเรื่องรวดเร็ว เป็นลายเซ็นทำให้ผู้อ่านติดตาม

กิตติศักดิ์ คงคา นักเขียนและเจ้าของสำนักพิมพ์ 13357 Publishing เติบโตมากับโรงงานผลิตยาและยาดม โดยมีเงื่อนไขจากพ่อกับแม่ว่า อยากเรียนหรือทำอะไรก็ได้ แต่ต้องกลับมาช่วยธุรกิจที่บ้าน เขาจึงเรียนด้าน เภสัชศาสตร์ เพื่อมาบริหารโรงงานยา และเมื่อทำตามความต้องการของพ่อกับแม่สำเร็จและธุรกิจอยู่ตัวแล้ว จึงหันมาทำตามความฝันการเป็น นักเขียน ในตอนอายุ 28 ปี

ซึ่งกว่าจะทำให้นักอ่านรู้ว่าเขาเป็นนักเขียนก็คือผลงานเล่มที่ 30 กาสักอังก์ฆาต ปัจจุบัน กิตติศักดิ์ คงคา อายุ 36 ปี เขียนหนังสือมาแล้ว 8 ปี มีผลงานมากกว่า 60 เล่ม

ทำไมถึงอยากเป็นนักเขียน

"ตอนอายุ 12 ปี สมัยนั้นไม่ได้มีความบันเทิงอะไรเยอะมากเหมือนโลกออนไลน์ทุกวันนี้ ความบันเทิงหลักคือละครโทรทัศน์ 6 ช่อง วิดีโอ ที่มีต้นทุนสูง แต่ หนังสือ เป็นความบันเทิงที่เข้าถึงได้ง่ายและราคาถูก มีห้องสมุดและร้านเช่าหนังสือวันละ 3-4 บาท เรารู้สึกมีความสุขมากเวลาอ่านหนังสือ พอเปิดหนังสือปุ๊บก็เหมือนเห็นโลกอีกใบหนึ่ง ทำให้รู้สึกอยากสร้างโลกแบบนี้บ้าง อยากสร้างโลกให้ใครสักคนชื่นชอบเหมือนที่เราเคยชื่นชอบนักเขียน

การเป็นนักเขียนสามารถทำผ่านระบบสำนักพิมพ์หรือเป็นนักเขียนอิสระก็ได้ ถ้าทำผ่านสำนักพิมพ์ เราเขียนหนังสือส่งให้เขาพิจารณา ใช้เวลาเขียน 3 เดือน พิจารณา 3 เดือน ทำเล่มอีก 6 เดือน รวมเป็นปีกว่าจะได้ขาย แต่ปัจจุบันนักเขียนอิสระสามารถขายผ่าน e-book หรือช่องทางของตัวเองได้ ตัดระยะเวลาพิจารณาและทำเล่มออก เหลือไม่ถึง 6 เดือนก็พร้อมขาย

จุดเปลี่ยนสำคัญของการทำสำนักพิมพ์เอง เพื่อควบคุมผลงานและการตลาดได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ มาจากหนังสือเรื่อง จวบจนสิ้นแสงแดงดาว หนังสือที่ผมรักที่สุดในชีวิต เขียนออกมาเหมือนกลั่นเลือดกลั่นชีวิต แต่เสนอสำนักพิมพ์ไหนก็ไม่ผ่าน ไม่มีที่ไหนตีพิมพ์ให้ เขาบอกว่าขายไม่ได้ แต่เราไม่อยากให้มันถูกดองอยู่ในคอมพิวเตอร์ตลอดชีวิต จึงตัดสินใจเปิดสำนักพิมพ์เอง ช่วง 5-6 ปีแรกขายแทบไม่ได้ จนกระทั่งปีที่แล้วนำกลับมาขายอีกครั้งและพิมพ์เป็นครั้งที่ 10 ขายได้กว่า 20,000 เล่ม การทำสำนักพิมพ์เองจึงเป็นการควบคุมชะตาชีวิตงานเขียนของตัวเอง"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

