แฟนจิ้มจุ่ม ‘อาหารอีสาน’ ต้องชอบร้านนี้ ‘อุบลแจ่วฮ้อน’ หม้อไฟอีสานแท้ น้ำซุปเผ็ดร้อน แซ่บอีหลี ขายมา 40 ปี ตั้งแต่รุ่นพ่อ แถมยังมีฉายา ‘ราชาเหงือกทอด’ อีกด้วย
ก่อนจะพูดถึง ราชาเหงือกทอด เรามาพูดถึง แจ่วฮ้อน ของร้าน อุบลแจ่วฮ้อน กันก่อนดีกว่า เนื่องจากข้าเจ้าเป็นสาวเหนือ ไม่ค่อยคุ้นเคยกับ หม้อไฟอีสานแท้
ก็จะสับสนเล็กน้อยระหว่าง แจ่วฮ้อน กับ จิ้มจุ่ม เคยไปหม่ำกับเพื่อนบ้างในบางครั้ง จะมี หม้อไฟ แบบต้มในหม้อดินบ้าง ครั้งนี้ก็เลยตั้งใจเรียนรู้ว่าทั้งสองอย่างเหมือนหรือต่างกันอย่างไร
คำตอบก็คือ ไม่ต่างกันจ้า แล้วแต่จะเรียก ทว่ารสมือจะแตกต่างกันไป ในน้ำซุปจะมีสมุนไพรไทยอาทิ ข่า ตะไคร้ พริก โหระพา และผักต่างๆ มีสรรพคุณทางยาบรรเทาอาการหวัด คัดจมูกได้
ดังนั้น แจ่วฮ้อน หรือ จิ้มจุ่ม ก็คือ หม้อไฟอีสาน หรือ ชาบูชาบู แบบไทยๆนั่นเอง วันนี้ หมูหวานชวนชิม มีนัดกับเพื่อนรุ่นพี่ที่มีประสบการณ์ชิม อาหารอีสาน ที่ร้าน อุบลแจ่วฮ้อน
บอกว่าร้านนี้ อร่อยมาก จัดไปค่ะ มาถึงท่านพี่ก็สั่งอาหารไว้รอแล้ว 1 อย่าง นั่นก็คือ ลาบปลาดุก ต้องบอกเลยว่า หม่ำลาบปลาดุกกับข้าวเหนียว ระหว่างรออาหารที่สั่งไป ก็ประทับใจใน ความอร่อย ซะแล้ว
เป็นลาบปลาดุกในฝันที่ อร่อย ลงตัว ไม่มั่วนิ่ม ไม่แฉะ ไม่ฉ่ำแบบที่ชอบเลย ข้าวเหนียวใช้ข้าวอย่างดี นึ่งสุกพอดี จับมาปั้นก้อนเล็กๆจิ้มลงไปในลาบปลาดุก ข้าวเหนียวไม่ติดมือเลย คือดีมากๆ
หลังจากได้อิ่ม อร่อย กับ หม้อไฟอีสาน ที่ร้าน อุบลแจ่วฮ้อน แล้วรู้สึกว่า ความอร่อย เข้าตาประทับใจ หมูหวานชวนชิม เลยพุ่งตัวเข้าไปถามไถ่จนได้ความว่า
ปัจจุบัน ขายมา 40 ปี (เริ่มขายปี 2529) แล้วตั้งแต่รุ่นคุณพ่อ เป็นชาวมุกดาหาร ทว่ามีประสบการณ์ร้านอาหารที่จังหวัดนครพนม พอมาอยู่กรุงเทพฯ จึงมาขาย อาหารอีสาน กับคุณแม่อ้อนชาวอุบลฯ สูตรอาหารจึงผสมผสานกันเป็นสูตรที่ทุกคนชอบ
อย่างเช่น หม้อไฟ ที่เราเห็นอยู่ทั่วไปทว่าสูตรใครก็สูตรใครอยู่ที่ว่าใส่ใจอย่างไรแค่ไหน คุณบอย หรือ จักรวรรดิ บุญโท ปัจจุบันอายุ 47 ปี เล่าว่า เขาทำอาหารช่วยพ่อ-แม่ มา 26 ปีแล้ว
เดิมพ่อแม่ขายแบบรถเข็นริมทางตรงแยกวัดมะกอก ซอยศาสนานี่แหละ มีที่นั่งให้ลูกค้า 1-2 โต๊ะริมถนน พอคนกิน อร่อย บอกต่อๆกันไปกลายเป็นที่รู้จัก จึงขยับขยายเปิดร้านอาหารอีสาน จริงจังมาจนถึงทุกวันนี้
ความอร่อย ที่ลูกค้าประทับใจ น่าจะมาจากความพิถีพิถันใส่ใจในการเลือกวัตถุดิบ สดใหม่คุณภาพดี ขายวันต่อวันไม่มีค้าง
พิเศษสุดก็คือ น้ำซุป ที่ใช้กระดูกหมู และกระดูกเนื้อจำนวนมาก ต้มเคี่ยวเป็นวันๆ ไม่ต่ำกว่า 6 ชั่วโมง จึงได้น้ำซุปที่อร่อยกลมกล่อม เอกลักษณ์ของร้านนี้คือ น้ำซุปเผ็ดร้อน หากใครไม่กินเผ็ดบอกได้ทางร้านจะลดความเผ็ดให้ได้
เมนูที่มาแล้วไม่ควรพลาด ก็คือ แจ่วฮ้อน และ เหงือกวัวทอด เพราะร้านนี้มีฉายาว่า ราชาเหงือกทอด อีกเมนูก็คือ ลาบเป็ด เนื้อแดดเดียว จระเข้ฟาดหาง
เจ้าของร้านรุ่นที่ 2 พูดว่าเป็นร้านอาหารอีสานธรรมดา ไม่ลึกมาก ลึกมากคืออะไร? ก็คือเมื่อก่อนขายตัวเดียวอันเดียว เดี๋ยวนี้คนไม่ค่อยกิน ส่วนเหงือกวัวทอดก็มีทั่วไป
แต่ทางร้านตั้งแต่รุ่นพ่อทำขายจริงจังตั้งแต่ 40 ปีที่แล้ว ทำให้เป็นที่รู้จักจากเหงือกวัว (เนื้อบริเวณใต้ลิ้นวัว) ที่ไม่มีราคาตอนนี้มีราคาขึ้นมาแล้วกิโลละ 300 บาท
หมูหวานและเพื่อนๆ ประทับใจ แจ่วฮ้อนหมู ถ้าใครรับประทานเนื้อ ก็น่าจะประทับใจเช่นกัน หมูทางร้านหมักมาอย่างดีนุ่มละมุน มากๆ
อีกเมนูที่ประทับใจก็คือ นมหมูย่าง นุ่มละมุนมากๆไม่มันไม่เลี่ยน ไปกัน 3 คน ไม่สามารถสั่งอาหารมาได้ครบตามที่ใจต้องการ ยังมี ลาบหมู ตับหวาน ต้มแซ่บ ฯลฯ ที่อยากสั่ง
ถ้าใครชอบเนื้อแนะนำ แจ่วฮ้อนเนื้อน่องลาย และ ต้มแซ่บเนื้อน่องลาย อู๋เพี้ยน่องลาย เนื้อแดดเดียว เสือร้องไห้ เนื้อคลุกฝุ่น ตับวัวย่าง ซอยจุ๊ ฯลฯ
ส่วน หมูหวานชวนชิม ฟินกับ ไก่ย่าง เนื้อนุ่มละมุนชุ่มฉ่ำ ไม่แห้ง จุ่มกับน้ำจิ้มแจ่ว และข้าวเหนียว แค่นี้ก็ฟินแล้ว ทว่าเรายังสั่งลาบเป็ด คอหมูย่าง และ ไส้อ่อนย่าง มาด้วย
ทุกอย่างกินหมดเกลี้ยงอย่างน่ามหัสจรรย์ เพราะว่าอาหารเหล่านี้มีอย. (อาหย่อย) เป็นอีกหนึ่งร้านอาหารอีสาน ที่ประทับใจและอยากจะชวนให้ไปลิ้มลองกันนะคะ
ร้านนี้ไม่มีสาขา เนื่องจากเจ้าของร้านควบคุมทุกอย่างด้วยตัวเอง