Cr. kanok Shokjaratkul

กาสักอังก์ฆาต และฝาแฝดยอดนักสืบ มีที่มาอย่างไร

"ผมเป็นคนชอบอ่านงานรหัสคดีสืบสวนสอบสวนมาก เช่น โคนัน, คินดะอิจิ แต่ผมมีข้อเสียคือจำชื่อตัวละครไม่เก่ง โดยเฉพาะชื่อแปลจีนหรือญี่ปุ่น ทำให้ต้องคอยกังวลเรื่องจำชื่อจนไม่ได้โฟกัสเนื้อหา จึงอยากอ่านงานของนักเขียนไทยเพราะจำชื่อตัวละครและบริบทได้ง่ายกว่า

ในช่วงปี 2557–2567 หนังสือรหัสคดีไทยที่มีชื่อเสียงมีอยู่แค่เล่มเดียวคือ กาหลมหรทึก ผมอ่านแล้วชอบมาก อยากอ่านงานสืบสวนรหัสคดีล้วน 100% ที่ไม่มีแฟนตาซี ไม่มีผี ไม่มีสยองขวัญ ไม่มีรัก มีแต่สืบอย่างเดียว เราอยากอ่านงานที่เป็นสำนักงานนักสืบไปเรื่อย ๆ

เราอยากอ่านงานที่เป็น setting ไทยในปัจจุบัน เพราะเราเรียนสายการแพทย์มา อ่านแล้วหงุดหงิดว่าทำไมไม่ตรวจสารในกระแสเลือด ทำไมไม่ตรวจ DNA หรือเก็บลายนิ้วมือ ทำไมไม่เก็บหลักฐานแบบนี้ ๆ หรือเวลาอ่านงานพีเรียด สมัยนั้นก็ตรวจ DNA ไม่ได้ แล้วเราก็หาคนเขียนไม่ได้ ก็เลยตัดสินใจ เขียนเองละกัน

มีความตั้งใจว่าเขียนไว้อ่านเอง เมื่อ 2-3 ปีที่แล้วไปออกงานหนังสือทั้งวันขายได้ศูนย์เล่มศูนย์บาท เราไม่ได้ซีเรียสเรื่องยอดขาย เราเขียนสิ่งที่เราอยากทำ เราเขียน กาสักอังก์ฆาต ออกมาคิดว่าคงเขียนได้เล่มเดียวในชีวิตเลยใส่ทุกอย่างไว้ในเล่มเดียว มันเลยแน่นมาก เพราะเราทำทุกอย่างให้มันสะใจที่สุด ตามใจตัวเองสุด ๆ พอวางขายก็ได้รางวัล หนังสือดีเด่นแห่งชาติ คนก็มารีวิวว่างานรางวัลที่ไม่ค่อยมีคนอ่านเท่าไร แล้วก็มีคนรีวิวว่าไม่เคยอ่านงานสืบสวนรสชาติไทยแบบนี้มาก่อนเลย งานเลยโด่งดังขึ้นมา ทำให้เกิดงานเป็น set มาจนถึงทุกวันนี้"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

นำประวัติศาสตร์มาผสมกับจินตนาการอย่างไรให้น่าสนใจ

"ผมไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะต้องใส่ประวัติศาสตร์ทุกเล่ม ผมคิดแบบคนขายหนังสือ คือเขียนยังไงให้คนอ่านสนุกที่สุด พยายามตามหาว่านักอ่านชอบอะไร เรียนรู้เพิ่มเติมจากงานทุกเล่มว่า ฟีดแบ็กอะไรที่เราควรเก็บไว้แล้วอะไรที่เราควรแก้ไข เวลาเราทำ เรามีโครงเรื่อง มีสิ่งที่อยากเล่า นำสิ่งต่าง ๆ มาประกอบกันเป็นองค์ประกอบที่สมบูรณ์

จุดเด่นที่เป็นลายเซ็นของผมที่นักอ่านพูดตรงกันคือมีความเป็น Page Turner อ่านได้ไว อ่านได้เร็ว แล้วก็ติดมือไปเรื่อย ๆ การจะทำให้อ่านได้ติดมือต้องมีความหนักแน่นของเนื้อหา มีความเข้มข้นมาก ๆ มีเรื่องให้โฟกัสตลอดเวลา ไม่สามารถหลุดได้ ไม่มีจังหวะที่เนื้อหาลอย ๆ อ่านก็ได้ไม่อ่านก็ได้ ซึ่งต้องใช้ความตั้งใจในการเรียบเรียงมาก ๆ เพื่อไม่ให้กลายเป็นหนังสือสารคดีวิชาการ ต้องหาจุดสมดุล ผมเป็นนักเขียนธรรมดาคนหนึ่งที่ทำหนังสือออกมาแล้วมีความสุขกับการเขียนเท่านั้นเอง แล้วก็ยังคงเรียนรู้อยู่ทุกวัน"

ยังคงมีแรงบันดาลใจในการเขียนแนว Y สืบสวนสอบสวนอยู่ไหม

"ผมเคยเขียนงาน Y เล่มหนึ่งคือ โอปปาติกะอำพราง แล้วผลลัพธ์แย่มาก เพราะว่าคนอ่าน Y ก็ไม่ชอบ สืบสวนเยอะไป คนอ่านสืบสวนก็ไม่ชอบ เพราะมี Y ดังนั้นตอนนี้ถ้าจะเขียน ก็คิดว่าต้องแบ่งน้ำหนักใหม่ เล่าเรื่องใหม่ แต่โดยส่วนตัวผมเองไม่ได้มี Passion กับการเขียน Y มากเท่าแต่ก่อนแล้ว เพราะว่าที่ผ่านมาเขียนนิยาย Y ถ้ารวมบทละครด้วยน่าจะเกิน 20 เล่มแล้ว เราอิ่มตัว และไม่ค่อยเจออะไรที่เราอยากจะหาอีกต่อไปแล้ว ทุกวันนี้ถ้าจะเขียนเรื่องความสัมพันธ์ก็เขียนเรื่องความสัมพันธ์ไปเลย ถ้าจะเขียนสืบสวนก็สืบสวนไปเลย จะเต็มที่มากกว่า ถ้าเรารวมสองฝั่งมันเอาใจไม่ถูก"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

มุมมองต่อวงการหนังสือไทยในปัจจุบัน ทั้งกระบวนการผลิต การจัดจำหน่าย พฤติกรรมผู้อ่านเป็นอย่างไร

"เทรนด์ของอุตสาหกรรมหนังสือ มีอยู่หลายข้อ เทรนด์แรกคือ การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภค เมื่อ 20 ปีที่แล้ว หนังสือเป็นทางเลือกที่ให้ความบันเทิง แต่ทุกวันนี้บรรยากาศเปลี่ยนไปแล้ว ทุกคนมีมือถือมีไอแพดสามารถใช้อินเตอร์เน็ตได้ตลอดเวลาในราคาที่ถูก ทุกคนสามารถทำอะไรก็ได้ตลอดเวลา คนจำนวนมากก็ออกจากหนังสือไป ผมเรียกคนกลุ่มนี้ว่า Passive Reading พวกที่อ่านเพราะไม่มีอะไรจะทำก็อ่าน เช่น เวลารอคิวร้านตัดผม-ร้านหมอฟันก็หยิบหนังสือมาอ่าน

ส่วนคนที่เหลือคือ Active Reading อ่านเพราะอยากอ่านหนังสือจริง ๆ เหมือนคนที่ออกไปวิ่งตอนเช้า ซึ่งไม่ต้องทำก็ได้ เป็นกิจกรรมที่แสดงออกถึงอัตลักษณ์ตัวตน เป็นความสุขในชีวิต เป็นงานอดิเรกส่วนบุคคล โดยส่วนตัวผมเชื่อว่าอุตสาหกรรมหนังสือถึงจุดต่ำสุดไปแล้วและค่อย ๆ เติบโตขึ้นมา ตามเงินเฟ้อ หรือ GDP ประเทศ นี่คือภาพรวมของพฤติกรรมผู้บริโภค

เทรนด์ที่สอง เรื่องของการเป็นพลเมืองโลก ทุกวันนี้คนส่วนใหญ่สามารถเข้าถึงหนังสือภาษาอังกฤษได้โดยง่ายดาย อาจจะไม่เข้าใจ 100% แต่อย่างน้อยก็สามารถเสิร์ชชื่อหนังสือเสิร์ชเรื่องย่อแล้วเข้าใจได้ เราจะเห็นเทรนด์คนอ่านภาษาอังกฤษได้เป็นเรื่องปกติ

ดังนั้นการเขียนหนังสือในทุกวันนี้เราไม่ได้แข่งกับนักเขียนไทยอย่างเดียว คุณเขียนแข่งกับ Stephen King, Murakami, Dan Brown, J.K. Rowling ต้องระลึกไว้เสมอว่ามนุษย์เข้าถึงการแปลที่เป็นภาษาที่สามได้อย่างเป็นธรรมชาติแล้ว การแยกตลาดไทยกับตลาดสากลทำให้นักเขียนไทยเข้าใจผิด

เทรนด์ข้อที่สาม การเพิ่มขึ้นของดีมานด์ซัพพลาย คนอ่านหนังสือเพื่อแสดงอัตลักษณ์ตัวตนมีมากขึ้น คนไม่ได้อ่านหนังสือเพื่อฆ่าเวลา หนังสือที่คุณเลือก หนังสือที่คุณถือ คุณหยิบ มันต้องแสดงตัวตนของคุณได้ เหมือนงานอดิเรกอย่างหนึ่ง เช่นกีฬาก็เลือก HYROX เพื่อแสดงตัวตน ตลาดมีความ Niche มากขึ้น ตลาดหนังสือที่ทำมาเพื่อขายทุกคนมันจบสิ้นไปนานแล้ว เพราะฉะนั้นเราจะต้องตามหานักอ่านของสำนักพิมพ์เราให้เจอ"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

Cr. kanok Shokjaratkul

ตลาด e-book กับตลาดหนังสือเล่ม แยกจากกันหรือไม่

"คนในวงการหนังสือเข้าใจผิดเยอะมาก ตลาดหนังสือเล่มแยกจาก e-book โดยสมบูรณ์เกือบ 100% หนังสือไหนที่ขายได้ดี ยอด e-book จะไม่ดี หนังสือไหนยอดขาย e-book ดี หนังสือเล่มจะไม่ดี ตีความได้ว่าหนังสือเล่มไหนขายได้ 90% จะขาย e-book ได้ 10% หรือถ้า e-book ไหนขายดีมาก ๆ เป็น 10,000 โหลด ถ้าพิมพ์เล่ม อย่างมากก็ได้ 1,000 เล่ม เพราะว่ากลุ่มคนอ่านแยกกันชัดเจน

คนที่อ่านเล่มก็อ่านเล่มอย่างเดียว คนที่อ่าน e-book ก็อ่าน e-book อย่างเดียว งาน e-book ส่วนใหญ่จะเป็นงานโรแมนติก อีโรติก เป็นหลัก เขาก็มีกลุ่มนักเขียนของเขา จะไม่ทำการตลาดหนังสือเล่มเลย จะทำการตลาดหนังสือ e-book เป็นหลักเพียงอย่างเดียว กลุ่มเป้าหมายแยกกันชัดเจน กลุ่มนักอ่าน ที่ Crossover มีไม่มาก อย่างที่ผมขาย กาสักอังก์ฆาต เราทุ่มการตลาด e-book ไว้ยังไงก็ขายได้ไม่มาก ที่พูดได้เพราะเราเคยลองทำแล้ว แล้วนักเขียน e-book กับหนังสือเล่มก็แยกจากกันเหมือนกัน"

ถ้าอยากเป็นนักเขียน มีคำแนะนำอะไรให้บ้าง

"กว่าผมจะมีวันนี้ได้ คือเล่มที่ 30 ไม่ได้ง่าย คุณต้องถามตัวเองว่า คุณเขียนหนังสือไปทำไม ถ้าเขียนหนังสือเพราะอยากรวย อยากดัง มันมีวิธีมากมายที่จะไปถึงจุดนั้น สิ่งที่ดีที่สุดของการเขียนหนังสือคือ คุณต้องรักที่จะเขียนหนังสือ เพราะเมื่อไรก็ตามที่คุณเขียนหนังสือเพราะคุณรัก คุณจะมีความสุขตั้งแต่คุณก้มลงไปเขียนหนังสือเลย คุณไม่ต้องรอฉันทานุมัติจากใครให้คุณมีความสุข คุณไม่ต้องรอให้หนังสือมันขายได้ ไม่ต้องรอให้มันเป็นละคร ไม่ต้องรออะไรเลย แค่ได้เขียนมันลงไป ได้เล่าเรื่องโลกที่คุณเห็นตระการตาอยู่คนเดียวบนหน้ากระดาษ คุณก็มีความสุขแล้ว

นี่คือสิ่งมหัศจรรย์ที่คนเป็นนักเขียนจะทำได้ ถ้าคุณมีสิ่งนี้ มันจะทำให้คุณยืนหยัดได้ต่อไป ไม่ว่าชีวิตมันจะดีจะแย่แค่ไหน คุณก็อยากเขียนหนังสือ แม้แต่วันที่ยากที่สุดของการเป็นนักเขียน ผมไม่อยากอยู่ในวงการนี้อีกต่อไปแล้ว วันที่มีดราม่า มีมรสุมมากมายในชีวิต สิ่งที่ผมทำเพื่อผ่อนคลายในชีวิตก็คือการเขียนหนังสือ และผมเชื่อว่าถ้าคุณมีคุณสมบัติแบบนี้ คุณจะทรหดพอ คุณจะอยู่กับ Passion คุณได้นานพอที่จะไปถึงความฝัน ดังนั้น ไม่ต้องเป็นนักเขียนก็ได้ เป็นอะไรก็ได้ที่คุณอยากเป็นจริง ๆ ผมเชื่อว่า คุณก็ประสบความสำเร็จได้แน่นอน"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

หากมีนักอ่านหน้าใหม่ อยากให้แนะนำหนังสือเล่มแรกของตัวเอง จะแนะนำเล่มไหน

"กาสักอังก์ฆาต เป็นเล่มที่ขายดีที่สุด แต่ถ้าให้แนะนำเล่มเดียว อยากให้อ่าน จวบจนสิ้นแสงแดงดาว เพราะเป็นเล่มที่แสดงตัวตน ชีวิต จิตวิญญาณของผมมากที่สุด ผมคิดว่าไม่สามารถกลับไปเขียนหนังสือแบบนี้ได้อีกแล้ว มันเป็นวารวัย มันเป็นตัวตน มันเป็นความดิบ

เมื่อคุณทำงานมาถึงระยะหนึ่งคุณจะเริ่มไม่สามารถทำแบบเดิมได้อีกแล้ว เพราะการเขียนหนังสือคือการเปลือยตัวเองต่อหน้าสาธารณชน ต้องเปิดเผยความเชื่อความคิดอุดมการณ์ทุกอย่างให้คนอ่าน ดังนั้นเมื่อคุณทำงานไปสักเล่มที่ 30 คุณจะเริ่มมีกรอบ มีวิธีการบางอย่าง มากขึ้น เหมือนนักแสดงที่รู้วิธีการเข้าและออกจากนิยายของตัวเองอย่างเป็นมืออาชีพ แต่หนังสือเล่มแรก ๆ เราไม่ได้เข้าและออกอย่างนี้ ทุกวันนี้ผมพยายามจะเขียนให้ได้อย่างจวบจนสิ้นแสงแดงดาว ก็ทำไม่ได้แล้ว

เหตุผลที่เลือก กาสักอังก์ฆาต เพราะมันมีองค์ประกอบหลายอย่าง ตัวบทถือว่ามีคุณภาพระดับหนึ่ง ผมไม่อยากใช้คำว่ามันดี เพียงแต่อ่านแล้วไม่ผิดหวัง มันก็จะมีคนที่ชอบกับไม่ชอบ แต่คนส่วนใหญ่อ่านแล้วไม่ผิดหวัง คะแนนรีวิว 3.8 / 3.9 ก็เป็นเรื่องปกติของหนังสือทั่ว ๆ ไป ถ้าคะแนนเกินกว่า 2.5 ก็ไม่เสียเวลา ไม่เสียดายตังค์ จุดเด่นคือความแปลก ความแตกต่าง ข้อดีคือผมทำงานเป็น set ฝาแฝดยอดนักสืบ ผมก็เขียนเล่มต่อ จนถึงวันนี้จะออกเล่มเจ็ดแล้ว แต่บางคนยังไม่เคยอ่านก็เอาเล่มแรกไปอ่านก่อน กาสักอังก์ฆาต ก็เลยเป็นหนังสือขายดีตลอดกาลที่สุดของผม

ผมไม่ใช่นักเขียนดังของประเทศนี้ที่เขียนหนังสือเล่มแรกมาแล้วได้ซีไรต์ เขียนหนังสือเล่มแรกมาแล้วเป็นหนังสือขายดี ระดับตำนาน หนังสือดัง หนังสือที่ได้ทำละคร ผมเป็นคนหนึ่งที่เขียนหนังสือมาเรื่อย ๆ กว่าที่หนังสือจะขายดี กาสักอังก์ฆาต เป็นหนังสือเล่มที่ 30 คุณต้องซื้อหวย 30 ใบถึงจะถูก ในขณะที่เพื่อนของคุณเขาถูกตั้งแต่ใบแรก

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

ความแข็งแรงของผมคือการไม่ยอมแพ้ ความทรหดที่จะอยู่กับ Passion ในการเขียนหนังสือ ทุกวันนี้ผมเข้ามาอยู่ในจุดที่ผมใฝ่ฝันมาโดยตลอดแล้ว อยู่ในจุดที่มีคนชื่นชอบผลงาน มีคนสนับสนุน มีคนพร้อมจะติดตาม มีคนให้กำลังใจ ผมจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดเสมอ ผมใช้ความยากลำบากแค่ไหนในการมาเป็นนักเขียนในวันนี้ ผมต้องจ่ายอะไรไปมาก ๆ เวลาในชีวิตร่วม 8 ปี กว่าที่จะถึงวันนี้ มันมีมูลค่ามหาศาล ดังนั้นเมื่อผมเข้ามาอยู่ตรงนี้แล้วผมจะใช้ทุกวินาทีให้มันคุ้มค่าที่สุด

วันหนึ่งงานเลี้ยงมันจะจบลง ความสำเร็จ ความรุ่งโรจน์ การที่มีคนรัก เอาใจช่วย การที่หนังสือขายได้มันจะจบสิ้นในที่สุด ผมระลึกสิ่งนี้ตลอด ผมอยู่ในวงการมาเกือบสิบปีแล้ว เห็นการเติบโต การเกิดขึ้น การดับลงของนักเขียนมาเป็นสิบเป็นร้อยคน จากคนที่เป็นตำนานระดับประเทศ ทุกวันนี้หายไป หนังสือขายไม่ได้ก็มี จากคนที่ไม่มีอะไรเลย กลายเป็นคนที่เป็นตำนานก็มี

ผมเตือนตัวเองมาตลอดว่า ทำทุกวันให้ดีที่สุด เคารพนักอ่านให้ดีที่สุด จะเริ่มต้นทำงานทุกวันให้เต็มที่และไม่เคยเหลิงในชื่อเสียงของตัวเอง และคิดเสมอว่าไม่ว่างานเลี้ยงนี้จะจบสิ้นลงในวันไหน เราจะต้องภูมิใจให้มากที่สุดที่เรามายืนอยู่ตรงนี้ ใช้ชีวิตให้ดีที่สุดทุกวัน ถ้าเราคิดแบบนี้ได้ วันที่เป็นขาลง หรือวันที่จบสิ้น กระบวนการความฝัน มันก็จะเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของชีวิตเรา"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

การนำหนังสือไปดัดแปลงเป็นซีรีส์ ละคร ภาพยนตร์ ส่งผลต่อวงการหนังสืออย่างไรบ้าง

"ในมุมมองของผม มันไม่ได้มีนัยสำคัญมากขนาดนั้นกับวงการหนังสือ ถามว่าปีหนึ่งมีหนังสือที่ถูกนำไปทำละครทำซีรีส์ไปทำหนังแล้วดังจนเป็นปรากฏการณ์มีไหม มี แต่ผมให้ปีละไม่เกิน 5 เรื่อง ดีที่สุดเรื่องเดียว มันจะมีหนังสือที่ดีโดดมาก ๆ ขายดีถล่มทลาย นักเขียนดังถูกเชิญไปต่างประเทศต้องระดับนั้น หนังสือขายดีในระดับตำนาน หนังสือของผมเซ็นสัญญาดัดแปลงเป็นละครไปแล้วสิบเรื่อง แต่ไม่มีแบบ Phenomena (ปรากฏการณ์) จะเกิดขึ้นปีละครั้งหรือสองปีครั้ง ที่ดังระดับเปลี่ยนแปลงชีวิตของนักเขียนเลย

อย่าง สงครามสมรส ดัง แต่หนังสือขายได้ไม่มาก หนังสือที่เปรี้ยงปร้างจริงต้องมีการแปลไปในต่างประเทศ ต้องโรดโชว์ หนังสือต้องถูกขายได้หลายล้านเล่ม การดัดแปลงไม่ใช่ปลายทาง นักเขียนหลายคนอกหักเพราะว่าดัดแปลงเป็นซีรีส์แล้วพิมพ์มา 1,000 เล่มยังขายไม่หมดเลย การดัดแปลงเป็นเรื่องของการแทงหวย มันไม่ได้เกิดกระแสขึ้นได้ง่าย ๆ บ่อย ๆ เป็นเรื่องของโชคชะตา"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

การทำคอมิกส์ / มังงะ ดัดแปลงจากนิยายส่งผลอย่างไร

"มีผลเยอะมาก การทำ คอมิกส์ (Comics) ทำให้เราเจอนักอ่านใหม่อีกกลุ่มหนึ่งเลย คือคนที่อ่านมังงะหรือคอมิกส์เป็นหลัก เขาไม่ชอบอ่านหนังสือเล่ม เขาไม่ชอบอ่านตัวหนังสือเยอะ ๆ แล้วก็มีคนจากกลุ่มตลาดมังงะโดยเฉพาะมาซื้อ ที่ไม่ได้สนใจ กาสักอังก์ฆาต เลย แต่สนใจว่ามีมังงะไทย ก็มาซื้อ หนังสือที่ถูกดัดแปลงมากสุดคือหนังสือที่มีภาพเยอะ เพราะซื้อไปแล้วได้ต้นทุนที่คุ้มค่า

ถ้าเทียบกัน ต้นทุนการเขียนต่ำกว่าต้นทุนการวาด หนังสือที่ถูกดัดแปลงมากที่สุดคือหนังสือนิทานเด็ก เพราะมีความเป็น Universal (สากล) มีความเข้าใจง่าย วันที่เราประกาศว่าจะทำมังงะ ก็มีดีลจากต่างประเทศติดต่อเข้ามาว่าเขาเหมาสิทธิ์ทั้งยุโรป จะเป็นตัวแทนในการขาย เขาไม่เอาอย่างอื่นเขาเอามังงะ เพราะทำงานสื่อสารง่าย ขายได้ มีรูปชัดเจน แปลปุ๊บขายได้เลย

การทำมังงะจึงเป็นประตูอีกบานหนึ่งที่ทำให้เราขายหนังสือไปต่างประเทศได้ง่ายขึ้น และถ้ามีชื่อเสียงก็ต่อยอดการอ่าน novel (นวนิยาย) ไปด้วยก็ได้ เพิ่มยอดขายกลายเป็นเสาหลักของสำนักพิมพ์ขึ้นมาเลย เพราะว่ายอดขายมันดีมาก แล้วการต่อยอดการแปลก็ง่าย ซึ่งการแปลจากไทยเป็นภาษาอังกฤษต้องไปอ่าน ต้องใช้เวลา แต่มังงะ อ่านไปบทสองบทก็รู้เรื่อง หรือแปลเป็นภาษาอังกฤษวันสองวันก็จบ

แต่ถ้าเป็นหนังสือเล่มจะใช้เวลาเป็นเดือน จะช้ากว่า อย่างต้นทุนมังงะ กาสักอังก์ฆาต ประมาณสองล้านบาท เราได้ทุนคืนหมดแล้วในงานหนังสือ เราอยากให้มังงะไทยมีพื้นที่ที่เป็นออริจินอลของคนไทยจริง ๆ เราก็ผลักดันงานออกมา แล้วเราเชื่อว่างานที่ต่อยอดกันไปจะทำให้งานของเราเติบโตได้มากขึ้น เราพิมพ์มังงะหลักหมื่นเล่ม ก็สามารถต่อยอดแล้วก็ขายได้ด้วย"

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

ในเรื่องของสำนวนภาษา มีความสำคัญอย่างไร

"ผมเชื่อว่า เมื่อไรที่เรื่องสนุก ภาษาก็เป็นแค่กำแพงเตี้ย ๆ ให้คุณกระโดดข้ามไป เหมือนที่ทุกคนยอมดูหนังที่ต้องอ่านซับไตเติล การใช้ภาษาที่มีความฉวัดเฉวียนเพียงเล็กน้อย เทียบไม่ได้กับความสนุกของตัวบท ดังนั้นหนังสือที่สนุก จะเป็นหัวใจของทุกอย่างในอุตสาหกรรมนี้

ผมจะใช้ระดับภาษาประมาณนี้ ถ้าประวัติศาสตร์จะใช้ประมาณนี้ ดราม่าจะใช้ประมาณนี้ จะมีคลังมี set ของตัวเองอยู่ว่าอะไรจะใช้ศัพท์ได้ประมาณไหน แล้วนักอ่าน เวลาเขาอ่านเล่มแรก ผมจะโดนด่ามากสุด เพราะว่า เขาจะไม่ชินกับเรา อย่าง อกาธา คริสตี นักเขียนหญิงชาวอังกฤษ ได้ชื่อว่ามีดราม่าระดับหนึ่งล้านวิวในสามเดือน ทุกวันนี้ก็ยังโดนด่าอยู่ ของผมก็ยังโดนด่าอยู่

ด่าอยู่สองเรื่องคือ ไม่สนุก แล้วภาษาฟุ่มเฟือย โดนด่าอยู่ประจำ อยู่ตลอด ผมมีความรู้สึกว่า ถ้าเขาอ่านกาสักอังก์ฆาต แล้วไม่ชอบ เขาก็จะไป แล้วคนที่ชอบเขาก็อยู่ต่อ ดังนั้นเราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน ว่าเราจะขายอะไร

สมมติว่า คนด่าเราแล้วเราเปลี่ยนไปใช้ภาษาง่าย ก็โดนด่าอีก เหมือนเราทำร้านอาหารต้องมีรสชาติที่นิ่ง คนชอบก็มากิน ไม่ชอบก็ไม่ต้องกิน แต่ถ้าเราเปลี่ยนรสมือไปเรื่อย ๆ ตามคำด่า คนจะมองว่าเราขายอะไรก็ไม่รู้

ผมเป็นคนชัดเจนว่า ทุกเรื่องคุณวิพากษ์วิจารณ์ได้ แต่การใช้ภาษาเป็นเหมือนฝีแปรงของศิลปิน มันไม่มีถูกไม่มีผิด สิ่งที่เราชอบแบบนี้ มันก็เป็นแบบนี้ ถ้าคุณชอบ ก็อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่ชอบ ไม่เป็นไร ยังมีงานบนโลกใบนี้อีกเยอะแยะมากมาย เราไม่ได้ด่าไม่ได้โกรธ เพียงแต่เราต้องบอกว่า เหลือพื้นที่การเป็นมนุษย์ เป็นศิลปินไว้ให้เราบ้าง เท่านั้นเอง

ถ้าจะให้นิยามตัวเอง ผมเป็นนักเขียนที่เขียนพล็อตได้แข็งแรงมาก อาวุธสำคัญที่สุดหรือไม้ตาย คือการเขียนพล็อต ผมมีพื้นฐานที่ดีเรื่องการเขียนที่แข็งแรงมาก ๆ ผมเรียนเรื่อง Creative Writing มาเยอะมาก บางครั้งแค่บอกพล็อตไปก็ขายได้แล้ว

ยกตัวอย่างเล่มหนึ่งชื่อว่า ใครตายก่อนชนะ เป็นหนังสือที่ขายดีมาก หมดแล้วหมดอีก พิมพ์เท่าไรก็ไม่พอในงานหนังสือ ซึ่งมันมาจากกลยุทธ์ในการคิดพล็อต จากการทำงานที่เข้มข้น งานของผมเข้มข้น มีเนื้อหาที่หนักแน่น ไม่มีการเอ้อระเหยลอยชาย ทุกอย่างจะชัดเจน จะพาเรื่องไปทางไหนอย่างไร จะอ่านติดมือจบเร็ว"

...................................

อ้างอิง : งานเสวนาหัวข้อ จากความคิดสู่เรื่องราว : เบื้องหลังกระบวนการสร้างนักเขียน วันที่ 12 พฤศจิกายน 2569 ณ CITU508 วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

.

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’

.

‘กิตติศักดิ์ คงคา’ เราต้องมีตัวตนที่ชัดเจน จากเภสัชกร สู่ ‘นักเขียน’